AWS meet up @ Athens

Η πρωτοβουλία για μια συνάντηση με θέμα τo Cloud Computing και τις σχετικές υπηρεσίες της Amazon ήταν μια αφορμή για ένα ευχάριστο απόγευμα Τετάρτης στην καφετέρια του Ελευθερουδάκη στο κέντρο (ε, μετά ακολούθησε και μια …μπυροκατάνυξη στο OktoberFest στην Αγ.Παρασκευή αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία )

Οι βασικοί συντελεστές (αρχι-zunigan) του zuni.gr, ο Γιάννης και ο Στέφανος ήταν εκεί για να παρουσιάσουν στους υπόλοιπους την εμπειρία τους από τις δοκιμές μετάβασης που κάνουν στην πλατφόρμα της Amazon αλλά και να δώσουν ερεθίσματα για περισσότερη κουβέντα τόσο για πρακτικά τεχνοοικονομικά θέματα όσο και για πιθανές εφαρμογές που θα μπορούσαν να “εκμεταλλευτούν” αυτή την υποδομή και την on-demand διαθεσιμότητά της. Και εν πολλοίς το κατάφερε μιας και στο …τραπέζι έπεσαν και προβληματισμοί για εφαρμογές όπως τηλεφωνία και αναγνώριση ομιλίας που μέχρι τώρα ξέφευγαν από το web μοντέλο (ελπίζω όχι για πολύ )…

Η παρουσίαση αυτή καθ’αυτή κέντρισε το ενδιαφέρον όσων ήταν εκεί τόσο με το περιεχόμενό της όσο και με την εφαρμογή presenter (η οποία είναι ακόμη στα σκαριά – beta και δεν ήταν ευρέως γνωστή).

Παρόλο που η αρχική καθυστέρηση άφιξης σε τέτοιες συναντήσεις δημιουργεί προβλήματα (μιας και χάνει κανείς το αρχικό who-is-who αλλά και το “ζέσταμα” του κλίματος) μπορώ να πω πως οι κουβέντες που ακολούθησαν (τόσο με τους ομιλητές όσο και με το Γιώργο και τον Νίκο) ήταν αρκετά …διαφωτιστικές για τη λειτουργία και την ταυτότητα της κοινότητας…

Ελπίζω πάντως σε μια επόμενη συνάντηση (π.χ. στο επερχόμενο OpenCoffee) να είμαι στην ..ώρα μου!

Σύνθεση ομιλίας και cloud computing

H τεχνολογία σύνθεσης φυσικής ομιλίας βρίσκει από τα πρώτα βήματά της εφαρμογή και στην – υποβοηθητική συνήθως – μετατροπή ενός κομματιού κειμένου που εμφανίζεται στην οθόνη του υπολογιστή μας (είτε αυτό επιλέγεται (explicitly) από το χρήση είτε αυτόματα από εφαρμογές που προσπαθούν να ανιχνεύσουν τι είναι σημαντικό να ανακοινωθεί και τι όχι (screenreaders) σε ομιλία (Text To Speech – TTS). Πέρα από την απλή υποβοήθηση, τη διασκέδαση κλπ υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις (όπως π.χ. τα ΑμεΑ με προβλήματα όρασης ή οι ηλικιωμένοι), όπου η τεχνολογία αυτή παίζει έναν πολύ ουσιαστικό ρόλο στη χρήση του υπολογιστή και κατ’επέκταση στη συμμετοχή στη Διαδικτυακή εμπειρία.

Η κίνηση της Ναυτεμπορικής να διαθέσει τη δυνατότητα “εκφώνησης” των άρθρων (βλ. Υπηρεσία AudioNews) που αναρτώνται στην ηλεκτρονική έκδοσή της μπορεί να έχει δυσκολίες να καλύψει πλήρως όλες τις παραπάνω ανάγκες (ειδικά όταν στον χώρο των υποστηρικτικών τεχνολογιών υπάρχουν πολύ εξειδικευμένα προϊόντα) αλλά πρόκειται για μια ενδιαφέρουσα πρόταση, η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί συνέχεια των προσπαθειών του ΙΕΛ για Ομιλούντες Ιστοτόπους.

Η εφαρμογή κάνει χρήση των αντίστοιχων προϊόντων της innoetics. Με αξιοποίηση του flash streaming player Flowplayer, η κάθε σελίδα εμφανίζει το νέο ενώ παράλληλα εκκινεί το playback.

Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης υλοποίησης φαίνεται να είναι η αξιοποίηση των δυνατοτήτων ευέλικτης αποθήκευσης S3 που προσφέρει η πλατφόρμα Amazon AWS. Το κομμάτι κειμένου που αντιστοιχεί σε κάθε είδηση πιθανότατα μετατρέπεται offline (πιθανότατα κατά τη δημιουργία της, λιγότερο πιθανό με την πρώτη “ζήτηση” ώστε να αποφεύγονται τυχόν καθυστερήσεις) σε ήχο (mp3 φορμά), αποθηκεύεται στο “σύννεφο” της Amazon, από όπου το “ζητά” στη συνέχεια ο streaming player …

Οι τεχνολογίες αναγνώρισης και σύνθεση ομιλίας ανήκουν, πιστεύω, στην κατηγορία των εφαρμογών που είναι απαιτητικές (τόσο σε υπολογιστική ισχύ/μνήμη όσο και σε αποθηκευτικό χώρο)- τουλάχιστον) αλλά από την άλλη στις περισσότερες εφαρμογές τους εμφανίζονται φαινόμενα ακραίας ζήτησης και άλλοτε χαμηλής αξιοποίησης των πόρων (peak effects). Αυτό δείχνει να ταιριάζει με το μοντέλο της ευέλικτης δέσμευσης/αποδέσμευσης πόρων του Cloud Computing και ίσως στο μέλλον δούμε περισσότερες σχετικές υλοποιήσεις.

Τελικά ξέκλεψα λίγο χρόνο για την Athens Digital Week…

Όπως ήλπιζα βρήκα λίγο χρόνο για να παραβρεθώ στην Τεχνόπολη στο Γκάζι και στην πολυ-εμπειρία της Athens Digital Week. Η μόνη μέρα που μπορούσα (και ευτυχώς που δεν το ανέβαλα δλδ) ήταν η Πέμπτη, πρώτη μέρα του 4ημέρου που παρά τη – σχετικά με όσα μαθαίνω για τις επόμενες μέρες – μικρή συμμετοχή ήταν πολύ ενδιαφέρουσα…

Ξεχώρισα κάποιες ομιλίες σχετικά με τις ελληνικές (και ακαδημαϊκές/εκπαιδευτικές) προσπάθειες και διερευνητικές κινήσεις στο χώρο του συμμετοχικού Διαδικτύου (web 2.0), τις …καλλιτεχνικές ανησυχίες στο χώρο του case modding, το κυνήγι των λεπτομερειών (μέτρηση ακόμη και για τις ..θορυβικές επιπτώσεις) των προσπαθειών ψύξης/overclocking αλλά και την πρωτόγνωρη για μένα συνεργασία της συμφωνικής ορχήστρας του Δήμου με πιο …ροκ όργανα για την απόδοση αγαπημένων μουσικών από ταινίες και videogames …

Αρκετά τα εκθέματα και στο χώρο της ρομποτικής (πολύ καλή ένδειξη για τις δυνατότητες και τις προοπτικές περαιτέρω υιοθέτησης της “εκπαιδευτικής ρομποτικής”) όπου έκλεψαν την παράσταση (κυριολεκτικά όμως, μιας και κοσμούσαν ακόμη και το εξώφυλλο του σημερινού Metropolis News) τα AIBO των “δικών μας” (εκ Πολυτεχνείου Κρήτης ορμώμενοι γαρ ) Κουρητών.

Καλή συνέχεια στην πρωτοβουλία αυτή…Αξίζει να ταξιδέψει και σε άλλες πόλεις ώστε την επόμενη φορά η συμμετοχή να είναι μεγαλύτερη. Εξάλλου, η συμμετοχή και η έκφραση μέσα από τις τεχνολογίες είναι αυτά που διακρίνουν τη συγκεκριμένη προσπάθεια από τις ..συμβατικές εκθέσεις τεχνολογίας και “προώθησης” των επιτευγμάτων της…

Όσα κλικ τόση γνώση;

(…)

Χάρη στο Διαδίκτυο έχουμε άμεση πρόσβαση σε τεράστιο πλούτο πληροφοριών. Ωστόσο, η υπέρμετρη χρήση του Internet αδρανοποιεί την ικανότητα για βαθιά σκέψη και συγκέντρωση. Το Διαδίκτυο, σύμφωνα με τους ειδικούς, προκαλεί νωθρότητα στο μυαλό εφόσον το εθίζει στην ευκολία. Επίσης, μειώνει την ικανότητα για βαθιά σκέψη και συγκέντρωση. Όσο περισσότερο βρισκόμαστε μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή μας
τόσο μεγαλύτερη μάχη πρέπει να δώσουμε για να καταλάβουμε μεγάλα κείμενα ή για να διαβάσουμε βιβλία.
Βάσει μελέτης του University College London, ήδη βρισκόμαστε στο μέσον μιας ευρείας αλλαγής στον τρόπο που διαβάζουμε και σκεφτόμαστε. Όταν σερφάρουμε στο Ίντερνετ μετακινούμαστε από ιστοσελίδα σε ιστοσελίδα με αποτέλεσμα να διαβάζουμε επιφανειακά και τμηματικά. Η Αμερικανίδα ψυχολόγος Μάριαν Γουλφ, συμπληρώνει ότι κατά την online ανάγνωση γινόμαστε “αποκωδικοποιητές πληροφοριών” και δεν ερμηνεύουμε εις βάθος το κείμενο. Πλέον το Ιντερνετ είναι ο χάρτης, το κομπιουτεράκι, το τηλέφωνο, το ραδιόφωνό μας κ.α.
Αυτή η ενοποίηση τόσων διαφορετικών μέσων και μηνυμάτων προκαλεί διάχυση της προσοχής μας.

(…)

Πότε βολεύει…ή παρακαλώ ενημερώστε με για τη διαθεσιμότητά σας

Με αφορμή μια χτεσινή κουβέντα για μια ανάθεση διπλωματικής εργασίας είπα να αναζητήσω περισσότερα στοιχεία για τις λύσεις που προτείνονται αυτή τη στιγμή στο πρόβλημα του προσδιορισμού της καταλληλότερης χρονικής στιγμής για τη διεξαγωγή μιας εκδήλωσης γενικά (από επαγγελματικά meetings μέχρι κοινωνικές εξόδους, πάρτυ κλπ.). Ο βασικός στόχος είναι η τελική επιλογή να βολεύει όσο το δυνατόν περισσότερους από τους δυνατούς συμμετέχοντες (αν όχι όλους) βάσει μιας “δημοκρατικής” προσέγγισης αντί της “συγκεντρωτικής” λύσης της μορφής “Έχουμε συνάντηση αύριο στις 3μ.μ. Φροντίστε όλοι να είστε παρόντες”.

Από τη δική μου εμπειρία (ακόμη και σε συναντήσεις με μικρό αριθμό ατόμων), την αρχική πρόταση (μέσω email) για συνάντηση την ακολουθεί καταιγισμός (εντάξει, δεν φτάνουμε και σε φαινόμενα χιονοστιβάδας) από άλλα μηνύματα για τη διαθεσιμότητα του καθένα, εναλλακτικές προτάσεις για το χρόνο διεξαγωγής κ.ο.κ. Η …οικονομία στα μηνύματα παρατηρείται συνήθως μετά τις συναντήσεις οπότε τα σχετικά συμπεράσματα (minutes κλπ) αργούν να …βρουν το δρόμο τους.

Στα πλαίσια μάλιστα των ολοένα και δημοφιλέστερων εικονικών συναντήσεων με συμμετέχοντες που μπορεί να προέρχονται από πολλά διαφορετικά μέρη (αλλά και time zones) το πρόβλημα δείχνει ακόμη πιο δύσκολο να λυθεί.

Παρακάτω θα προσπαθήσω να βρω στοιχεία για τις διαθέσιμες αυτή τη στιγμή web 2.0 εφαρμογές που προσπαθούν να δώσουν λύση στο παραπάνω πρόβλημα, τις δυνατότητές τους αλλά και τα μειονεκτήματά τους (κατά πόσον απαιτούν “σύγχρονη” παρουσία των μελών οπότε και το πρόβλημα μεταφέρεται στο “πότε είστε διαθέσιμοι για να κανονίσουμε τη συνάντηση).

Doodle

Από τις πρωτοεμφανιζόμενες εφαρμογές στο χώρο φαίνεται να έχει χάσει όμως αυτή τη στιγμή τα πρωτεία λόγω κυρίως της στάστιμης σχεδίασης της αλληλεπίδρασης με το χρήστη. Στη βασική του λειτουργικότητα, κάποιος επισκέπτεται το site του Doodle, ορίζει κάποιες εναλλακτικές ημ/νίες και ώρες, δημιουργείται ένα URL, το οποίο αποστέλεται σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέλη (πώς;), τα οποία μπορούν να επιλέξουν (ουσιαστικά ψηφίζουν, άρα η όλη διαδικασία μοιάζει με τη διαδικασία των ερωτηματολογίων (polls) ) εκείνες που τους βολεύουν. Τον χαρακτήρα της ψηφοφορίας τονίζει και το ίδιο το όνομα της επέκτασης της εφαρμογής για το Facebook: DoodlePolls.

GatherGrid

Η εφαρμογή αυτή έχει πιο απλή αλληλεπίδραση μιας και αντί της χειρωνακτικής εισαγωγής ωρών επιτρέπει το point & click πάνω σε μια οικεία μορφή ημερολογίου. Παρέχει επίσης μια γραφική αναπαράσταση των διαθέσεων των μελών (βάσει του ποια ώρα προτιμούν οι περισσότεροι) ενώ μπορεί να εισάγει κανείς διευθύνσεις από πολλαπλούς καταλόγους (π.χ. outlook, gmail κ.α.). Στα επιμέρους “καλούδια” η διασύνδεση με Google Maps κ.α.

ScheduleOnce, WhenIsGood

Στο άρθρο αυτό προτείνονται και εναλλακτικές εφαρμογές που επίσης άφησαν καλές εντυπώσεις.

TimeBridge

Η εφαρμογή TimeBridge φαίνεται να είναι η μόνη που προσπαθεί να ολοκληρωθεί με υπάρχουσες διαδικασίες προγραμματισμού εργασιών, όπως του Google Calendar και το Outlook Calendar.

Με μια πρώτη ματιά, τα βασικά συστατικά στοιχεία για την επιτυχία μιας τέτοιας εφαρμογής φαίνεται να είναι:

web 2.0 χαρακτήρας, δλδ δυναμική (βασισμένη σε βάση δεδομένων), με χρήση AJAX (για δυναμικό front-end)

υποστήριξη πολλών “καναλιών” επιστροφής (π.χ. SMS, υποστήριξη πρόσβασης μέσω κινητού, γιατί όχι και μέσω τηλεφώνου – dtmf ή/και αναγνώρισης φυσικής ομιλίας)

η συνεργασία με υπάρχουσες λύσεις (προγραμματισμού εργασιών, καταλόγων επαφών κλπ) είτε online είτε “τοπικών”

Για να δούμε αν και κατά πόσο μπορούν να καλύψουν οι παραπάνω αυτές εφαρμογές τις -μίνιμουμ καθημερινές απαιτήσεις- ή θα χρειαστεί να καταθέσει κανείς (ε, Δημήτρη; ) μια δική του πρόταση για τη λύση του προβλήματος …

H …χάρη μου στο ICT Forum ‘08

Λίγο καθυστερημένα έφτασα (την Τετάρτη το μεσημέρι, 2η μέρα εργασιών του ICT Forum 08) στο χώρο του Intercontinental και, παρόλο που έχασα και μια ομιλία ενός παλιού συμφοιτητή μου, η χαρά ήταν μεγάλη μιας και προσπαθώ να παρακολουθώ τις εισηγήσεις του συγκεκριμένου forum από το 2005 και μόλις φέτος μου δόθηκε η ευκαρία να παραβρεθώ “ζωντανά”.

Ειδικά η παρακολούθηση της κεντρικής συζήτησης ήταν μια ιδιαίτερη εμπειρία μιας και στο πάνελ βρίσκονταν αρκετοί από τους ανθρώπους που έχουν δυνατότητα να επηρεάζουν πραγματικά τα τεκταινόμενα στο χώρο των ΤΠΕ*.

Αναδύθηκε για μια ακόμη φορά η ανάγκη για “συνέργεια” πολλών Υπουργείων (Ανάπτυξης, Παιδείας, Απασχόλησης, Μεταφορών & Επικοινωνιών, ΥΠΕΧΩΔΕ και όχι μόνο) για να υπάρξει μια ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ των υποδομών (όπου εν πολλοίς δίνεται το βάρος αυτή τη στιγμή), να αρθεί το Ψηφιακό Χάσμα (τόσο μεταξύ γενεών όσο και μεταξύ περιφερειών), να επηρεάσει θετικά επιτέλους η Πληροφορική τις Διαδικασίες και να ενισχυθεί η Επιχειρηματικότητα και η Καινοτομία (π.χ. πολλά αναμένονται στην κατεύθυνση της μείωσης του μη-μισθολογικού κόστους μιας επιχείρησης από τον αναπτυξιακό νόμο).

Το θετικό ότι υπήρξε προσπάθεια να διατηρηθεί μια αισιοδοξία παρά τις – πολλές – επισημάνσεις σχετικά με το κακώς κείμενα, όπως για παράδειγμα:

το βάρος που δίνεται από τους πολιτικούς στο επιχειρησιακό κομμάτι και όχι στο Στρατηγικό κομμάτι (όραμα) παρόλο που η υποχρεωτική υιοθέτηση προτύπων έχει δείξει ότι μπορεί να “τραβήξει” την αγορά (π.χ. απόφαση για EDI στις ΗΠΑ)

η απουσία προσεγγίσεων οικονομιών κλίμακας (προς αυτή την κατεύθυνση κάνει κάποιες κινήσεις και η ΕΠΕ)

η προσπάθεια κάλυψης ακραίων περιπτώσεων αντί της πιο συχνής περίπτωσης
η μη αξιοποίηση των υποδομών (βασικό δίδαγμα της επιχειρησιακής έρευνας το ότι δεν σημαίνει τίποτα το “πόσα αεροπλάνα έχει μια αεροπορική εταιρία αλλά πόσα είναι στον αέρα ανά πάσα στιγμή)

η αντιμετώπιση των ΤΠΕ ως συγκριτικό πλεονέκτημα ενώ πλέον είναι οριακό

η προσμονή των επιδοτήσεων (όπως π.χ. έγινε για τα συστήματα ERP)

η απουσία σύνδεσης έρευνας και αγοράς. Ενδεικτική η αναφορά από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση στο παράδοξο της ξεχωριστής διεύθυνσης R&D και Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων στις περισσότερες εταιρείες του χώρου αλλά και στη γενιά των μηχανικών που γράφει καλές προσφορές και καλά παραδοτέα αλλά δεν έχει σχέση με την παραγωγή ή που παίρνει διδακτορικό με δέκα διαφορετικά κεφάλαια (από συνεισφορά σε ξεχωριστά project χωρίς ενιαίο στόχο) (!)

το μη επαρκές (αν και όχι ελλειπές) πλαίσιο (και η στρατηγική παροχής κινήτρων) για τηλεργασία

* Ο οποίος παρεπιπτόντως έχει ανάγκη από ένα ξεκαθάρισμα (ενιαία εκπροσώπηση) τόσο ως προς το επιστημονικό του όσο και ως προς τον επαγγελματικό του προφίλ.Είναι τουλάχιστον “κουραστικό” να πρέπει να παρακολουθείς (και να αναλύεις ως προς σκοπιμότητες και οπτική) όλες (και είναι αρκετές και ενδιαφέρουσες) τις εκδηλώσεις των φορέων του χώρου: eTEE, ΕΠΕ, ΕΠΥ, ΣΤΕΜΠ κ.α.