Γρήγορη φιλοξενία σε Java application server και διασύνδεση με MySQL

Αν ψάχνετε για μια πλατφόρμα φιλοξενίας (είτε κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης είτε για deployment οταν ξεπεράσει το beta στάδιο) χρησιμοποιώντας τις υποδομές και τις δυνατότητες scaling του Amazon EC2) για τις δυναμικές (ναι! με διασύνδεση με βάση MySQL) web εφαρμογών που φτιάχνετε σε Java (με πλήρη υποστήριξη MVC, RIA, J2EE κλπ κλπ), χωρίς να χρειαστεί να μπλέκετε με τη διαχείριση instances στο EC2, τότε η λύση λέγεται Stax .

Η υπηρεσία φιλοξενίας “συνοδεύεται” και από (command-line) εργαλεία off-line ανάπτυξης, testing (με εύκολη διασύνδεση με δημοφιλή IDE π.χ. Eclipse), packaging και deployment.

Αν και σε beta στάδιο ακόμη, εγώ τη χρησιμοποιώ απροβλημάτιστα εδώ και λίγο καιρό για να φιλοξενώ κάποιες δοκιμαστικές εφαρμογές που “σερβίρουν” vxml, ccxml κλπ. στην πλατφόρμα της Voxeo.

Οι εναλλακτικές για (εξωτερικό και όχι τοπικά στο desktop) server side scripting για την ώρα είναι σχετικά περιορισμένες μιας και η desktop πλατφόρμα ανάπτυξης της Voxeo, το Prophecy, συνοδεύεται από PHP server ενώ η δημοφιλής εναλλακτική της φιλοξενίας στον AppServer της Google χρησιμοποιεί python…

Αν πάλι επιμένετε σε EC2 τότε δοκιμάστε το σχετικό, γρήγορης εκκίνησης Java ΑΜΙ.

UPDATE 2009-04-10: Ο ανταγωνισμός αναμένεται να είναι ..μεγάλος για την Stax μιας και το App Engine της Google ανακοίνωσε χτες την υποστήριξη Java (από .jsp μέχρι GWT και AJAX). Περισσότερα και εδώ.

Σύλλογος Εκπαιδευτικών Μηχανικών της Πληροφορικής

Ο χώρος της επιστημονικής και επαγγελματικής εκπροσώπησης όσων ασχολούνται με την Πληροφορική και τις Επικοινωνίες εν γένει, είναι πολύ θολός. Ένας πραγματικά πολύ μεγάλος αριθμός φορέων προσπαθεί να καλύψει το κενό της έλλειψης ενός Ενιαίου Επιμελητηρίου Πληροφορικής και Επικοινωνιών ή -έστω- μιας κοινής εκπροσώπησης στα πλαίσια ενός υπάρχοντος επιμελητηρίου (βλ. ΤΕΕ). Αν σ’αυτούς προστεθούν οι συνδικαλιστικοί και επιστημονικοί φορείς του χώρου της Εκπαίδευσης τότε καταλαβαίνετε ότι δυσκολεύει πολύ η προσπάθεια να εντοπίσει κανείς κάποιο φορέα που να τον εκφράζει απόλυτα, χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος διάσπασης και περιθωριοποίησης.

Ελπίζω η (αναγκαία όπως δείχνει η αδυναμία προώθησης των διαφόρων θεμάτων) προσθήκη ενός Συλλόγου Εκπαιδευτικών Μηχανικών Πληροφορικής στο παραπάνω παζλ να λειτουργήσει θετικά…

Υ.Γ. Εδώ υπάρχει μια επικαιροποιημένη έκδοση του διπλανού χάρτη (με ενεργούς τους διαφόρους συνδέσμους).

Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση – Πού είναι οι προδιαγραφές;

Αρκετά βήματα έχουν γίνει για τον εκσυχρονισμό της Δημόσιας Διοίκησης και τα αποτελέσματα των δράσεων είναι ορατά σε κάποιους τομείς όπως ισχυρίζεται η ΚτΠ Α.Ε. σε πρόσφατο δελτίο τύπου.

Πέρα από το αν συμφωνεί κανείς ή όχι, πλέον υπάρχουν αρκετά εργαλεία (όπως π.χ. οι μελέτες του Παρατηρηρίου ή άλλες) αποτύπωσης κάθε φορά της τρέχουσας κατάστασης, ώστε να μπορεί κανείς να κάνει μια αναδρομή και να συμπεράνει κατά πόσο οι βέλτιστες πρακτικές που κατά καιρούς έχουν προταθεί, έχουν τελικά υιοθετηθεί.

Κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί ενστάσεις για τον τρόπο που προκηρύσσονται τα μεγάλα έργα Πληροφορικής (βλέπε ΟΠΣ, κρατικά Data Center κλπ) από τους διάφορους φορείς του χώρου (ΤΕΕ, ΕΠΕ, ΣΕΠΕ κλπ κλπ) ενώ υπάρχει και σχετική μελέτη από το ΕΜΠ-ΕΠΙΣΕΥ (μέσω του Παρατηρηρίου): Μελέτη βελτίωσης αποδοτικότητας επενδύσεων σε Τεχνολογίες Πληροφορικής στη Δημόσια Διοίκηση (μια αρκετά περιεκτική περίληψη μπορεί να βρεθεί εδώ).

Πέρα από όσα τονίζονται στη μελέτη, θεωρώ ότι το πρόβλημα ξεκινά από το στάδιο ακόμη των προδιαγραφών αλλά και την εγκαθιδρυμένη νοοτροπία της εξ’ ολοκλήρου ανάθεσης των έργων σε αναδόχους. Πολύ συχνά μάλιστα, χρησιμοποιείται ως επιχείρημα/δικαιολογία από τα – κατακερματισμένα και χωρίς διάθεση επικοινωνίας μεταξύ τους – τμήματα Πληροφορικής ή/και Ανάπτυξης των διαφόρων φορέων, η – ενεργή αυτή τη στιγμή – συμφωνία του ελληνικού Δημοσίου με τη Microsoft, με αποτέλεσμα πολλές φορές οι προδιαγραφές να είναι “φωτογραφικές” και να μην επιτρέπουν τη συμμετοχή λύσεων ανοιχτού λογισμικού αλλά ούτε καν τη διαλειτουργικότητα για ενδεχόμενες επεκτάσεις, διορθώσεις κλπ και άρα να παρατηρείται εγκλωβισμός (lock-in) σε συγκεκριμένες λύσεις. Αν και το παραπάνω δίλημμα μεταξύ ανοικτού λογισμικού και κλειστού λογισμικού είναι ουσιαστικά ψευδοδίλημμα, υποκρύπτει πολιτικό ζήτημα, όπως υποστηρίζει ο πρόεδρος της κίνησης ΕΛΛΑΚ κ. Καρούνος και παρόλο που υπάρχουν οι σχετικές “νουθεσίες” από τη μεριά της Ε.Ε. και της Επιτρόπου Ανταγωνισμού (ενώ υπάρχουν και κινήσεις άρσης της συμφωνίας αυτής), τελικά φαίνεται ότι περιορίζει πολύ τις πρωτοβουλίες των τμημάτων Πληροφορικής στους διάφορους οργανισμούς της Δημόσιας Διοίκησης. Από την άλλη, η ..σύσφιξη των σχέσεων Δημόσιας Διοίκησης και Ανοιχτού Λογισμικού θα μπορούσε και να προκύψει ως αναγκαιότητα μέσα από τη σημερινή παγκόσμια οικονομική συγκυρία και να εξελιχθεί ως ένα από τα θετικά της.

Η ιδέα της δημιουργία ενός αποθετηρίου εφαρμογών ανοικτού λογισμικού που θα μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες της Δημόσιας Διοίκησης δεν φαίνεται να έχει αποδώσει αν και υπάρχουν κάποιες μεμονωμένες προσπάθειες για ανάπτυξη κοινών ηλεκτρονικών πλατφορμών που μπορούν να λειτουργήσουν ως κέλυφος/βάση, πάνω στην οποία θα μπορούν να βασιστούν προσαρμογές για τις ανάγκες του κάθε φορέα.

Δυστυχώς, αν και πολύ συχνά προβλέπεται από τη διακήρυξη ότι τα πνευματικά δικαιώματα με την παράδοση του έργου περνάνε στο φορέα, όπως π.χ. φαίνεται και στο παρακάτω απόσπασμα από το Τεύχος Προδιαγραφών του έργου για την Προσαρμογή του ΟΠΣ του ΥΠΟΙΟ στις απαιτήσεις του ΕΣΠΑ

(…) Η κυριότητα και τα πνευματικά δικαιώματα του υπό ανάπτυξη λογισμικού εφαρμογών
θα ανήκουν στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, καθώς και η χωρίς
περιορισμούς τροποποίηση, εκμετάλλευση και λειτουργία του και σε άλλες
εγκαταστάσεις κατά την κρίση του Υπουργείου. (…),
σπάνια παρατηρείται η επαναχρησιμοποίηση του λογισμικού αυτού (ή έστω των προδιαγραφών/διαδικασιών κλπ) από τον ίδιο ή άλλους -συγγενείς ή όχι- φορείς.

Λόγω των προσεγμένων προδιαγραφών (με έμφαση σε ανοιχτά πρότυπα, διαλειτουργικότητα αλλά και ανοιχτές διαδικασίες), υπάρχουν και αυτή τη στιγμή έργα που μπορούν να χαρακτηριστούν ως “πρότυπα” (με την επισήμανση όποιων προβλημάτων που μπορεί να έχουν) και να δίδονται ως παράδειγμα προς -δημιουργική- "μίμηση" για τρέχοντα και μελλοντικά έργα.

Ένα τέτοιο έργο που αυτή τη στιγμή μου έρχεται στο μυαλό είναι το «Ενιαίο Διαδικτυακό Περιβάλλον ΟΤΑ για Παροχή Υπηρεσιών στον Πολίτη και στις Επιχειρήσεις». Μπορεί κανείς να παρακολουθήσει το έργο (από τις δημόσιες ανακοινώσεις και μόνο) ακόμη από
τους στόχους του (με την πιλοτική εφαρμογή σε κάποιους φορείς Τ.Α. και την πρόβλεψη για τη -χωρίς επιπλέον κόστος- επέκταση/επαναχρησιμοποίηση/υιοθέτησή του για κάλυψη των αναγκών από όλους τους υπόλοιπους δήμους) , τη φάση της διαβούλευσης πριν την τελική διακήρυξη, την έμφαση στη διαλειτουργικότητα και στον “ανοιχτό” χαρακτήρα της λύσης από τη φάση ακόμη των προδιαγραφών
αλλά και τη μετέπειτα διαχείριση του έργου με ανοιχτά χρονοδιαγράμματα, παραδοτέα, λεπτομέρειες αρχιτεκτονικής, υλοποίησης κλπ.

Κατά την άποψή μου, θα ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση (δεν ξέρω κατά πόσο το επιτρέπει η λογική του ενιαίου προγράμματος προμηθειών – ΕΠΠ) ακόμη και μια ενιαία διακήρυξη και προδιαγραφές τουλάχιστον για τα βασικά υποσυστήματα που συναντά κανείς στους περισσότερους φορείς. Για παράδειγμα, στο χώρο των Πληροφοριακά Συστήματα Διοίκησης, όπως χαρακτηρίζονται και σε μια σχετική προκήρυξη έργου για τη Βουλή (βλέπε (e) πρωτόκολλο, διαχείριση προσωπικού, δημόσιο λογιστικό, αναπαράσταση και παρακολούθηση διαδικασιών), μπορεί εύκολα να παρατηρήσει κανείς ότι οι διάφοροι προμηθευτές – ελλείψει αυτών ακριβώς των βασικών προδιαγραφών – έχουν φροντίσει να εξοπλίσουν με εντελώς προσαρμοσμένες (σε μεγέθη, υποδομές και εξοπλισμό των φορέων-πελατών) λύσεις με ελάχιστες δυνατότητες επικοινωνίας ή έστω και μετάπτωσης των υπαρχόντων στοιχείων σε κάποιο νεότερο Πληροφοριακό Σύστημα.

Αν και τον τελευταίο καιρό είχε αρχίσει να διαφαίνεται (τουλάχιστον στο χώρο της διαλειτουργικότητας) μια τάση για υιοθέτηση της τεχνολογίας των διαδικτυακών υπηρεσιών (web services) σπάνια βρίσκει κανείς ολοκληρωμένη τεκμηρίωση (από τις ..λαμπρές εξαιρέσεις η σχετική τεκμηρίωση για το Εργόραμα του ΥΠΟΙΟ).

Υ.Γ.1 Αλήθεια τι απέγινε ο ιστοτόπος του Ελληνικού Πλαισίου Παροχής Υπηρεσιών Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Πρότυπα Διαλειτουργικότητας;

Υ.Γ.2 Μια παρόμοια ιδέα (αλλά στο χώρο του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού) της εκπόνησης διαγωνισμού για πρότυπες μελέτες είχε υλοποιηθεί από τον ΣΕΓΜ (Σύνδεσμο Ελληνικών Γραφείων Μελετών) σε συνεργασία με το Ειδικό Ταμείο Αποκατάστασης Εκτάκτων Αναγκών. Ένας χαρακτηρισμός του χώρου σε “εκτακτη ανάγκη” μάλλον είναι αυτό που λείπει….

UPDATE 2009-02-01 Ο ιστοτόπος του Ελληνικού Πλαισίου Παροχής Υπηρεσιών Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Πρότυπα Διαλειτουργικότηταςείναι πλέον up and running. Προφανώς ήταν περιστασιακή η μη λειτουργία του. Πολύ πρόσφατα μάλιστα (από 26/01/2009) έχουν ανανεωθεί τα περισσότερα κείμενα που αφορούν στα διάφορα προτεινόμενα πρότυπα. Έχει πραγματικά αρκετό υλικό (πρότυπα, σχετικά κείμενα, υλικό από ημερίδες – μάλιστα μια παρουσίαση εκ μέρους του εκπροσώπου του ΣΕΒ στο Open Day του περασμένου καλοκαιριού δείχνει ότι υπάρχει ένα όραμα για το χώρο της ΗΔ). Για παράδειγμα, στην παράγραφο 3.7 του Πλαισίου Διαλειτουργικότητας Υπηρεσιών Ηλεκτρονικών Συναλλαγών προτείνεται μια πρότυπη αρχιτεκτονική η οποία είναι υπηρεσιοκεντρική, στην παράγραφο 3.7.2.2 τονίζει ότι η απεικόνιση και η τεκμηρίωση των διαδικασιών θα πρέπει να στηρίζεται στα πρότυπα BPMN ή/και UML, ενώ στην παράγραφο 5.1.3 του ίδιου κειμένου τονίζεται ότι είναι απαραίτητη (…) η αποδέσμευση των δημοσίων οργανισμών από
μεμονωμένους προμηθευτές και η επίτευξη οικονομιών κλίμακας στις επενδύσεις για λογισμικό
στη δημόσια διοίκηση (…) μέσω της χρήσης Ελεύθερου Λογισμικού (ΕΛ/ΛΑΚ), κάτι που ενθαρρύνεται και από το αντίστοιχο Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Διαλειτουργικότητας. Πιο κάτω αναφέρεται ότι οι δημόσιοι φορείς θα πρέπει να ενημερώνονται και να προετοιμάζονται ώστε να χρησιμοποιούν ενεργά τυχόν ληξιαρχείο (repository) ΕΛ (!).

Παρόλα αυτά αισθάνομαι οτι είναι …ηχηρά απούσες οι αναφορές στα προτεινόμενα πρότυπα στις διάφορες προδιαγραφές…

UPDATE 2009-02-02Ενδιαφέρον έχουν και τα παραδοτέα των διαφόρων ομάδων εργασίας στα πλαίσια του eGovernmentForum.

UPDATE 2009-02-05Σε ευρωπαϊκό επίπεδο κάτι πάει να γίνει με την πλατφόρμα Open Source Observatory and Repository , δεν είδα όμως πουθενά κάποια ελληνική συμμετοχή στην όλη προσπάθεια …

Τι σου κάνει όμως το “άνοιγμα” μιας αγοράς…

Εντυπωσιάστηκα χτες που ψάχνοντας για το πότε θα πρέπει να περάσει από περιοδικό τεχνικό έλεγχο (ΚΤΕΟ) το αυτοκίνητό μου (σαν καινούριο που είναι είχα να ασχοληθώ πολύ καιρό με το τι γίνεται στο συγκεκριμένο πεδίο), διαπίστωσα ότι έχω πολλές επιλογές. Και δε μιλάω μόνο για το πού θα γίνει αυτό! (Ας μην ανατρέξω τώρα στις εποχές – όχι πολύ καιρό πριν, μόλις 5 χρόνια – που σε όλη τη δυτική Κρήτη υπήρχε μόνο ένα ΚΤΕΟ κι αυτό στο Ρέθυμνο ενώ εγώ έμενα στα Χανιά – ευτυχώς που ήταν κοντά από το σπίτι στο χωριό μου…)

Πλέον έχεις να επιλέξεις μεταξύ πολλών ΚΤΕΟ (κρατικών και ιδιωτικών), το πώς θα κλείσεις ραντεβού (τηλεφωνικά, όλο το 24ωρο πολλές φορές, μέσω web φόρμας κλπ), τη μέρα που μπορείς να εξυπηρετηθείς (ακόμη και Σάββατο!) κ.ο.κ.

Δυστυχώς, όμως, ακόμη δεν υπάρχει η δυνατότητα να μάθει κανείς “πότε περνάει από ΚΤΕΟ” μιας και “λόγω ελλειπούς πληροφόρησης από τις Νομαρχίες της περιφέρειας, ο έλεγχος καλύπτει επί του παρόντος οχήματα με αριθμό κυκλοφορίας που εκδόθηκε μόνο στο Ν.Αττικής”, όπως αναφέρεται σε πολλούς ιστοτόπους ιδιωτικών ΚΤΕΟ.

Τουλάχιστον στην περίπτωση τη δική μου ενημερώθηκα – στα μέσα βέβαια του τρέχοντος μήνα- από τον καλά στημένο ιστοτόπο της νομαρχίας Χανίων για το ότι έχει προγραμματιστεί ο έλεγχος για το μήνα αυτό. Ας ελπίσουμε να μην ισχύει το “ένα μήνα πριν ραντεβού”, που αναφέρεται εκεί γιατί τότε υπάρχει περίπτωση να βγει κανείς εκτός προθεσμίας όσο κι αν προσπαθήσει να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του.

Όλα αυτά με κάνουν να πιστεύω πως στη συγκεκριμένη περίπτωση το “άνοιγμα” της αγορά στην ιδιωτική πρωτοβουλία έκανε καλό τόσο ως προς την εξυπηρέτηση όσο και ως προς το ουσιαστικό κομμάτι της ασφάλειας (βέβαια ίσως να υπάρχει αντίλογος για τις συνθήκες δουλειάς και για τη μείωση των ..τυχερών – μπορεί να σχολιάσει κανείς αν έχει κάποιες άλλες πληροφορίες).

Για να δούμε αν θα συνεχίσω να το πιστεύω αυτό όταν πια θα έχει τελειώσει όλη αυτή η διαδικασία…

2008-01-28 UPDATE : Οι θετικές εντυπώσεις διατηρήθηκαν..Περισσότερα σε σχόλιο…

Πράγα – Χριστούγεννα 2008

Τώρα να το ξεκινήσω αυτό το post; Είμαι σε δίλημμα. Δύσκολο να καταφέρεις να χωρέσεις συναισθήματα, εμπειρίες και εντυπώσεις από ένα ταξίδι διακοπών σε λίγες γραμμές κειμένου.

Οπότε θα καταφύγω απλά στην καταγραφή κάποιων ερεθισμάτων για περαιτέρω …αναζητήσεις. Εξάλλου είμαι της άποψης ότι οι επιτόπου επισκέψεις θα πρέπει – με την έννοια ότι κάνουν πιο ολοκληρωμένη την εμπειρία και όχι του υποχρεωτικού – να “συμπληρώνονται” (προσοχή! όχι να υποκαθιστούνται!) από επιπλέον υλικό είτε αυτό βρίσκεται σε ταξιδιωτικούς οδηγούς είτε διάσπαρτο στις τόσες άλλες πηγές πληροφοριών (βλ. google earth, wikipedia, online μουσεία, photo galleries κλπ).

Προορισμός μας (μαζι με πολλούς άλλους συν-Έλληνες ειδικά την περίοδο των γιορτών, προειδοποιώ) ήταν η Τσεχία και πιο συγκεκριμένα η πρωτεύουσά της, η Πράγα. Αν και μια τυπική επίσκεψη μέσω πρακτορείου ταξιδίων προσφέρει και επισκέψεις και σε γειτονικές πόλεις (όπως το Κάρλοβυ Βάρυ) εμείς κινηθήκαμε ανεξάρτητα και αφοσιωθήκαμε στο κέντρο της ίδιας της Πράγας (ε, και μια μικρή γεύση από τα περίχωρα).
Η κύρια αίσθηση που μου άφησε ήταν για μια “αυτόνομη” πολιτισμικά (από τα ξύλινα στολίδια της εποχής που δένουν με τον καιρό και το περιβάλλον, τα γνωστά γυάλινα δημιουργήματα της Βοημίας, τα παιχνίδια-σουβενίρ (π.χ. μαριονέτες) που όμως δένουν με τη μεσαιωνική παράδοση της πόλης, μέχρι και τους – πολλούς! (εμείς π.χ. παρακολουθήσαμε μια διασκευή του Φάουστ) – θιάσους Μαύρου Θεάτρου) περιοχή όσο κι αν είναι φιλική στις επιρροές και ανταλλαγές με γειτονικές μεγάλες πρωτεύουσες σαν ενεργό κομμάτι της Κεντρικής Ευρώπης που είναι.

Το φαγητό στο πραγματικά ατμοσφαιρικό κελλάρι της κεντρικής πλατείας αλλά και στο παραδοσιακό εστιατόριο Σβέικ (με το όνομα να παραπέμπει στο γνωστό μυθιστόρημα Ο Καλός Στρατιώτης Σβέικ του Χάσεκ) θα μας μείνει αξέχαστο.

Όπως βέβαια και οι τονωτικές ζεστές σοκολάτες με ρούμι (ή/και αψέντι, όπως αυτή που παράγγειλα σε κεντρικό καφέ δίπλα στον ποταμό Μολδάβα, όπου σύχναζε κι ο Σμέτανα), που μας έδιναν κουράγιο να συνεχίσουμε τις βόλτες στο Κάστρο, στη Γέφυρα του Καρόλου αλλά και στα σοκάκια της παλιάς πόλης.

Οι επισκέψεις στην έκθεση του Mucha (από τους σημαντικούς εκφραστές της Αρτ Νουβό) αλλά και του Νταλί (εντυπωσιάστηκα με την τεχνική του πίνακα με τον Λίνκολν!) μάλλον μόνο εν μέρει αναπλήρωσαν την αδυναμία επίσκεψης στο μουσείο του Κάφκα. Αρκούσε, βέβαια, μια επίσκεψη στο μουσείο μεσαιωνικών (και όχι μόνο) βασανιστηρίων (με …εμπνέυσεις όπως αυτή) για να σε επαναφέρει στην …πραγματικότητα.

Υ.Γ. Αν και κάπως καθυστερημένη η ανάρτηση, ελπίζω να …τσιγκλίσω και τους υπόλοιπους της παρέας να συνεισφέρουν στην καταγραφή (ελπίζω να είναι ευχάριστη και όχι τόσο μακρινή η …αναδρομή) όσο κι αν πλέον αυτό φαίνεται να το μονοπωλεί σχεδόν το Facebook και η διαδικασία ανάρτησης, διαμοιρασμού και σχολιασμού των φωτογραφιών και βίντεο από τα ταξίδια που με εύκολο τρόπο αυτό παρέχει. Παρεπιπτόντως, δείτε εδώ μερικές τέτοιες από τη συγκεκριμένη εξόρμηση …

Αν όχι εσύ, ποιος; Αν όχι τώρα, πότε;

Με ενθουσίασε τόσο πολύ το παραπάνω “σύνθημα” αλλά και κάποιες από τις προτεινόμενες ενέργειες που διάβασα στo εξώφυλλο του μικρού Ημερολογίου του Καθημερινού Ακτιβιστή ώστε το επέλεξα σαν δώρο και το χάρισα κάμποσες φορές μέσα στις γιορτές.

Πιστεύω οι περισσότερες προτάσεις μπορούν να αποτελέσουν μια δημιουργική εναλλακτική για τη διοχέτευση της οργής και της απογοήτευσης των ημερών. Το “σύστημα” που όλοι -μας- κατηγορούμε πολύ συχνά προσφέρει τρόπους διόρθωσης μόνο που δεν είναι τόσο θέμα “αυτο-διόρθωσης”, όπως λανθασμένα πιστεύουμε και αναμένουμε, αλλά απαιτεί ενεργή συμμετοχή από τον καθέναν μας. Το ενδιαφέρον είναι ότι πλέον είναι από τα αγαπημένα θέματα για συζητήσεις (ελπίζω σύντομα και για ενέργειες) στις διάφορες παρέες.

Εύχομαι ευτυχισμένο, λοιπόν, και ..ενεργό το 2009!

Υ.Γ.1 Οι συγγραφείς του βιβλίου Μαρίνα Σάρλι και Γεράσιμος Κουβαράς, φαίνεται ότι έχουν μια πλούσια δράση στο χώρο του ακτιβισμού. Αξίζει να διαβάσει κανείς περισσότερα πράγματα για τις προσπάθειές τους, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν οι Action Aid και Fair Trade Hellas …

Υ.Γ.2 Κάτι με παραπέμπει στη γνωστή φράση: (…) Αίσθημα ευθύνης. Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες εγώ μονάχος μου θα σώσω τη τη γη. Εαν δεν σωθεί, εγώ θα φταίω. Ν. Καζαντζάκης.