Συνέδριο Δημιουργών ΕΛ/ΛΑΚ 2009

Η Παρασκευή (ε, εντάξει όσο επέτρεψε η δίωρη άδεια που πήρα από το γραφείο) και το Σάββατο ήταν “αφιερωμένες” στο Συνέδριο των Δημιουργών ΕΛΛΑΚ.

Λεπτομέρειες για τις παρουσιάσεις μπορείτε να βρείτε εδώ για την 1η μέρα και εδώ για τη 2η (και σε πολυάριθμα άλλα blogs) ενώ οι παρουσιάσεις είναι ήδη διαθέσιμες.

Για μένα είχε ιδιαίτερη αξία που συνάντησα από κοντά αρκετά από τα μέλη της κοινότητας με τα οποία είτε είχαμε ηλεκτρονική επικοινωνία (π.χ. με το Δημήτρη τον Ανδρεάδη είχαμε “συναντηθεί” online στο JBoss Experience) είτε απλά διάβαζα τα άρθρα τους στα διάφορα blogs. Η …φυσική επικοινωνία λειτουργεί τουλάχιστον συμπληρωματικά σε τέτοιες περιπτώσεις αυτές και πολλές φορές κρίνεται απαραίτητη…

Από τις παρουσιάσεις ξεχώρισα τις σχετικές με το project LGAF (βλ. BetaCMS και LGAF BPM) μιας και ήταν κοντά στις τρέχουσες αναζητήσεις μου και πραγματικά (μαζί με μια σχετική κουβέντα για προδιαγραφές με έμφαση στον ανοιχτό χαρακτήρα της λύσης με τον Αλέξη το Ζάβρα που ήταν “πίσω” από τις προδιαγραφές του συγκεκριμένου έργου) ξεδιάλυναν τη -μέχρι σήμερα κάπως θολή -εικόνα που είχα σχηματίσει για το έργο παρακολουθώντας το από μακριά.

Μου άρεσε ακόμη ότι έχουν “συνεπάρει” αρκετούς developers τα RESTful APIs ενώ και το στρογγυλό τραπέζι με θέμα τα Open Source Business Models ήταν αρκετά αντιπροσωπευτικό για τα τεκταινόμενα στην ελληνική πραγματικότητα και τον τρόπο “αγκαλιάσματος” του ΕΛΛΑΚ.

Από την άλλη, έντονη ήταν η παρουσία των χρήσεων των τεχνολογιών ΕΛΛΑΚ σε όλες της βαθμίδες της Εκπαίδευσης ενώ αισιόδοξο ήταν το γεγονός ότι αρκετές πρωτοβουλίες (αν και ασφαλώς προσωπικές και κόντρα στην κυρίαρχη νοοτροπία) παρατήρησα να προέρχονται από το χώρο του Δημόσιου Τομέα. Έχω την αίσθηση ότι πλέον έχει συγκεντρωθεί αρκετό αναξιοποίητο δυναμικό στο χώρο αυτό, το οποίο, αν εκμεταλλευτεί το μοντέλο απομακρυσμένης συνεργασίας, διάδοσης και συνεισφοράς που προσφέρει το ΕΛΛΑΚ, ευελπιστώ ότι θα βρει διέξοδο και θα διεκδικήσει νέο ρόλο για τους δημόσιους φορείς (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε θα συναντήσει αντιδράσεις από την αγορά που για την ώρα καθορίζει μόνη της τους κανόνες και διατηρεί το έλλειμμα των κοινών προδιαγραφών).

Στα θετικά, τέλος, ότι συνάντησα αρκετούς παλιούς γνώριμους από τα φοιτητικά χρόνια στο Πολυτεχνείο στα Χανιά, που μάλιστα έχουν αρκετά ενεργή δράση στο χώρο…Καλή συνέχεια σε όλους!

Υ.Γ. Για να μην πάθουμε floss ..overflow (και να μην κατηγορηθούμε για ..μονομέρεια), το ..3ήμερο πλαισιώθηκε από μια χορευτική εκδήλωση του Δήμου Γλυκών Νερών (όπου φεσώθηκα κυριολεκτικά για πρώτη φορά στη ζωή μου ), από μπυροκατάνυξη στο Beer Academy στην Αγ.Παρασκευή, από την παρακολούθηση της “Όπερας της Πεντάρας” στο Badminton και από επίσκεψη στο Verde στου Παπάγου (μιας που ήμασταν και στην ..περιοχή ) …Οπότε, δε μπορούμε να πούμε ότι μας έπεσε και πολύ βαρύ το πρόγραμμα, έτσι;

Γιορτή Βιβλίου

Μετά από το Σάββατο που πέρασε με φασίνα και τη μάζωξη με αφορμή τη Eurovision, ήρθε η
συννεφιασμένη Κυριακή που επέτρεψε (για να μην πω ενθάρρυνε) βόλτα στη Γιορτή του Βιβλίου, που οργανώνεται στο τέλος της Ερμού (στον πεζόδρομο που ενώνει το Μοναστηράκι με το Γκάζι, έξω από τον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού).

Η αναζήτηση (για πρώτη φορά μπορώ να πω) επικεντρώθηκε σε παιδικά βιβλία (μας ξετρέλαναν τα ανηψάκια στο γάμο) και βιβλία για …μελλοντικούς γονείς…(μην τα θέλετε κι όλα έτοιμα, ε; ), όπου παρατηρήσαμε και μεγάλη ποικιλία.

Παρόλα αυτά, το μάτι έπεσε (κι έμεινε για λίγο) σε μερικές πολύ προσεγμένες εκδόσεις:

των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης, π.χ. το Σπουδαίες ιδέες στην Επιστήμη των Υπολογιστών

σε έναν τόμο των Εκδόσεων Σταμούλη για την Τεχνολογία Λογισμικού (που περιείχε πολλά στοιχεία από τη φιλοσοφία των Design Patterns, με αμφιλεγόμενες όμως μεταφράσεις-αποδόσεις όρων),

πολλά βιβλία (επηρεασμένος και από την πρόσφατη επίσκεψη γαρ) σχετικά με την Κωνσταντινούπολη (από την εποχή του Βυζαντίου ως σήμερα), μάλιστα η ιστορία της πολιορκίας της από τους Φράγκους έχει εμπνεύσει μέχρι και μια ιστορία κόμικ (Αστραπίκας και Βροντίκας), ενώ πλέον θέλω να αγοράσω άμεσα τον τελευταίο Παλαιολόγο (είναι και επίκαιρο, λόγω της επετείου της Άλωσης

ένα βιβλίο σχετικά με τη χρήση ΤΠΕ στη διδασκαλία της μουσικής, που φάνηκε πολύ καλογραμμένο, με ιδιαίτερη σχεδίαση, χρήση χαρτών εννοιών κλπ

ιδέες για πιο ενεργούς πολίτες (που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο )

κ.α. πολλά….

Προλαβαίνετε μέχρι τις 25 Μαΐου να περάσετε κι εσείς!

Ξέρω …χάθηκα!

Είχα ψιλοεξαφανιστεί για αρκετό καιρό από την blog-όσφαιρα (πάντως κράτησα επαφή ως προς το ..παθητικό κομμάτι της παρακολούθησης τoυ blogroll μου) μιας και συνέπεσαν δουλειά και προετοιμασίες του γάμου (ναι, το έκανα το …μεγάλο βήμα!).

Οι λεπτομέρειες που πρέπει να κανονίσει κανείς κατά την προετοιμασία ενός γάμου αποδείχτηκαν τελικά αρκετές. Τώρα, μετά και από την επιστροφή από ένα -εβδομαδιαίο, άρα μίνι- ταξίδι μέλιτος, μπορώ -ίσως- να πω ένα “τέλος καλό όλα καλά”!

Η σκυτάλη (γιατί την ανθοδέσμη την διεκδίκησε και την κέρδισε η φίλη μας η Δώρα) τώρα στους φίλους μας Χρήστο και Παρασκευή που ήδη ανακοίνωσαν και επίσημα τον επικείμενο γάμο τους. (Και στων υπόλοιπων ελεύθερων τις χαρές!)

Ελπίζω να βρω χρόνο (μιας και έχουν συσσωρευθεί διάφορα) να επανέλθω με θέματα όπως ένα σεμινάριο σχετικά με την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση που παρακολούθησα πρόσφατα (είναι και σχετικά επίκαιρο με την ανακοίνωση της έναρξης λειτουργίας της Εθνικής Πύλης “ΕΡΜΗΣ”), αλλά και – γιατί όχι; – τις ..ταξιδιωτικές εμπειρίες από την Πόλη.

Υ.Γ. Εν τω μεταξύ, κάποιες φωτογραφίες από το γάμο έχουν ήδη “ανέβει” από φίλους στο σχετικό event στο Facebook (ναι, δεν μπόρεσα να αποφύγω να το ..αξιοποιήσω για τις ειδοποιήσεις των φίλων πέρα από τις κλασικές προσκλήσεις).

Ακούω ξεχνάω, βλέπω θυμάμαι

Ακούω ξεχνάω, βλέπω θυμάμαι
Κομφούκιος

Το παραπάνω μου θύμισε η ακόλουθη εικόνα (ξέρω έχουμε και “δικές μας” παροιμίες και γνωμικά σχετικά…)

Εντάξει, δεν είναι ολοκληρωμένη (π.χ. δεν κάνει λόγο για την πρακτική εξάσκηση) και ίσως να φτιάχτηκε και από το τμήμα marketing της SmartDraw (που ασχολείται με εργαλεία αναπαράστασης) αλλά πιστεύω ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα….
Πρέπει να το ‘χουμε συνεχώς στο μυαλό μας όσοι ασχολούμαστε -και- με την εκπαίδευση…

Η ..επιστροφή της ΧΑΡΑΣ

Μετά από μια περιπετειώδη …αναζήτηση έφτασε χτες στα χέρια μου (ώστε να το παραδώσω στον κατάλληλο παραλήπτη η (ατζέντα 2009) “ΧΑΡΑ” με αποσπάσματα από έργα του Κοέλ(ι)ο και χαρακτηριστική εικονογράφηση.
Λέω “περιπετειώδης” γιατί είχε εξαντληθεί σε όλα τα βιβλιοπωλεία όπου την αναζητούσα για καιρό και την εντόπισα μόνο στην ..πηγή (εκδόσεις Λιβάνη). Δυστυχώς η αρχική “ΧΑΡΑ” (που ήταν και δώρο φίλης) κάπου “χάθηκε” μεταξύ Μετρό και χώρων αναμονής…

Τα αποσπάσματα από το έργο του Κοέλ(ι)ο είναι πραγματικά μεγάλη πηγή έμπνευσης. Νομίζω πρέπει να έχει εμπνεύσει ακόμη και το χώρο της αρχιτεκτονικής λογισμικού όπως σημειώνω και στη σχετική ανάρτηση του Πάρη που τονίζει μια από τις πιο ..φωτισμένες συμβουλές:
Great software is not build, is grown
Δεν μπορεί παρά να έχει σχέση με το ακόλουθο απόσπασμα από το “Μπρίντα”:

«Ένα κείμενο της Παράδοσης, αγνώστου συγγραφέα, λέει ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να υιοθετήσει δύο στάσεις: να χτίζει ή να φυτεύει. Οι χτίστες μπορεί να χρειαστούν χρόνια για το έργο τους, κάποτε όμως τελειώνουν αυτό που χτίζουν. Τότε σταματούν και περιορίζονται από τους ίδιους τους τοίχους τους. Όταν ολοκληρώνεται το χτίσιμο, η ζωή χάνει το νόημά της. Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που φυτεύουν. Μερικές φορές οι καταιγίδες και οι εποχές τούς προκαλούν προβλήματα και σπάνια ξεκουράζονται. Σε αντίθεση με τα κτίρια όμως, ένας κήπος δε σταματά ποτέ να αναπτύσσεται. Και, παρόλο που απαιτεί την προσοχή του κηπουρού, του δίνει παράλληλα και τη δυνατότητα να ζήσει τη ζωή του σαν μια μεγάλη περιπέτεια.
Οι κηπουροί αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον, γιατί ξέρουν ότι στην ιστορία του κάθε φυτού βρίσκεται η δημιουργία όλης της Γης».

Ο καλύτερος …Πελάτης

Να κάνω την υπόθεση ότι θα δούμε στο άμεσο μέλλον πολλές προκηρύξεις (από τις υπόλοιπες ΕΥΔ αλλά και τους επιμέρους φορείς?) σαν κι αυτήν εδώ της προμήθειας Πληροφοριακού Συστήματος Διαχείρισης και Ελέγχου Πράξεων ΕΣΠΑ ή κινδυνεύει η ..αξιοπιστία μου;

Άραγε έχουν μεγάλες αποκλίσεις οι σχετικές προδιαγραφές και απαιτήσεις των διαφόρων φορέων για ένα τέτοιο Πληροφοριακό Σύστημα; Δεν υπάρχει άλλο μοντέλο (π.χ. μέσω της συμφωνίας πάνω σε κοινές προδιαγραφές και μετά της ανάπτυξης μιας εφαρμογής ανοικτού κώδικα ή έστω της εξασφάλισης των δικαιωμάτων επαναδιάθεσης) από το να δίνει 90.000 ευρώ για κάθε …εγκατάσταση;

Νομίζω πάντως ότι είναι μια πολύ καλή …επιχειρηματική ευκαιρία η ανάπτυξη ενός τέτοιου συστήματος. Αν μάλιστα συνυπολογίσει κανείς και τις …αναβαθμίσεις για το …επόμενο ΚΠΣ τότε κρίνεται εξαιρετικά συμφέρουσα η επένδυση σε κάτι τέτοιο …

Java-Bαλεντίνος 1-0

Δύσκολο να ξυπνήσεις Σάββατο πρωί και ακόμη πιο δύσκολο όταν την προηγούμενη είχε -κλασικά- μπυροκατάνυξη
Έτσι έχασα το μεγαλύτερο μέρος της αρχικής ομιλίας του JHUG Tech Day Feb 2009 που αναφερόταν στο OpenSolaris (σχετική νύξη σ’αυτό είχε γίνει και στο τελευταίο OpenCoffee από το management unit της Sun). Τουλάχιστον, το live cd που μοίρασαν κάπως μετρίασε τη …στεναχώρια.

Παρένθεση: Η αλήθεια είναι ότι με το Solaris νιώθω αρκετά πιο οικεία σε σχέση με το Linux. Είναι που από τις μέρες ακόμη της διπλωματικής αλλά και αργότερα στα πλαίσια της δουλειάς, η όποια επέμβαση στον πηγαίο κώδικα τόσο του SRI Decipher όσο και της μηχανής αναγνώρισης ομιλίας (αλλά και εκπαίδευσης μοντέλων HMM) της Nuance γινόταν στο περιβάλλον αυτό. Και όχι μόνο αυτά βέβαια …
Αξέχαστες οι εποχές της ρύθμισης των -αρκετών- μηχανημάτων Solaris (v5 τότε, αν δεν κάνω λάθος) για να μπορεί κανείς να “σπάσει” και να διανείμει (distribute) σε πολλές μηχανές τα -πολλαπλά- στάδια εκπαίδευσης…

Σίγουρα θα του δώσω ..μια ευκαιρία ακόμη (έστω και μέσα από το VirtualBox ή κάποιο παρόμοιο). Εξάλλου το ZFS αξίζει να το δει κανείς πώς ανταποκρίνεται και στην πράξη…

Από τη δεύτερη -εξαιρετικά ενδιαφέρουσα – ομιλία ξεχώρισα τα εργαλεία που βοηθούν πλέον τον έλεγχο του πόσο κοντά στο specification βρίσκεται κανείς (βλ. J2EE Verifier) σαν πρώτο βήμα ώστε να είναι εφικτή (doable) η μεταφορά (migration) σε διαφορετικό application server (μάλιστα ακόμη κι αν αυτό δεν ήταν εξαρχής στα πλάνα). Με το συγκεκριμένο θέμα ασχολείται και το blog του Sekhar.

Μιας και ο Alexis είναι μέλος της ομάδας του Glassfish δεν παρέλειψε να αναφέρει τις νέες προσθήκες (v2.1)στο συγκεκριμένο project, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζει ο GlassFish Enterprise Manager (με πλήρες JMX instrumentation, SNMP monitoring και γενικότερα μετεξέλιξη -προς το πολύ καλύτερο- των εργαλείων jconsole και visualvm) ως μέρος του επίσης νέου Glassfish Enterprise Server.

Ο Γιάννης (Δοξαράς) στο βήμα ...

Ο ομιλία του Γιάννη ήταν η μόνη που ήταν στο κλίμα της ημέρας (κρίμα που κάποιες τεχνικές δυσκολίες δεν επέτρεψαν να δούμε τα demos σχετικά με τις δυναμικές αγάπης,έρωτα κλπ — περιμένουμε με αγωνία να “ανεβάσει” τόσο την παρουσίαση όσο και τoν κώδικα). Πραγματικά ήταν ένα πολύ περιεκτικό απόσταγμα εμπειρίας (με την έννοια της καθημερινής …τριβής και όχι μια αντιμετώπισης τύπου survey) των τεχνολογιών και των πρακτικών που κυριαρχούν στο χώρο του RIA.

H επόμενη ομιλία του Alexander σχετικά με το JPA αν και πολύ καλά τεκμηριωμένη μάλλον έπεσε σε μια δύσκολη ώρα και o σχετικά μικρός χρόνος που είχε στη διάθεσή του δεν του επέτρεψε να επεκταθεί. Κατάφερε όμως να εστιάσει σε βασικά σημεία (και ..παρανοήσεις που συχνά γίνονται)…Το μόνο -κάπως- αντιφατικό σημείο ότι η παρουσίαση έκλεισε με αναφορά στις …δυνατότητες να εκτελεί κανείς SQL queries

H τελευταία ομιλία του Ανδρέα (μαζί με την κουβέντα που ακολούθησε) ήταν για μένα από τις πιο ..αποκαλυπτικές ως προς την κοινότητα open source και τον τρόπο που λειτουργεί στο ..παρασκήνιο… Η ιστορική αναδρομή από τις πιο διασκεδαστικές που έχω ακούσει αλλά και πράγματι εντός θέματος μιας και κατάφερε να αναδείξει τη διαδρομή του Maven, τις ανάγκες που κλήθηκε να αντιμετωπίσει, τις ..σχέσεις του με άλλα project (που άλλα παραμέρησε και άλλα τα “εκμεταλλεύτηκε” για να αναδειχθεί) αλλά και το αβέβαιο -όπως σε πολλές άλλες περιπτώσεις- μέλλον του.

Πλήρης κάλυψη (όπως πάντα) όλης της συνάντησης από τον Πάρη μπορεί να βρεθεί εδώ.

Υ.Γ.1 Αυτό που μπορεί να πει κανείς ότι διέτρεχε πολλές από τις παρουσιάσεις ήταν οι αναφορές στη διαδικασία Continuous Integration και στα εργαλεία, όπως π.χ. το hudson, που την υποβοηθούν. Δεν γνωρίζω κατά πόσο πρόκειται για ένα ακόμη hype ή κάτι που ακολουθείται πλέον σαν τακτική … Αν ξέρετε κάτι παραπάνω ενημερώστε.

Υ.Γ.2 Tελικά το “iv“ που άκουγα (και διάβασα κάπου) αναφέρεται στο Ivy …

Υ.Γ.3 A, και προσοχή! Η αρραβωνιαστικιά μου σπάνια διαβάζει το blog μου…Μην της πείτε πού ήμουν το Σάββατο (14/2) μέχρι αργά το μεσημέρι, σας …ικετεύω

Μαθαίνω να σερφάρω δημιουργικά και με ασφάλεια

Μπόλικες οι εκδηλώσεις -σε πολλές πόλεις της Ελλάδας- αυτές τις ημέρες σχετικά με το “ασφαλές σερφάρισμα” με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου (10 Φεβρουαρίου).

Εγώ βρέθηκα στο εκπαιδευτικό σεμινάριο «Ημέρες Γνώσης» με τον τίτλο “Μαθαίνω να σερφάρω δημιουργικά και με ασφάλεια” που διοργάνωσε ο Ελληνικός Κόμβος Ασφαλούς Διαδικτύου στην αίθουσα της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης / Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας σε συνεργασία με την Ομάδα Δράσης για την Ψηφιακή Ασφάλεια (χωρίς όμως να μου έχει γίνει απόλυτα ξεκάθαρη η σχέση τους).

Τα θέματα των παρουσιάσεων ήταν σωστά επιλεγμένα ώστε να αναδειχθούν οι διάφοροι κίνδυνοι που υποβόσκουν από την απρόσεχτη χρήση ή/και κατάχρηση της διαδικτυακής περιήγησης αλλά και γενικότερα της χρήσης του υπολογιστή (π.χ. για παιχνίδια). Έγινε αναφορά σε παθολογικές καταστάσεις που μπορεί να προκύψουν (όπως π.χ. εξάρτηση/εθισμό), όπως αυτές διερευνώνται (μαζί με τη σχέση τους με άλλες προβληματικές καταστάσεις όπως η διάσπαση προσοχής, υπερκινητικότητα SDQ κ.α.) από τη Μονάδα Εφηβικής Υγείας του νοσοκομείου “Αγλαϊα Κυριακού” αλλά και σε συνήθεις -πια- περιπτώσεις ηλεκτρονικού εγκλήματος, όπως αυτές προκύπρουν από την εμπειρία του Σώματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της ΕΛ.ΑΣ.

Πέρα από τις ενημερωτικές δράσεις (προς την κατεύθυνση της πρόληψης), στις οποίες κλήθηκαν να συμμετάσχουν και οι εκπαιδευτικοί μέσω της ένταξης διαφόρων δραστηριοτήτων στο μάθημά τους, στο τέλος παρουσιάστηκαν και οι πρωτοβουλίες για την αυτορρύθμιση (εισηγ. ο κ.Νίκος Φρυδάς) και το “καθάρισμα” του διαδικτύου πριν υπάρξει ανάγκη για επιβολή κάποιου αυστηρού (=ανελεύθερου) ρυθμιστικού πλαισίου, που όμως θα μετατρέπει τη “δημιουργική αλάνα σε ένα στείρο παιδότοπο”, μέσω προτάσεων στάθμισης των συγκρουόμενων αγαθών προς το νομοθέτη ή/και τη δυνατότητα αναφοράς του όποιου ύποπτου περιστατικού μέσω της ελληνικής ανοιχτής γραμμής για το παράνομο περιεχόμενο στο Διαδίκτυο (εισηγ. η κ. Μελιτίνη Χριστοδουλάκη).

Μια πολύ εύστοχη σειρά πρωτοβουλιών που καλό είναι να συνεχιστεί και να επεκταθεί και με επιπλέον δραστηριότητες (που όμως απαιτούν επιπλέον ..χρόνο ή έστω κάποιες θυσίες στη στείρα “ύλη”) και στα σχολεία…

H εικόνα είναι από τον ευρωπαϊκό οργανισμό ins@fe.

Εμπειρία το JBoss Experience 2009

Μάλλον έχω μια ..έφεση στα online events (μιας και η διαμονή μέχρι πολύ πρόσφατα στα Χανιά και οι συνθήκες δουλειάς άφησαν ένα …μικρο-απωθημένο ως προς τη …ζωντανή παρακολούθηση συνεδρίων, συναντήσεων κλπ). Δυστυχώς δεν μπορώ να συγκρίνω -μιας και δεν έχω τη σχετική μεγάλη εμπειρία- με την αντίστοιχη δια ζώσης εμπειρία αλλά γενικά μπορώ να πω ότι είμαι ευχαριστημένος μιας και τελικά η απόσταση δεν αποτελεί εμπόδιο για τη συναναστροφή. Τείνω να πιστεύω, μάλιστα, ότι ισχύει το αντίθετο ειδικά όταν μπορείς να εντοπίσεις σχετικά εύκολα και γρήγορα το υπόβαθρο και τους ρόλους (π.χ. στην υποδοχή, στις παρουσιάσεις κλπ) του συνομιλητή και δεν αρκείσαι στο ταμπελάκι που μπορεί να φοράει ή τις ..διασυνδέσεις/συστάσεις των άλλων μελών της παρέας (αν αυτή υπάρχει μπορεί να λειτουργήσει και περιοριστικά).

Η διαφορά στην ώρα βοήθησε ιδιαίτερα στην παρακολούθηση (έστω και με κάποια διαλείμματα – άλλο καλό κι αυτό) του χτεσινού event JBoss Experience 2009 από την JBoss. Ελάχιστα τα τεχνικά προβλήματα, κυρίως ως προς τη λειτουργία και τη λειτουργικότητα του chat client κατά τη διαχείριση ιστορικού και sessions ενώ στα θετικά ότι μπορεί κανείς να έχει πρόσβαση στο σχετικό υλικό ακόμα και ..ασύγχρονα (replays και pdf, mp3 από τις παρουσιάσεις).

Τα θέματα ήταν αρκετά ενδιαφέροντα (αν και κάπως ασαφώς κατηγοριοποιημένα κατά την άποψή μου) σε σημείο να είσαι σε μεγάλο δίλημμα για το τί θα παρακολουθήσεις. Η έμφαση δόθηκε στη ναυαρχίδα της JBoss, τον application server και τις ..συνοδευτικές τεχνολογίες (middleware, SOA) αλλά και στις προτάσεις για virtualization και cloud computing. Από την άλλη, ελάχιστα ακούστηκαν για τα πλάνα της JBoss στο χώρο των τηλεπικοινωνιακών “υποδομών” και τη σύγκλιση (βλ. telco 2.0, SDP ή/και Mobicents) ή τουλάχιστον εγώ δεν παραβρέθηκα σε σχετικές παρουσιάσεις.

Για τελευταίο αφήνω την -πολύ μικρή σε σχέση με το αναμενόμενο- συμμετοχή Ελλήνων στο συγκεκριμένο event. Ανάμεσά τους ο ..πανταχού παρών Δημήτρης Ανδρεάδης από τη μεριά της JBoss αλλά και ο Χρήστος ο Βασιλάκης από το R&D της Forthnet…

Η …σκυτάλη τώρα (ως προς τον κόσμο της Java τουλάχιστον) στο ερχόμενο JHUG Tech Day…

Τίνος δουλειά είναι τελικά;

Μια ιστορία/λογοπαίγνιο με πολλές αναφορές στα πραγματικά τεκταινόμενα στις διάφορες ομάδες έργου (με την ελλειπή κατάτμηση και ανάθεση εργασιών) αλλά και με ύφος παρακίνησης για πρωτοβουλίες, κυκλοφορεί σε πολλές εκδοχές στο web. Αντιγράφω μια από αυτές:

There were once four members of a project team:
Everyone, Someone, Anyone and No-one

Like all projects there are some important tasks to do,

Everyone was really busy and was sure that Someone had more time to do most of these tasks, but Someone thought Anyone could do them.

However Anyone couldn’t do them, and so unless Anyone made Someone realise that Someone was the best person to do those jobs, Everyone ended up allocating the jobs to No-one.

Sadly No-one wasn’t very good at getting these jobs done, so the result was a disaster, which impacted Everyone.

Everyone ended up angry with Someone, because Everyone knew that Someone could do the jobs better better than No-one.

Till next week, be the Someone who takes action!

Μου θυμίζει έντονα το …ακτιβιστικό “αν όχι εσύ τότε ποιός;” ενώ μια καλή προσπάθεια για απόδοσή του στα ελληνικά μπορεί να βρεθεί εδώ.