“Εισβολή” τεχνολογίας

Προφανώς και δεν θεωρώ τον εαυτό μου νεο-λουδίτη (αν και προσπαθώ να μην ανήκω ούτε στους ένθερμους οπαδούς και στους early-adopters) όμως μου αρέσουν πολύ οι διηγήσεις για τον τρόπο που αντέδρασαν οι άνθρωποι στην απότομη, μαζική είσοδο νέων τεχνολογιών στην καθημερινή ζωή τους.

Όχι, δεν αναφέρομαι στη μετάβαση στην επίγεια ψηφιακή μετάδοση των εκπομπών των μεγάλων ιδιωτικών καναλιών που γίνεται στις μέρες μας αν και έχει κι αυτή το δικό της ενδιαφέρον.

Αναφέρομαι στην “έλευση” του ηλεκτρισμού που για πολλούς από εμάς (στην Κρήτη/στην επαρχία) δεν έγινε πολλά χρόνια πριν αλλά την έζησαν οι γονείς μας στα χρόνια του δημοτικού. Τις διηγήσεις αυτές μου τις θύμησε το σημερινό άρθρο του Δημ. Καμπουράκη (“Κουζουλάθηκε η γριά;”)στο protagon.gr.

Για μια ακόμη πιο γλαφυρή (και εκτενέστερη) περιγραφή θα παρέπεμπα στο βιβλίο της Ελένης Μπιρμπίλη “Το Φθινόπωρο των Θαυμάτων“, που μου έκανε συντροφιά πέρυσι το καλοκαίρι στις διακοπές.
Σχετική αναφορά κάνει η ίδια η συγγραφέας και στο σημείωμα που άφησε στο blog του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού μας:

(…) Κατόπιν έφθασε εκείνη η ξεχωριστή μέρα που απολαύσαμε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στα σπίτια, που μέχρι εκείνη τη στιγμή φωτίζονταν από λάμπες πετρελαίου και λυχνάρια και τους δρόμους που ως τότε ήταν θεοσκότεινοι. Θυμάμαι το συγκλονισμό που έπαθα τη στιγμή της φωταγωγίας. Ήταν μια αποκάλυψη για τους περισσότερους. Στο εξής, μπορούσαμε να επιμηκύνουμε το χρόνο του παιχνιδιού, ενώ οι μεγάλοι περνούσαν τα βράδια τους βεγγερίζοντας μέχρι αργά. Έτσι, όλοι είχαν ένα λόγο να είναι χαρούμενοι. (…)