Σφυριά και καρφιά…

(από το clker.com)

Τον τελευταίο καιρό, διαπιστώνω – με διάφορες αφορμές – ότι είναι πολύ δύσκολο να βρει κανείς τη χρυσή τομή μεταξύ των καταστάσεων που περιγράφονται γλαφυρότατα με τα ακόλουθα:

την αξιοποίηση του εργαλείου που γνωρίζεις καλά:

Αν το μόνο εφόδιο που έχει κανείς είναι ένα σφυρί, τότε βλέπει όλα τα προβλήματα σαν καρφιά.
~Abraham Maslow~ | (Αμερικανός ψυχολόγος, 1908-1970)

και την (ψευδ;)αίσθηση της Πανάκειας, που σου δημιουργείται με τη συχνή χρήση του. Καλύτερο παράδειγμα από το Windex από το “Γάμος α λα ελληνικά” δεν νομίζω ότι μπορεί να βρεθεί – θυμηθείτε το μετά το 1ο λεπτό του ακόλουθου videο:

Ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης που μπορώ να σκεφτώ αυτή τη στιγμή είναι η διαρκής αναζήτηση και διεύρυνση του αριθμού των λύσεων/σφυριών που μπορεί να διαθέτει κάποιος (είτε ατομικά είτε στα πλαίσια μιας ομάδας). Αλλά τότε έχει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της σωστής χρήσης/αξιοποίησης των πολλών διαφορετικών σφυριών και της απουσίας εξειδίκευσης και συγκέντρωσης τεχνογνωσίας ….