Με το στολισμό ενός μικρού – τεχνητού – χριστουγεννιάτικου δέντρου αλλά και ενός – επίσης μικρού – μεταλλικού βαποριού (δεν μοιάζει πολύ με την παραδοσιακή βαρκούλα αλλά είναι πολύ …κοντά) ολοκληρώθηκε ο φετινός στολισμός στο σπίτι (ναι, βοήθησε κι ο μπέμπης!).
Τις ευχετήριες κάρτες προτιμήσαμε να τις στείλουμε στην …παραδοσιακή (έντυπη) μορφή (έτσι για ..διαφορά 
)
Καλές Γιορτές σε όλους! Με καλό να έρθει η νέα Χρονιά!
(η εικόνα είναι από το vocationaleducation.biz)
Στο χώρο αυτός δραστηριοποιούνταν (συμπληρώστε με αν κάνω λάθος) φορείς που ανήκαν σε διαφορετικά Υπουργεία κυρίως αυτό του Παιδείας:
και του Υπουργείου Εργασίας:
Το τελικό ΠΔ (ΦΕΚ 221/5.11.2009) ξεκαθαρίζει αρκετά την κατάσταση:
Άρθρο 8
Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
1. Στο Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων μεταφέρονται, ως σύνολο αρμοδιοτήτων θέσεων και προσωπικού και συγκροτούνται σε Γενικές Γραμματείες, ειδικότερα δε στη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας και στη Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης, αντίστοιχα, οι ακόλουθες υπηρεσίες: α) από το Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας του τέως Υπουργείου Ανάπτυξης (άρθρο 52 π.δ. 63/2005), καθώς και η εποπτεία των νομικών προσώπων και φορέων που εποπτεύονταν από αυτήν, β) από τα Υπουργεία Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης οι υπηρεσίες και η αρμοδιότητα εισήγησης, σχεδιασμού και εκτέλεσης πολιτικών και προγραμμάτων αρχικής επαγγελματικής κατάρτισης, καθώς και η αρμοδιότητα εποπτείας των λειτουργιών του Εθνικού Συστήματος Σύνδεσης της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης με την Απασχόληση (άρθρο 7 παρ. 3 του ν. 3191/2003, Α΄ 258), από το δε Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης οι υπηρεσίες και η αρμοδιότητα εισήγησης, σχεδιασμού και εκτέλεσης πολιτικών και προγραμμάτων συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης της Γενικής Γραμματείας Διαχείρισης Κοινοτικών και άλλων Πόρων (άρθρο 52 π.δ. 63/2005, Α΄ 98).
2. Στο Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων ανήκει η εποπτεία:
α) της Εθνικής Επιτροπής Δια Βίου Μάθησης Ε.Ε.Δ.Β.Μ (ν. 3369/2005, Α΄ 171) και ο συντονισμός της δράσης της κατά το μέρος που συνδέεται με το Εθνικό Σύστημα Σύνδεσης της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης με την Απασχόληση (Ε.Σ.Σ.Ε.Ε.ΚΑ), με σκοπό την εξασφάλιση της εύρυθμης και συνεκτικής λειτουργίας του συνόλου των φορέων δράσεων και πολιτικών της δια βίου μάθησης,
β) του ΕΚΕΠΙΣ (ν. 2469/1997, Α΄ 38).
και ήδη έχουν αρχίσει οι αλλαγές αν κρίνουμε τόσο από πρόσφατη αναφορά της Υπουργού Παιδείας για ανάθεση των αρμοδιοτήτων πιστοποίησης και ελέγχου λειτουργίας των “κολλεγίων” (ή όπως ονομαστούν τελικά) στο ΕΚΕΠΙΣ όσο και από τη -σημερινή (δεν ήταν εκεί από την αρχή!)- ένταξη του τελευταίου στον κατάλογο των φορέων στα πλαίσια της σχετικής Πρόσκλησης Ενδιαφέροντος .
Εν τω μεταξύ είχαν ανακοινωθεί ήδη οι προθέσεις για Ενιαίο Σύστημα (και Πιστοποίησης) της Δια Βίου Μάθησης και της Επαγγελματικής Κατάρτισης.
Αν και από τις Προσκλήσεις Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος δεν διαφαίνεται κάποια πρόθεση για συνένωση φορέων ίσως οι παραπάνω κινήσεις σε συνδυασμό με μεταφορά/ανταλλαγή αρμοδιοτήτων (που φαντάζομαι θα είναι πιο εύκολη όταν το επιβλέπον Υπουργείο είναι το ίδιο) βοηθήσουν για να ..ξεθολώσει το συγκεκριμένο πεδίο. Έχω αναφερθεί σε προηγούμενη ανάρτηση σε πολλά κοινά σημεία ως προς τα μητρώα εκπαιδευτών των φορέων αυτών και τη διαχείρισή τους αλλά νομίζω η ουσία είναι αλλού: στις δράσεις και τα έργα που πρέπει να “τρέξουν” με τέτοιο τρόπο ώστε να μην υπάρχουν επικαλύψεις σε σκοπούς, ομάδες-στόχους (target groups) κλπ.
Στις Προσκλήσεις Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος παρατήρησα βέβαια κάποια ..συνέργεια των δύο Υπουργείων στο “Εθνικό Κέντρο Επαγγελματικού Προσανατολισμού” αλλά μάλλον αυτή διατηρείται από παλιά (αν κρίνει κανείς από τη σελίδα τους που έχει να ανανεωθεί αρκετό καιρό – από πριν τις εκλογές). Και τέλος δεν φαίνεται πουθενά ξεκάθαρα ποιά θα είναι η τύχη της “Επαγγελματική Κατάρτιση” Α.Ε.
Για να δούμε…
ΥΓ. Εννοείται αν έχετε κι άλλες πληροφορίες είναι ευπρόσδεκτες!
Ανάμεσα στα μπόλικα έξυπνα σποτάκια (της Tribe) στα πλαίσια των εορτασμών για τα 20 χρόνια Mega, ένα μου κίνησε την προσοχή μιας και μου θύμισε ένα θέμα που συχνά συναντούσαμε στις εφαρμογές με αναγνώριση ομιλίας:
Όπως μπορεί να παρατηρήσει κανείς (προς το τέλος του βίντεο, αφήστε το να παίξει), ο Δημήτρης Κουρούμπαλης καλείται να απαντήσει στην ερώτηση: “Τι θα ήθελες να ήσουν;“
Η ενθουσιώδης του απάντηση “ο μπάτμαν” …παρερμηνεύεται σε “ο μπάρμαν” με αποτέλεσμα να μπει σε μια διαδικασία αλλαγής της επιθυμίας του (τουλάχιστον του ..επιτρέπεται από το “τζίνι”) που όμως κι αυτή δημιουργεί επιπλοκές αφού η φράση του “όχι μπάρμαν, μπάτμαν” λαμβάνεται ως “(όχι), μπάρμαν μπάτμαν”!
Το αποτέλεσμα είναι εναγωνίως να ..παρακαλάει στο τέλος: “όχι μπάρμαν μπάτμαν, μπάτμαν σκέτο!” …
Το σποτάκι δεν συνεχίζει αλλά σίγουρα αν το “τζίνι” είχε υλοποιηθεί σαν μια εφαρμογή αναγνώρισης ομιλίας περιορισμένης γραμματικής (όπως υλοποιείται η συντριπτική πλειοψηφία των εφαρμογών αυτού του τύπου σήμερα για πρόσβαση μέσω τηλεφώνου), τότε δεν είναι δύσκολο να μαντέψουμε την απάντησή του: “Συγγνώμη, αλλά δεν σας κατάλαβα”… Χαχα!
Νομίζω είναι ένα καλό παράδειγμα για το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει το κομμάτι της διαχείρισης διαλόγου στην “ανάκαμψη” όταν το αποτέλεσμα της διαδικασίας αναγνώρισης ομιλίας δεν είναι το επιθυμητό.
Τα παραπάνω μου θύμισαν και μια ..κλασική σκηνή με αναφορά στις -επιστημονικής φαντασίας για την εποχή- δυνατότητες της τεχνολογίας αναγνώρισης ομιλίας. Ρε Βαγγέληη!!
Βεβαίως, παρόλο που πλέον έχει λυθεί το κομμάτι του συγκεκριμένου προβλήματος που αφορά στην αναγνώριση ομιλίας, απέχουμε ακόμη πολύ σήμερα τόσο ως προς την διαρκή παρουσία της τεχνολογίας αυτής στο σπίτι αλλά και ως προς το κομμάτι του ..αυτοματισμού της λύσης (π.χ. στο αντίστοιχο πρόβλημα -του ανοίγματος της πόρτας- από την οπτική της ρομποτικής ακόμη το ..ψάχνουμε).
Πώς θα μπορούσαν να αποφευχθούν φαινόμενα διελκυνστίδας που όπως φαίνεται θα αρχίσουν μεταξύ Υπουργείου Παιδείας και συνδικαλιστών φορέων των εκπαιδευτικών μετά από τις πρόσφατες εκατέρωθεν δηλώσεις (βλ. συνέντευξη Υπουργού Παιδείας, απάντηση ΟΛΜΕ, μετέπειτα συναντήσεις κλπ π.χ. εδώ) σχετικά με την αξιοποίηση του εκπαιδευτικού δυναμικού;
Προσωπική μου άποψη είναι ότι γίνεται προσπάθεια να λυθεί ένα τελείως δυναμικό πρόβλημα κατανομής πόρων (κλασικό όμως για τα δεδομένα της Επιχειρησιακής Έρευνας) με μεθόδους “κολοκυθιάς”: Να μη μένει ο νεοδιόριστος 3 χρόνια στην πρώτη του τοποθέτηση. Αμ πόσο να μένει; Να μένει ένα! Και γιατί να μένει ένα και να μένει x; κ.ο.κ.
Γιατί να μη γίνει προσπάθεια να αξιοποιηθούν όλα αυτά τα δεδομένα που για χρόνια συγκεντρώνει το Υπουργείο Παιδείας (δεν συζητάμε τό σε πολλές περιπτώσεις είναι οι ίδιοι οι καθηγητές αυτοί που τα συγκεντρώνουν αντί το διοικητικό προσωπικό – αυτό είναι άλλη στρέβλωση), όπως:
Τα στοιχεία αυτά (εννοείται έχοντας αφήσει εκτός όποια από αυτά μπορούν να αποτελούν προσωπικά δεδομένα) θα μπορούσαν να δοθούν προς τρίτους φορείς (ερευνητικές ομάδες, ομάδες ενδιαφερομένων κλπ) ως πρωτόλεια (raw) δεδομένα.
Αφού οριστούν κάποιες συγκεκριμένες μετρικές απόδοσης (π.χ. από την απλή μετρική που χρησιμοποιείται σήμερα του αριθμού αιτήσεων που ικανοποιήθηκαν μέχρι συνδυαστικών μετρικών με βάρη κλπ.), όλο και κάποιος βελτιωμένος αλγόριθμος κατανομής μπορεί να προκύψει εφαρμόζοντας όλες αυτές τις τεχνικές μοντελοποίησης, τους προηγμένους σχετικούς αλγορίθμους (π.χ. μεθευρετικοί, προσαρμοστικοί, εξελικτικοί και δε ..συμμαζεύεται), με τους οποίους καταπιάνεται η ακαδημαϊκή και ερευνητική κοινότητα σε πλήθος προβλημάτων παρόμοιας πολυπλοκότητας…
Από μια τέτοια αντιμετώπιση σίγουρα θα έχουν να κερδίσουν και επιμέρους διαδικασίες (αν ακόμη δικαιολογείται η ύπαρξή τους) όπως αυτή των αμοιβαίων μετακινήσεων στην οποία έχω αναφερθεί ξανά.
Βεβαίως, το πόσο …δυναμική μπορεί να είναι η λύση (με την έννοια ότι υπάρχει και ο ανθρώπινος παράγοντας του προγραμματισμού της ζωής), φαντάζομαι μπορεί να είναι μια από τις παραμέτρους της μοντελοποίησης…
Πόσο μακριά είμαστε άραγε από κάτι τέτοιο;
ΥΓ1. Το Υπουργείο Παιδείας έχει στο οργανόγραμμά του σχετική Διεύθυνση: τη Διεύθυνση Προγραμματισμού και Επιχειρησιακών Ερευνών
ΥΓ2. Ενδεικτικά στοιχεία για το τι είδους δεδομένα διατηρούνται από άλλα εκπαιδευτικά συστήματα (εν προκειμένω το Βρετανικό) δείτε εδώ
UPDATE 2009-12-04 Τα παραπάνω υποβλήθηκαν στην πρόσφατη Δημόσια Διαβούλευση για Προτάσεις για την Πρόσληψη και τις Υπηρεσιακές Μεταβολές του Εκπαιδευτικού Προσωπικού του Υπουργείου Παιδείας.
Τα τελευταία χρόνια εύκολα μπορεί να παρατηρήσει κανείς τον “βομβαρδισμό” μας από μητρώα κάθε ..τύπου (στα πλαίσια της συγκεκριμένης ανάρτησης αναφέρομαι κυρίως στους καταλόγους φυσικών ή/και νομικών προσώπων). Όχι ότι δεν υπήρχαν βέβαια πιο πριν αλλά η ευκολία δημιουργίας μιας βάσης δεδομένων και του αντίστοιχου -συνήθως web- interface για την εισαγωγή των -βασικών τουλάχιστον- στοιχείων, έχει οδηγήσει στην έκρηξη του αριθμού τους (αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι προτιμώ τις …παραδοσιακές καρτέλες,ε; )
Κάθε φορέας φτιάχνει το δικό του ακόμη και για παραπλήσιες ανάγκες. Και παρόλο που καταρχήν είναι ανοιχτά σε όλους για αιτήσεις, τελικά παραμένουν “κλειστά” και στον απόλυτο έλεγχο του κάθε φορέα ξεχωριστά, ως προς το ποιοί τελικά συμμετέχουν, με ποιον τρόπο αντλούνται/αξιοποιούνται οι συμμετέχοντες κλπ.
Ενδεικτικά αναφέρω:
Πίσω από τη “λύση” κάθε προβλήματος φαίνεται να κρύβεται και η δημιουργία ενός μητρώου, χωρίς όμως να λαμβάνεται υπόψη το κόστος διατήρησής του σε ενήμερη κατάσταση, η ανταλλαγή στοιχείων/διαλειτουργικότητα με άλλα μητρώα ώστε να μην επαλαμβάνεται ο έλεγχος (π.χ. δικαιολογητικών), η αποφυγή επανυποβολής στοιχείων και πάει λέγοντας.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα, τα μεγάλα μητρώα προσόντων του ΑΣΕΠ, το Πληροφοριακό Σύστημα του οποίου δεν φαίνεται αυτή τη στιγμή να διαλειτουργεί με τα μητρώα πτυχιούχων των Πανεπιστημίων ή με το Εθνικό Δημοτολόγιο για διασταύρωση στοιχείων εντοπιότητας, οικογενειακής κατάστασης κλπ. Διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά παρόλο που είχε ανακοινωθεί ο στόχος να αποφεύγεται τουλάχιστον η επανυποβολή των δικαιολογητικών ως μια από τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες που παρέχει ο ιστοτόπος www.asep.gr, έχω την αίσθηση ότι αυτό ισχύει μόνο για τους διαγωνισμούς και όχι για τις προκηρύξεις θέσεων από φορείς.
Το αποτέλεσμα των παραπάνω είναι οι εξαγγελίες για νέα μητρώα να συνοδεύονται με δέσμευση μεγάλου αριθμού προσωπικού (για τους ελέγχους), αναπόφευκτες καθυστερήσεις ενεργοποίησης (π.χ. η έναρξη λειτουργίας Μητρώο Εκπαιδευτών Ενηλίκων του Υπουργείου Παιδείας έχει ήδη ανασταλεί δύο φορές) ενώ ακόμη και η τεχνογνωσία που απαιτεί η διατήρηση ενός μητρώου δεν φαίνεται να διαχέεται από φορέα σε φορέα με αποτέλεσμα να “ανακαλύπτονται” ανάγκες και διαδικασίες εκ των υστέρων…
Ως προς την επανάληψη υποβολών στοιχείων, θα είχε, πιστεύω, ενδιαφέρον να δούμε πόσες κοινές “εγγραφές” υπάρχουν στο αντίστοιχο Μητρώο Εκπαιδευτών του ΕΚΕΠΙΣ, στο μητρώο εκπαιδευτών του ΟΕΕΚ (κάθε ΙΕΚ φαίνεται να έχει το δικό του), πόσοι από τους παραπάνω μπήκαν στη διαδικασία να υποβάλουν εκ νέου τα δικαιολογητικά τους για ένταξη στο μητρώο εκπαιδευτών της ΚτΠ μετά την πρόσφατη πρόσκληση ενδιαφέροντος, και πόσες εγγραφές είναι εν δυνάμει “ενεργές” (είπαμε, το πώς αξιοποιούνται τα μητρώα και σε ποιό βάθος χρόνου είναι άλλο θέμα…)
Η διασύνδεσή τους δεν θα μπορούσε βέβαια παρά να ακολουθεί τη γενικότερη τάση για …αυτονομία και ..ανεξαρτησία, όπως και με τις υπόλοιπες νησίδες δεδομένων στο Ελληνικό Δημόσιο, κάτι που έχει γίνει αντιληπτό εδώ και καιρό:
Πέραν της αποτελεσματικότητας, της σωστής ή όχι σχεδίασης των προαναφερθέντων αλλά
και άλλων πληροφοριακών συστημάτων μεγάλης κλίμακας, είναι φανερό ότι δεν αρκεί οι
δυνατότητες που μας προσφέρει η τεχνολογία των πληροφοριών να αξιοποιούνται σε
“νησίδες” ή κατά τόπους “οάσεις πληροφορικής τεχνολογίας”, αλλά απαιτείται ενιαία
αντιμετώπιση, σχεδίαση και διάταξη. Διάταξη που θα πρέπει όχι μόνο να εξυπηρετεί, αλλά και
να σέβεται τον πολίτη, τα ατομικά του δικαιώματα και, ασφαλώς, την αξιοπρέπεια και τον
χρόνο του. Στα λόγια, βέβαια, όλα αυτά συμβαίνουν και στολίζουν τις εξαγγελίες και τις
ανακοινώσεις. Δεν είναι, όμως, έτσι και στην πράξη, όπου ο πολίτης καλείται συνεχώς να
βεβαιώνει και να “δηλώνει” επανειλημμένως πράγματα που η Πολιτεία οφείλει και πράγματι
γνωρίζει, μόνο που είναι τοποθετημένα στη διπλανή “πληροφορική όαση” και όχι εκεί που
απευθύνεται η δήλωση και δεν υπάρχει διαδικασία αυτόματης διαπίστευσης.
Β.Βεσκούκης – OPEN Newsletter – 2001
Αν τα διάσπαρτα μητρώα είναι τελικά ο μόνος τρόπος καταπολέμησης του “φακελώματος” και των φαινομένων “Μεγάλου Αδελφού” τότε ναι!, είμαστε σε καλό δρόμο…
Για να μην φαίνονται τα παραπάνω σαν γκρίνια, οφείλουμε να τονίσουμε ότι υπάρχουν ήδη σημαντικές πρωτοβουλίες για ενοποίηση κάποιων από αυτά, κυρίως προς την κατεύθυνση της μοναδικής εγγραφής/πρόσβασης (single sign-in) π.χ.
Το πρόβλημα είναι ότι ακόμη και τα υπό σχεδιασμό Πληροφοριακά Συστήματα δεν λαμβάνουν υπόψη τους αυτή την αναγκαιότητα διασύνδεσης. Χαρακτηριστικά, οι τεχνικές προδιαγραφές του ΟΠΣ του ΟΕΕΚ, που πολύ πρόσφατα δόθηκαν για διαβούλευση, ενώ προβλέπουν τη δημιουργία μητρώου εκπαιδευτών δεν λαμβάνουν υπόψη τους (παρά τις σχετικές επισημάνσεις) την ύπαρξη άλλων μητρώων (όπως το Μητρώο Εκπαιδευτών Ενηλίκων Υπουργείου Παιδείας) και την αναγκαιότητα ανταλλαγής στοιχείων μεταξύ τους (αλλά ούτε και το τελευταίο προβλέπει κάτι τέτοιο).
Αντίστοιχο ζήτημα, τίθεται κατά την άποψή μου, και σε πλατφόρμες όπως αυτή της “(…) ηλεκτρονικής πληροφόρησης, κοινωνικής αλληλεπίδρασης, τεχνικής κατάρτισης και διασύνδεσης με την αγορά των ΤΠΕ (…)” των μελών της ΕΜηΠΕΕ, η εσωτερική διαβούλευση της οποίας, μαζί με μια αντίστοιχη κουβέντα που ανέδειξε την ίδια αναγκαιότητα για τα μέλη της ΕΠΕ (στην αντίστοιχη mailing list), αποτέλεσαν αφορμή για το παρόν αρθράκι. Εξάλλου, στο Δελτίο 2554/25-10-2009 του ΤΕΕ, υπάρχει ανακοίνωση για τη σύσταση Ο.Ε.(=Ομάδας Εργασίας) για “επέκταση της υπάρχουσας υποδομής του ΤΕΕ με σκοπό την υποστήριξη των απαιτήσεων για μηχανογραφική και διοικητική υποστήριξη του Μητρώου του eTEE”.
Τέτοιες απόπειρες, πιστεύω, θα πρέπει να λάβουν εξαρχής υπόψη τις ήδη υπάρχουσες υπηρεσίες διασύνδεσης και κοινωνικής δικτύωσης (ενδεικτικά Linkedin.com) αλλά και τις άλλες ηλεκτρονικές πλατφόρμες/βάσεις δεδομένων ανάρτησης βιογραφικών υποψηφίων, θέσεων εργασίας ή πεδίων δραστηριότητας (π.χ. αυτήν εδώ του συνεργατικού σχηματισμού corallia ή του ακόμη πιο γενικού Kariera.gr), ώστε να είναι δυνατόν τόσο να αντλούν όσο και να εξάγουν στοιχεία προς αυτές.
Και βεβαίως δεν μπορούν να αγνοήσουν τις τάσεις αποτύπωσης των προσόντων σε κοινή -διεθνή- “γλώσσα”, όπως:
Όσο για το κομμάτι αυτό καθαυτό της υποβολής των στοιχείων (form filling), σίγουρα υπάρχουν λύσεις που συνδυάζουν τη δυνατότητα συμπλήρωσης offline, την ευχέρεια επανυποβολής αλλά και τους απαραίτητους ελέγχους ορθότητας τόσο κατά την υποβολή όσο και πιο πριν…(δεν ξεχνάμε βέβαια ούτε σ’αυτό το σημείο τη δυνατότητα υποβολής ΚΑΙ “προγραμματιστικά” μέσω των αντίστοιχων διεπαφών(XML/JSON/WebServices κλπ) – μην την “πατήσουμε” όπως στην περίπτωση του eΤΣΜΕΔΕ που στην πιο αναβαθμισμένη του εκδοχή θα υποστηρίζει αποστολή στοιχείων μέσω form upload αντί για email (!) – ούτε λόγος για αποστολή των στοιχείων απευθείας μέσα από την εφαρμογή μισθοδοσίας! αλλά ..ξεφεύγω από το θέμα…)
Τέλος, καλούνται να υιοθετήσουν τρόπους διάθεσης των στοιχείων αυτών σε τρίτους μέσω κατάλληλων APIs (π.χ. LiveWork API) αλλά και σε κατάλληλη μορφή προς “κατανάλωση”.
Υ.Γ. Εννοείται ο κατεξοχήν ενδιαφερόμενος για τέτοια θέματα όπως τα παραπάνω, ιδιαίτερα ως προς τη διαδικασία “αντιστοίχισης” θέσεων και προσφερόμενης εργασίας θα έπρεπε να είναι ο ΟΑΕΔ αλλά μάλλον έχει πιο ..σημαντικά θέματα να ασχοληθεί…
UPDATE 2009-11-17 Μόλις πριν λίγο αντιλήφθηκα και μια άμεση ερώτηση προς τον ΓΓ της ΓΓΠΣ στο twitter σχετική με τα παραπάνω (ως προς την επανυποβολή στοιχείων), οπότε αναδημοσιεύω:
hakmem About 2 hours ago
@DSpinellis Μπορεί να προστεθεί στη φόρμα το LinkedIn URL αντί να συμπληρώνει ο υποψήφιος την εργασιακή εμπειρία ξανά;
Θα συμπλήρωνα (κυρίως προς την ομάδα υποστήριξης του opengov.gr): Υπάρχει κάποια πρόβλεψη για όσους κάνουν αιτήσεις για περισσότερες από μια θέσεις που δεν αφορούν στην ίδια πρόσκληση ώστε να μην υποβάλλουν τα ίδια στοιχεία ξανά; Θα ήταν μια καλή πρώτη ώθηση στα όσα σημειώνω παραπάνω…
Προτάσεις για την παρακολούθηση των δημόσιων εξόδων στα πλαίσια της διαφάνειας έχουν ακουστεί από πολλά χείλη τόσο κατά την προεκλογική περίοδο όσο και πιο πριν, είτε στα πλαίσια των προγραμμάτων και των σχεδιασμών πολιτικών φορέων είτε στα πλαίσια εισηγήσεων/συνεδρίων τεχνικών και επιστημονικών συμβούλων του κράτους, ακόμη και από ιδιωτικούς φορείς (π.χ. πρόσφατη πρόταση “ΦΩΣ” του Α.Βγενόπουλου ή εισηγήσεις παλιότερης ημερίδας για ΗΔ ενάντια στην κακοδιοίκηση).
Βασική ανάμεσά τους φαίνεται να είναι η απαίτηση για δημοσίευση στο Διαδίκτυο όλων των προκηρύξεων, προμηθειών και διαγωνισμών (εννοείται και τους πρόχειρους αλλά και τις “απευθείας” αναθέσεις).
Σίγουρα ένα τέτοιο “σύστημα” λείπει, αν και από μόνο του δεν πιστεύω ότι βοηθά τόσο πολύ τη σπατάλη όσο τουλάχιστον υπάρχει κενό -σε θεσμικό επίπεδο- στον έλεγχο σκοπιμότητας και η έμφαση δίνεται στον έλεγχο νομιμότητας. Αλλά αυτό το ζήτημα έχει απασχολήσει άλλη αναρτησούλα …
Όμως, από τη στιγμή που υπάρχει πρόθεση να τροποποιηθούν οι υπάρχουσες διαδικασίες προς την κατεύθυνση αυτή, πιστεύω θα ήταν χρήσιμο να καθοριστούν από την αρχή τα στοιχεία (π.χ. τεχνικές προδιαγραφές, διακήρυξη, υποψήφιοι, τελικός εργολάβος, υπεργολάβοι, φάσεις και αντίστοιχες σημαντικές ημ/νίες κλπ) που θα ήταν χρήσιμα να καταγράφονται/δημοσιοποιούνται αλλά και ο ηλεκτρονικός τρόπος διάθεσής τους (και κυρίως να διαχωριστούν αυτά τα δύο -δεδομένα και διάθεση/παρουσίαση- στα πλαίσια προσπαθειών για δημιουργία-μια φορά-δημοσιοποίηση-παντού, βλ. COPE).
Κι αυτό γιατί παρόλο που και τη στιγμή που μιλάμε υπάρχει σχετικό -θεσμικό- πλαίσιο, π.χ.
το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι ότι πιο λειτουργικό:
και η λίστα μπορεί να συνεχίσει αρκετά ακόμη…
Το παραπάνω κενό προσπαθούν σήμερα να καλύψουν -με μικρότερη ή μεγαλύτερη επιτυχία- υπηρεσίες όπως
π.χ. το dgMarket.com και η ελληνική του εκδοχή από την kapatel ή συνδρομητικές υπηρεσίες (π.χ. αυτή των Διακηρύξεων της Ναυτεμπορικής). Και δικαιολογημένα είναι συνδρομητικές μιας και η συλλογή, κατηγοριοποίηση κλπ εμπλέκει ανθρώπινη εργασία.
Αν θες να ακολουθήσει την δωρεάν οδό, τότε αν είσαι …τυχερός, μπορεί να βρεις κάποιο δελτίο τύπου (π.χ. μέσω του ePR.gr ή του Netweek που εγώ παρακολουθώ) που να αναφέρει ότι “σύμφωνα με πληροφορίες” κατέθεσαν οι τάδε εταιρείες προσφορά για το διαγωνισμό ή ότι τελικά η τάδε εταιρεία υπέγραψε τη σύμβαση.
Τα παραπάνω δείχνουν ότι δεν αρκεί το θεσμικό πλαίσιο να επιβάλει κανόνες δημοσιοποίησης αλλά μαζί χρειάζεται ένα σύνολο τεχνικών προδιαγραφών ώστε τα στοιχεία αυτά να διατίθενται με κατάλληλη δομή από τους φορείς, εταιρείες κλπ ώστε να μπορούν με “αυτόματο” τρόπο (χωρίς μεσολάβηση ανθρώπινης επεξεργασίας) να συλλέγονται (να ένα σημείο που οι aggregators δεν πέθαναν αλλά σίγουρα έχουν ρόλο οι τεχνολογίες XML/RSS) αλλά και να διατηρούνται διαρκώς ενήμερα με παράλληλη καταγραφή του ιστορικού των αλλαγών. Τα στοιχεία αυτά θα μπορούν να είναι διαθέσιμα για περαιτέρω επεξεργασία ακόμη και από τρίτους δημιουργώντας ένα οικοσύστημα παρακολούθησης των προμηθειών του δημοσίου (κάτι που θα μπορούσε να γενικευτεί περιλαμβάνοντας -ιδανικά- ακόμη και τα ιδιωτικά έργα).
Τα στοιχεία αυτά θεωρώ θα είναι χρήσιμα για όλους:
Τεχνολογικά, παρόμοια εργαλεία “ασύγχρονης συλλογής και επαναδιάθεσης δεδομένων” (π.χ. μηχανές σύγκρισης τιμών και σχετικά programmable APIs για ηλεκτρονικό εμπόριο) υπάρχουν εδώ και αρκετό καιρό ενώ δεν χρειάζεται να ανακαλυφθεί ο τροχός ούτε και στην περίπτωση που ακολουθηθεί η υποχρεωτική υποβολή των στοιχείων σε ένα κεντρικό σημείο από όλους μιας και παρόμοια δουλειά γίνεται και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ακόμη και σήμερα (αλλά μόνο σε διεθνείς διαγωνισμούς – με γενικά μεγάλο προϋπολογισμό).
Ας ελπίσουμε ότι έργα που έχουν ήδη προκηρυχθεί (βλ. Εθνικό Σύστημα Ηλεκτρονικών Δημόσιων Προμηθειών) να καλύψουν και τα παραπάνω ζητήματα …
ΥΓ. Άλλο μελανό σημείο, που δεν γνωρίζω αν διορθώνεται από τις απαιτήσεις επικοινωνίας του πλαισίου του ΕΣΠΑ είναι η αναγραφή και ο εύκολος εντοπισμός των συντελεστών ενός έργου. Αφού μιλάμε -κυρίως- για έργα πληροφορικής, το σύνολό τους -σχεδόν- περιλαμβάνει κάποιον -έστω ενημερωτικό- ιστοτόπο, που τεχνικά επιτρέπει πέρα από την αναφορά στην πηγή χρηματοδότησης και τα αντίστοιχα λογότυπα και διασυνδέσεις τόσο με τις αντίστοιχες προκηρύξεις όσο και με τους συντελεστές των έργων. Προφανώς το τελευταίο όμως δεν είναι ο κανόνας (π.χ. στην Εκπαιδευτική Πύλη του Έργου ΣΥΖΕΥΞΙΣ δεν βρίσκει κανείς πουθενά τη διακήρυξη του αντίστοιχου έργου, δεν είναι εύκολο να εντοπίσει την πηγή χρηματοδότησης (Γ’ ΚΠΣ, ΕΣΠΑ κλπ;) ενώ δεν φαίνεται και ποιός έχει υλοποιήσει το έργο. – Μόνο από το …ξεχασμένο email επικοινωνίας της μορφής syzefxis@.gr μπορεί κανείς να το …υποθέσει 
). Με ένα οικοσύστημα παρακολούθησης που προτείνεται παραπάνω η αναφορά προς ένα συγκεκριμένο σημείο όπου θα είναι συγκεντρωμένη όλη η σχετική πληροφορία αναμένεται να είναι εύκολο πράγμα (χωρίς να είναι και αυτονόητο βέβαια αν δεν “επιβληθεί” από κάποια σχετική διαδικασία).
ΥΓ2 Η Διακήρυξη (και η διαθεσιμότητά της), εκτός των άλλων λόγων, προσωπικά θεωρώ ότι είναι σημαντική για τον επιπλέον λόγο ότι τείνει να δίνει -δημόσια- σημαντικές πληροφορίες για την τρέχουσα υποδομή και κατάσταση των ενδιαφερόμενων φορέων, κάτι που είναι μια ένδειξη για το πώς έχουν αξιοποιηθεί οι όποιες μέχρι εκείνη τη στιγμή προμήθειες.
UPDATE 2009-12-15 Στο διαδίκτυο όλα τα στοιχεία για τα δημόσια έργα. Άραγε θα είναι μέσα τα έργα ΤΠΕ; Άραγε θα υπάρξουν “πρότυπα” διαδικασιών και μορφής δημοσίευσης; Για να δούμε…
Όπως είχα “υποσχεθεί” σε μια ανανέωση προηγούμενης ανάρτησης, θα επικοινωνούσα με τον ΕΛΟΤ για να διαπιστώσω αν γίνεται κάποια δουλειά προς την κατεύθυνση της τυποποίησης/προδιαγραφών για έργα ΤΠΕ στα πλαίσια της πιστοποίησης φορέων για τη διαχείριση αντίστοιχων έργων χρηματοδοτούμενων από ΕΣΠΑ.
Αν και λίγο καθυστερημένα, έλαβα απάντηση και μάλιστα σε “ηλεκτρονικό” αίτημά μου και την παραθέτω (οι έντονες επισημάνσεις δικές μου!):
Σε συνέχεια του μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, σας ενημερώνω για τα ακόλουθα:
1. Στο πλαίσιο της σειράς τυποποιητικών κειμένων για τη Διαχειριστική Επάρκεια οργανισμών για την υλοποίηση έργων δημοσίου χαρακτήρα δεν υπάρχει κανένα τυποποιητικό κείμενο (υπό εκπόνηση / υπό έκδοση) που να αφορά συγκεκριμένα υλοποίηση Έργων Τηλεπικοινωνιών ή/και Πληροφορικής (ΤΠΕ). Ανάλογα με τη φύση του έργου και σύμφωνα με τις προβλέψεις του σχετικού νομοθετικού και κανονιστικού πλαισίου, τα έργα αυτά μπορεί να χαρακτηριστούν ως δημόσια τεχνικά υποδομής (ΕΛΟΤ 1431-1) ή δημόσιες συμβάσεις προμήθειας και υπηρεσιών (ΕΛΟΤ 1431-2).
(…)
Με εκτίμηση
(…)
Προϊστάμενος Τμήματος Οργάνωσης και Ανάπτυξης
Διεύθυνση Τυποποίησης
ΕΛΟΤ, Ελληνικός Οργανισμός Τυποποίησης
Κεντρικά Γραφεία: Αχαρνών 313, 111 45 Αθήνα, ΕΛΛΑΔΑ
Πιστεύω πως οι σχετικές Ομάδες Εργασίας του e-TEE θα πρέπει να κινηθούν προς την κατεύθυνση της συνεργασία με τον ΕΛΟΤ για τον εμπλουτισμό, αρχικά, των συγκεκριμένων προδιαγραφών με τυποποιητικό κείμενο ειδικά για έργα ΤΠΕ, με απώτερο στόχο να γενικευτεί και σε άλλες διαδικασίες τυποποίησης…
ΥΓ. Αφήνω χωρίς άλλο σχολιασμό -για την ώρα- ότι τα σχετικά κείμενο πωλούνται από τον ΕΛΟΤ στους ενδιαφερόμενους…
Η εικόνα είναι από το infosthetics.com
Εδώ και αρκετούς μήνες έχει ξεκινήσει, μάλιστα, σχετική συζήτηση (ανάμεσά τους και από τον Luis Von Ahn, καθηγητή στο CMU μιας και τα περισσότερα τεχνικά άρθρα δεν διαβάζονται – ειδικά με τον τρόπο που διατίθενται: πολλοί οίκοι/συνέδρια/οργανωτικοί φορείς επιμένουν στην αποκλειστική έκδοση έντυπων πρακτικών-, οι αναφορές (citations) και οι μετρικές που εξάγονται από αυτές μου φαίνονται αρκετά …αυθαίρετες (μάλιστα πολλές φορές κρύβουν στοιχεία προσωπικής σχέσης και διασύνδεσης), πολλά από αυτά έχουν λάθη που ξεφεύγουν από την -επίσης διάτρητη κατά την άποψή μου- διαδικασία κρίσης τους, δύσκολα ελέγχεται η περίπτωση λογοκλοπής ή ακόμη και ακούσιας επανάληψης κλπ κλπ. Για να μην προχωρήσουμε στο πόσα από αυτά θα μπορούσαν να περάσουν δοκιμασίες σαν αυτή της σειράς ερωτήσεων του Gene Woolsey όπως παρουσιάζονται εδώ (και δεν θέλω να εξαιρέσω ούτε τις δικές μου εργασίες προφανώς ). Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και εξαιρετικά άρθρα, βέβαια!
Κάτι αντίστοιχο παρατηρείται και στην περίπτωση της νομοθεσίας (καλά αν πάμε και στη νομολογία τότε πραγματικά δεν βγάζουμε άκρη). Κι εδώ έχει ξεκινήσει η κουβέντα για την αλλαγή της μορφής διάθεσής της ώστε π.χ. να είναι εύκολο να ανατρέχει κανείς σε σχετικούς νόμους και παραπομπές…
Η παραπάνω (στα …όρια του υδροκεφαλισμού) εισαγωγή έγινε για να τονιστεί ότι η διαρκώς διογκούμενη γνώση πρέπει να αναπαριστάται, να οργανώνεται και να διαχέεται πλέον διαφορετικά. Ο τρόπος της οργάνωσης των σύγχρονων project λογισμικού είναι μια καλή πρόταση προς εξέταση. Εργαλεία οπως η συνεργατική συμπλήρωση/συνδρομή τύπου wiki με παράλληλη καταγραφή των αλλαγών, η συσχέτιση/κατάταξη εννοιών μέσω χαρακτηρισμών (tags), η αυτοματοποίηση του τελευταίου σε συνδυασμό με τεχνικές indexing για εύκολη και γρήγορη αναζήτηση, η τεκμηρίωση με δοκιμές, ο αυτόματος εντοπισμός και ο συγχρονισμός με τις πιθανές εξαρτήσεις κ.α. θεωρούνται εκ των “ουκ άνευ”. Ζητήματα που προκύπτουν συχνά όπως forks, κακή συντήρηση, χειρισμός των bugs (βλ. συστήματα issue tracking) πρέπει να αντιμετωπιστούν. Κι εννοείται μια εύκολη πρόσβαση/αντίληψη της τρέχουσας κατάστασης / state-of-the είναι παραπάνω από επιθυμητό.
Η ανάγκη για οργάνωση πλέον αρχίζει να εξαπλώνεται και στο πεδίο της ατομικής βάσης γνώσεων και -προσωπικά- ήδη βρίσκομαι σε αναζήτηση/διερεύνηση σχετικών λύσεων (δυστυχώς το dspace είναι αρκετά “βαρύ” για προσωπική χρήση).
Για την ώρα εστιάζομαι στην αναζήτηση ενός εργαλείου που θα συσχετίζει μια -προϋπάρχουσα” οργάνωση σε επίπεδο συστήματος αρχείων με δυνατότητες semi/supervised tagging και αυτόματης οπτικοποίησης των αποτελεσμάτων (π.χ. μέσω mindmaps)…
Μια πολύ καλή σχετική παρουσίαση μπορεί κανείς να βρει εδώ.
Παρόλο που η απόφαση υιοθέτησης του διπλογραφικού λογιστικού συστήματος έχει ληφθεί από τις αρχές τις δεκαετίας (του 2000) όπως π.χ. μπορεί να δει κανείς στο σχετικό οδηγό εφαρμογής (κι εδώ για τους ΟΤΑ), πολλοί φορείς “περίμεναν” να …αναγκαστούν από τις απαιτήσεις για τη συμμετοχή σε συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα (βλ. βεβαίωση για διαχειριστική επάρκεια και το σχετικό πρότυπο του ΕΛΟΤ που το θέτει ως αυστηρή προϋπόθεση), ώστε να προχωρήσουν στην υλοποίηση. Η διαδικασία υιοθέτησης του διπλογραφικού φαίνεται να ξεκίνησε αρκετά “ανοιχτά” (μάλιστα ήταν από τις πρώτες και από τις ..λίγες σχετικές διαδικασίες) και με τη συμμετοχή της αγοράς, εμπειρογνωμώνων κλπ. ώστε να καθοριστούν οι προδιαγραφές και τα σχετικά τεστ συμμόρφωσης, όταν ακόμη έννοιες όπως η διαλειτουργικότητα κ.α. ήταν ακόμη στα ..σπάργανα (όχι ότι τώρα έχουν προχωρήσει πολύ τα πράγματα αλλά λέμε…).
Όπως, βέβαια, μπορεί να παρατηρήσει κανείς στις προδιαγραφές, ο στόχος ήταν η μηχανογράφηση της όλης διαδικασίας με τελικό στόχο την παραγωγή έντυπων παραστατικών και μάλιστα μεγάλος όγκος δουλειάς ήταν η προσαρμογή των εκτυπώσεων στις ανάγκες και τις …υποδομές του εκάστοτε φορέα, οπότε -όπως καταλαβαίνετε- έπρεπε να ληφθούν αποφάσεις σε “προβλήματα” της μορφής: αποσύρσεις κρουστικών εκτυπωτών, τι θα γίνει με τα αναλώσιμα τριπλότυπα έντυπα, προμήθεια εκτυπωτών Α3 για τις μισθοδοτικές καταστάσεις κ.α. (κι αν νομίζετε ότι μιλάμε για το …μακρινό παρελθόν ..γελιέστε! ).
Ούτε λόγος τότε για εξαγωγή των στοιχείων σε -προσυμφωνημένη- μορφή ώστε να διευκολύνεται το επόμενο βήμα της ευρύτερης διαδικασίας που φαίνεται να είναι ο έλεγχος π.χ. των στοιχείων αυτών. Έτσι, κάθε μικρή ή μεγάλη δαπάνη αποτυπώνεται -κυριολεκτικά- σε ένα Χρηματικό Ένταλμα Πληρωμής (ΧΕΠ) και “πακέτο” με μια σειρά από “δικαιολογητικά” αποστέλλονται προς έλεγχο στο αρμόδιο παράρτημα του “Ελεγκτικού”. Εντάξει, ας παραδεχτούμε ότι ειδικά τα δικαιολογητικά μοιάζει να είναι όνειρο ..θερινής νυκτός να μπορέσουν κάποτε να είναι σε ηλεκτρονική μορφή μιας και αποτελούνται από εισηγήσεις, αποφάσεις, αιτήματα προεγκρίσεων, προσφορές από προμηθευτές, περιγραφές σκοπιμότητας -όταν υπάρχουν-, βεβαιώσεις καλής εκτέλεσης/παραλαβής, τιμολόγια και η λίστα …δε συμμαζεύεται!. Ένα σύστημα ηλεκτρονικού πρωτοκόλλου, ηλεκτρονικής διαχείρισης εγγράφων μαζί με ένα σύστημα ηλεκτρονικής υπογραφής αυτών θα μπορούσε να βοηθήσει σε κάτι τέτοιο αλλά παρόλο που κάποιες ενέργειες έχουν ήδη γίνει (π.χ. για τα τιμολόγια έχει ήδη γίνει λόγος για ηλεκτρονική παρακολούθησή τους, αλλά δεν είμαι πολύ σίγουρος ότι γίνεται αναφορά σε ηλεκτρονική μορφή) ας το αφήσουμε για την ώρα…
Οπότε, φτάνουμε στο σημείο ένα μεγάλο κομμάτι του ρόλου του Ελεγκτικού Συνεδρίου (του Επιτρόπου, των υπηρεσιών εντελλομένων κλπ) να περιορίζεται (?) στον έλεγχο της νομιμότητας (π.χ. των υπογραφών, των αρ.πρωτοκόλλων, των επαρκών δικαιλογητικών) και στην -χειρωνακτική εννοείται- επανα-εισαγωγή των στοιχείων από τα έντυπα ΧΕΠ στο ΟΠΣ του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αντί της υιοθέτησης κοινής αναπαράστασης (π.χ. σε XML) και μιας διαδικασίας υποβολής τους (στην …ανάγκη ακόμη και με μέσα αποθήκευσης αν δεν υπάρχει δυνατότητα online διασύνδεσης!).
Υπο αυτές τις συνθήκες ακόμη και πολιτική βούληση να υπάρχει, δύσκολο να βρεθούν -ανθρώπινοι κλπ- πόροι για να υλοποιηθούν οι από καιρό προτεινόμενες αλλαγές (βλ. πρόταση του Αλ. Παπαδόπουλου ή τη σχετική κουβέντα εδώ) προς την κατεύθυνση της διεύρυνσης των ελέγχων (π.χ. με υιοθέτηση και του ελέγχου σκοπιμότητας.
Και φαντάζομαι αντίστοιχες προτάσεις/απορίες και βελτιστοποιήσεις μπορούν να διατυπωθούν ακόμη πιο πολλές αν κανείς έχει μια συνολική εικόνα της “υπερ-διαδικασίας” πια της καταγραφής και του ελέγχου των δαπανών. Δεν την έχω την εικόνα αυτή όμως – μπορείτε να βοηθήσετε;
Υ.Γ. Ενδιαφέρεται κανείς να αναλύσουμε τα παραπάνω ζητήματα στα πλαίσια π.χ. μιας πρότασης για ελληνοποίηση (στη συγκεκριμένη περίπτωση χρειάζεται βέβαια προσαρμογή κι όχι μόνο μετάφραση) κάποιας από τις εφαρμογές που προτείνονται εδώ; (Αν και για κάποιες έχει ήδη γίνει κάποια δουλειά -για τον ιδιωτικό τομέα- στα πλαίσια προηγούμενης πρόσκλησης, βλ. ελληνοποίηση OpenERP και σχετική παρουσίαση εδώ). Βέβαια μένει ανοιχτό το θέμα της μισθοδοσίας…
ΥΓ2. Και μιας και αναφερθήκαμε στη μισθοδοσία, λέτε να δούμε άμεσα κεντρικές (μετά την Ιαπωνία, εμείς! ) λύσεις – έστω και με τη μορφή SaaS- δεδομένης της ύπαρξης Ενιαίας Διεύθυνσης Μισθών (στο ΓΛΚ); Αυτό όμως θα κάνει ακόμη πιο άμεση την ανάγκη εξεύρεσης λύσης για την ηλεκτρονική ανταλλαγή στοιχείων ενταλμάτων με τα υπόλοιπα υποσυστήματα οικονομικής διαχείρισης των οργανισμών. Ας μη μιλήσουμε για την ανάγκη διατήρησης ενημερωμένων “σταθερών” στοιχείων των δικαιούχων …
pgaval@twitter
RSS feed 
or fan
