Εδώ ο κόσμος καίγεται (κυριολεκτικά!) και εγώ επιμένω στις ρετροσπεκτίβες (το ‘χω ξανα-αναφέρει ότι μου αρέσουν).
Με μια χτεσινή κουβέντα οι θύμισες ταξίδεψαν πίσω στο 1994-95 όπου η προβολή της σειράς “ΑΠΩΝ” συνοδευόταν με τις πρώτες βόλτες μας στα Χανιά (ως πρωτοετείς φοιτητές) και τις αναζητήσεις μας να τη γνωρίσουμε. Μάλιστα, κάποιοι από τη “φουρνιά” υπερηφανεύονται ακόμη ότι είχαν “πάρει μέρος” (εντάξει όχι σε πρώτο πλάνο) στα γυρίσματά της…

Κάθε φορά που περνώ από το - εδώ και αρκετό καιρό πλέον αναστηλωμένο - Μεγάλο Αρσενάλι (που σήμερα στεγάζει το Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου αλλά και πολλές άλλες εκδηλώσεις και εκθέσεις), μου έρχεται στο μυαλό η παρακάτω σκηνή (μια παραλλαγή μάλιστα της οποίας “έντυνε” και τους τίτλους της σειράς):

Αναγνωρίζουν άραγε πολλοί ότι το συγκεκριμένο πλάνο έχει “τραβηχτεί” εκεί;

Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο στο NewYorker αναλύει τη σημερινή κατάσταση στο χώρο της επικοινωνίας ανθρώπου υπολογιστή μέσω της φυσικής ομιλίας και βεβαίως πόσο αυτή απέχει από τις αρχικές προσδοκίες, που βέβαια εν πολλοίς είχαν καλλιεργηθεί από τα δημιουργήματα της επιστημονικής φαντασίας (βλ. τον υπολογιστή HAL στην ταινία “Η Οδύσσεια του Διαστήματος” που είχε πλήρεις διαλογικές ικανότητες).

Αναφέρονται αρκετά από τα επιτεύγματα στο χώρο αυτό σε εφαρμογές από την υπαγόρευση κειμένου, την παροχή πληροφοριών μέσω τηλεφώνου από καλά “προσαρμοσμένες” ως προς τα χαρακτηριστικά τους φωνές-περσόνες μέχρι και την υποβοήθηση στην οδήγηση, αλλά γίνεται και αναφορά στις πολλές δυσκολίες που υπάρχουν ακόμη ώστε να τελειοποιηθεί η τεχνολογία αυτή. Οι δυσκολίες αυτές για πολύ καιρό είχαν υποτιμηθεί μιας και η μοντελοποίηση της όλης διαδικασίας δεν είναι εύκολη και μάλιστα απαιτεί συνεργασία πολλών επιστημονικών χώρων (από την επεξεργασία σήματος και το διαχωρισμό πολλαπλών πηγών μέχρι το πεδίο της κατανόησης φυσικής ομιλίας, της τεχνητής νοημοσύνης και των διαλογικών συστημάτων).

Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στις τρέχουσες ερευνητικές προσπάθειες που αφορούν στη μεγάλη τους πλειοψηφία αυτή τη στιγμή στην ανίχνευση της συναισθηματικής κατάστασης του ομιλούντα αλλά και στα εργαλεία που θα βοηθούν για την αξιοποίηση μιας τέτοιας πληροφορίας, ενώ -περιέργως- δεν υπάρχουν αναφορές στις προσπάθειες συνδυασμού πολλών πηγών πληροφόρησης (π.χ. “εκμετάλλευση” της αναγνώρισης εκφράσεων του προσώπου) ξεχνώντας ίσως ότι ο HAL από το πρώτο ακόμη Space Odyssey (2001) είχε τη δυνατότητα να “διαβάζει” και τα χείλη! Ούτε λόγος όμως και σε άλλες “πολυτροπικές” εφαρμογές, όπου με αφορμή και νέο πρόσφατο specification από το W3C η ..συζήτηση έχει “ανάψει”…

ΥΓ. Οι πρώτες πατέντες για αναγνώριση φωνής χρονολογούνται δεκαετία 1930-1940. Οι σχετικές αναρτήσεις στο αρμόδιο γραφείο των ΗΠΑ εμπεριέχουν ακόμη και αναλυτικά σχέδια υλοποίησης τέτοιων συστημάτων με ηλεκτρομηχανικές βέβαια ακόμη τεχνικές (!).

Εκτός από την ελεύθερη και λειτουργική πρόσβαση στα ΦΕΚ και άρα στους νόμους, τις αλλαγές/προσαρμογές τους κλπ, μεγάλη σημασία για την έννοια του ενεργού πολίτη αλλά και για τον στοιχειώδη έλεγχο του κοινοβουλευτικού έργου έχει και ο θεσμός των ερωτήσεων (επερωτήσεων ή επίκαιρων ερωτήσεων) και βέβαια οι απαντήσεις σε αυτές.

Μια πρώτη αναζήτηση για τη διαδικασία αυτή στον ιστοτόπο της Βουλής των Ελλήνων μας παραπέμπει στη διαδικασία κοινοβουλευτικού ελέγχου. Αν παρακολουθήσει κανείς τη διαδρομή μιας ερώτησης παρατηρεί ότι κάθε υπουργείο έχει το αρμόδιο τμήμα Κοινοβουλευτικού Ελέγχου (π.χ. του Υπουργείου Παιδείας είναι εδώ) το οποίο συγκεντρώνει και προωθεί τις ερωτήσεις προς τους αρμόδιους να απαντήσουν φορείς που βρίσκονται υπό την ευθύνη του και αφού λάβει την απάντηση των τελευταίων, στη συνέχεια κοινοποιεί την απάντηση αυτή στους ερωτώντες. Μια ενδεικτική τέτοια απάντηση φαίνεται στην ανάρτηση εδώ.

Όσο κι αν έψαξα, την παραπάνω ανταλλαγή ερωτήσεων και απαντήσεων δεν την βρήκα να είναι δημόσια διαθέσιμη σε ηλεκτρονική μορφή. Η αναζήτηση βέβαια συνεχίζεται (και αν έχεις καμιά ιδέα πού να ψάξω μη διστάσεις να αφήσεις σχόλιο,ε;!) ..

Και για να μην γκρινιάζουμε διαρκώς και ακατάπαυστα, μια σχετική πηγή πληροφορησης -τουλάχιστον για εκείνες τις ερωτήσεις που απαντώνται και στα πλαίσια των συνεδριάσεων της Βουλής - είναι τα Πρακτικά που διατίθενται σε ηλεκτρονική μορφή πλήρως απομαγνητοφωνημένου κειμένου, κάτι που αναμφίβολα μας κάνει θετική εντύπωση!

Αν και η χτεσινή βραδιά Παρασκευής (και με τη …συνδρομή της πανσέληνης νύχτας) προσέφερε πολλές εναλλακτικές για εκδηλώσεις και πάρτυ στα Χανιά και γύρω από αυτά, εγώ κατηφόρισα προς το θέατρο της Ανατολικής Τάφρου όπου από νωρίς είχε ξεκινήσει το - τριήμερο! - TwoFestival 2008.

Άργησα πολύ να κατέβω, οπότε στη σκηνή ήταν ήδη οι Magic De Spell , με κάπως αλλαγμένη σύνθεση (?) αλλά με το γνωστό παλμό και δύναμη! Έχασα δηλαδή αρκετές παρουσίες (για κάποιους τυχερούς που ήταν εκεί από νωρίς μεγάλη η απώλεια) και ελπίζω τις επόμενες μέρες να …αναπληρώσω αλλά και να συμπληρώσω την εικόνα με τις υπόλοιπες δημιουργίες των παιδιών.

Το αναλυτικό πρόγραμμα είναι εδώ ενώ το τριήμερο έχει ενταχθεί στις εκδηλώσεις του Δήμου Χανίων.

Μπράβο στα παιδιά της ομάδας “2 Staff” ή αλλιώς “τα παιδιά με τις κόκκινες μπλούζες” και καλή συνέχεια στο φεστιβάλ! Αξίζει να το αγκαλιάσουμε όλοι, νέοι και ..μεγαλύτεροι!

Αφού δυσκολεύτηκα στην αρχή της χρονιάς να καταλάβω τι εννοούσαν οι μαθητές μου στο γυμνάσιο με την παραπάνω φράση και αφού ανακάλυψα με αυτό τον τρόπο ότι πρόκειται για την τραγωδία “Ελένη” του Ευρυπίδη την οποία διδάσκονται στα πλαίσια του μαθήματος των Αρχαίων Ελληνικών, είπα να πάρω και μια καλύτερη γεύση με την παρακολούθηση της παράστασης που σκηνοθέτησε ο Θοδωρής Αθερίδης χτες εδώ στα Χανιά.

Ουσιαστικά επρόκειτο για μια διασκευή (εξ’ού και η υποσημείωση στη σχετική αφίσα: “τραγωδία ή κωμωδία”) με μπόλικα σατυρικά στοιχεία, καλά δουλεμένους αναχρονισμούς και αρκετό γέλιο, ενώ την παράσταση κλέβει ο χορός με τη μουσική και τα τραγούδια και βέβαια τη βοήθεια και της ..Θεονόης. Το κοινό ήταν με μεγάλη πλειοψηφία νεανικό λόγω και των γνωστών από την τηλεόραση πρωταγωνιστών…

Σε κάποιους άρεσε ενώ για άλλους “(…) η παράσταση μαρτυρούσε από μακριά επιπολαιότητα, ευκολία και τη “έλα, μωρέ… δε βαριέσαι” διάθεση (…)”

Στα πλαίσια της Ναυτικής Εβδομάδας ο Ιστιοπλοϊκός Όμιλος Χανίων προσέφερε βόλτες γνωριμίας με τα ιστιοπλοϊκά σκάφη του οπότε είπα να ..αδράξω την ευκαιρία…

Ελπίζω την άλλη φορά να είναι μεγαλύτερη η βόλτα και όχι μέχρι λίγο έξω από το φάρο του ενετικού λιμανιού…Κάτι πήρε το αυτί μου ότι η εκπαιδευτική “σειρά” του ΙΟΧ θα οργανώσει ταξίδι στα Κύθηρα οπότε ελπίζω να λάβω πρόσκληση από το Μανόλη και τον Κώστα που συμμετέχουν σ’αυτή!

Η ιδέα του mashup (εδώ θα βρείτε μια πολύ καλή προσπάθεια για ορισμό) έχει δημιουργήσει πολύ ενδιαφέρουσες εφαρμογές στο χώρο των web εφαρμογών.

Τώρα η ιδέα επεκτείνεται και στο χώρο των Εικονικών Κόσμων (Virtual Worlds).
Ένα πρώτο βήμα ήταν η προσπάθεια για συνεργασία μεταξύ διαφορετικών εικονικών κόσμων με όχι μόνο την ανταλλαγή στοιχείων αλλά ακόμη και τη δυνατότητα “τηλεμεταφοράς” των ηρώων (avatars) μεταξύ τους.

Αφού δεν έχουμε εξελίξεις στο χώρο της φυσικής τηλεμεταφοράς ας αρκεστούμε σε αυτό !
Περισσότερα εδώ.

Με αφορμή την πρόσφατη ανακοίνωση (2008-05-22) των αποτελεσμάτων της διαδικασίας αποσπάσεων στον ΟΕΕΚ (ως ενός από τους φορείς όπου επιτρέπονται τέτοιες για τους εκπαιδευτικούς του ΥπΕΠΘ) και τη διαφωνία μου με αυτά, είπα να το ψάξω λίγο περισσότερο. Το ίδιο το Υπουργείο και το αρμόδιο τμήμα Προσωπικού Β/θμιας Εκπαίδευσης δηλώνει άγνοια και αναρμοδιότητα για τη διαδικασία με την οποία ο φορέας (εδώ ο ΟΕΕΚ) εξετάζει τις αιτήσεις που το ΥπΕΠΘ απλά του προωθεί. Και παρόλο που για τις αντίστοιχες διαδικασίες μεταθέσεων υπάρχουν τουλάχιστον τα σχετικά προεδρικά διατάγματα που προβλέπουν μοριοδότηση των διαφόρων κοινωνικών λόγων και -λιγότερο- των τυπικών προσόντων, για τη διαδικασία των αποσπάσεων “δεν υπάρχει τίποτα” όπως χαρακτηριστικά δηλώνουν οι υπάλληλοι στην τηλεφωνική εξυπηρέτηση τόσο του ΟΕΕΚ όσο και του Υπουργείου Παιδείας.

Απογοήτευση 1η: Μετά την αίτηση επανεξέτασης του αιτήματος (τόσο απευθείας προς τον ΟΕΕΚ όσο και μέσω της Δ/νσης Β/θμιας στην οποία ανήκω) και αφού κανείς ούτε στο τμήμα Διοικητικού όσο και στο Γραφείο Προέδρου - πάνω από 2 εβδομάδες μετά - δεν γνωρίζει το χρονοδιάγραμμα συνεδρίασης των αρμόδιων οργάνων (φαντάζομαι δλδ του Δ.Σ. του ΟΕΕΚ) σκέφτηκα να επικοινωνήσω με το Συνήγορο του Πολίτη.

Απογοήτευση 2η: Όπως αναφέρεται ρητά στην ενότητα για το ποιές υποθέσεις αναλαμβάνει ο Συνήγορος του Πολίτη, στην αρμοδιότητά του ΔΕΝ υπάγονται θέματα που αφορούν στην υπηρεσιακή κατάσταση του προσωπικού των δημόσιων υπηρεσιών.
Την ανάγκη να αρθεί ο συγκεκριμένος περιορισμός την έχει τονίσει ο ίδιος ο Συνήγορος του Πολίτη με έγγραφό του προς τον Υπουργό Εσωτερικών, όπου επισημαίνεται ότι παρόλο που “έχει γίνει αποδέκτης σημαντικού αριθμού
αναφορών που του απευθύνουν υπάλληλοι φορέων του δημοσίου τομέα, οι οποίοι
διαμαρτύρονται για την εκ μέρους των υπηρεσιών τους μη απάντηση ή μη
διεκπεραίωση υποβληθέντων εγγράφως αιτημάτων τους“, “σεβόμενος το γράμμα του νόμου, ο Συνήγορος του Πολίτη αποφεύγει να
διερευνήσει τις σχετικές αναφορές που του απευθύνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι“. Την αδυναμία παρέμβασης επισημαίνει και το ακόλουθο άρθρο παρόλο που, όπως και ο ίδιος ο Συνήγορος παραδέχεται, θα υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις κακοδιοίκησης. Κρίμα, γιατί αντίστοιχες παρεμβάσεις στις διαδικασίες προσλήψεων έδειξαν πολλές τέτοιες παραλείψεις.

Μετά από τα παραπάνω ακολούθησε μια μικρή κουβέντα με δικηγόρο. Αναγκαστικά περνάμε σε άλλη τακτική: Αν, λοιπόν, δεν υπάρξει απάντηση στην ένσταση/αίτηση επανεξέτασης μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα τότε θα υπάρξει διαδικασία εξώδικης “διεκδίκησης” της απάντησης. Και, ανάλογα με την έκβαση της όλης διαδικασίας καταφεύγει κανείς σε μήνυση ή όχι.

Για να δούμε αν θα ..τριτώσει το κακό με τις απογοητεύσεις …

UPDATE 2008-06-20 Και νέα τηλεφωνική επικοινωνία ένα μήνα μετά την αίτηση επανεξέτασης με την κ.Γxxxα στο Γραφείο του Προέδρου του ΟΕΕΚ χωρίς όμως να υπάρχει κάτι νεότερο. Κι όλα αυτά την ώρα που λέγεται ότι έχει ξεκινήσει τη συνεδρίασή του το ΚΥΣΔΕ για την εξέταση των αιτήσεων απόσπασης από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ. Αναρωτιέμαι, δεν μας φέρνει αυτή η καθυστέρηση επανεξέτασης των αιτημάτων προ τετελεσμένων καταστάσεων; Στη δική μου περίπτωση υποτίθεται θα εξεταστεί τώρα η αίτηση από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ. Τι θα γίνει στην -εξαιρετική όπως φαίνεται - περίπτωση που εγκριθεί αυτή; Πώς μπορεί να διεκδικηθεί η ικανοποίηση του αρχικού αιτήματος αφού πλέον θα αφήνονται ακάλυπτα λειτουργικά κενά; Μη βάζω ιδέες: Μια “λύση” θα ήταν να μην ικανοποιηθεί ούτε αυτό το αίτημά μου!!!

UPDATE 2008-06-23 Να που η παραπάνω “λύση” ..υιοθετήθηκε τελικά: Δεν περιλαμβάνεται το όνομά μου στον κατάλογο των σημερινών αποσπάσεων από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ …

UPDATE 2008-07-28 Επιτέλους! Αγωνία τέλος! Το όνομά μου περιλαμβάνεται στον κατάλογο των συμπληρωματικών αποσπάσεων για τον ΟΕΕΚ (μια διαδικασία που ανακοινώθηκε μόλις 15 μέρες πριν. Μα να μην γνωρίζει κανείς αν θα γίνει καν μια τέτοια διαδικασία;! Τόσο οι ενοχλήσεις στο σχετικό τμήμα αλλά και η αγωνία όλων θα ήταν μικρότερη…). Δεν γνωρίζω τι μέτρησε περισσότερο: το ίδιο το αίτημα επανεξέτασης ή η γνωστοποίησή του στον διευθυντή του ΙΕΚ, στον ίδιο τον πρόεδρο του ΟΕΕΚ αλλά και παραπέρα. Ποιος ξέρει; Τώρα περιμένω να δω αν θα είμαι σε ΙΕΚ ή στην κεντρική υπηρεσία του οργανισμού…
ΥΓ. Η αναφορά πάντως στον Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης έχει ήδη γίνει..Βλ. σχόλια.

ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗ ΛΟΥΜΠΛΙΑΝΑ

Ο κάθε άνθρωπος είναι για τον άλλον,όταν τον πρωτοσυναντά,ένα
καθαρό άγραφο χαρτί,όπου αρχίζει ένα καινούριο μέτρημα του χρόνου.
(…)
Αυτός ήταν δεσμός. Αυτό δεν ήταν μόνο η ανάμνηση του άλλου σώματος,ήταν η ανάμνηση του
άλλου ανθρώπου. Ήταν αισθήματα και αισθήσεις που είχες ακούσει,τους είχες μιλήσει,που αντηχούσαν
κι έμειναν μέσα στο κορμί σου. Ήταν όλο εκείνο το απέραντο,όπως σου είχε φανεί κάποτε,ότι
έδινες από τον εαυτό σου,ήταν η εμπιστοσύνη που εβγαλες από αυτόν και εναπόθεσες στον άλλο,
κι αυτή η εμπιστοσύνη ήταν η ιστορία της ζωής σου,οι σκέψεις,τα αισθήματα,οι επιθυμίες σου,ήταν
όλη η ζωή σου και όσο περισσότερο έδινες δε φτώχαινες, αλλά αυτά πλήθαιναν, γιατί ο άλλος άνθρωπος
σε άκουσε και σε ακολούθησε,μπήκαν μέσα σου οι δικές του ιστορίες.Τώρα ήταν γι’αυτό ένα κομμάτι
του εαυτού σου,ενωμένος μαζί σου στις εμπειρίες σου,στο παρελθόν σου.
(…)

Αυτό είναι!Η εμπιστοσύνη.Η επιστοσύνη είναι το παν.Δεν έτρεχες για την ανάμνηση,ούτε
για τον έρωτα,αλλά για να βρεις τον εαυτό σου στον άλλο.Δεν τις ξεριζώνεις εύκολα αυτές
τις ρίζες,πρέπει να έρθουν φοβεροί χειμώνες,να παγώσουν.Το πολύ πολύ η λάσπη,ο κυνισμός
και πάλι θα διαπιστώσεις όχι με οργή αλλά με απορία:Μα πώς είναι δυνατόν,πώς είναι
δυνατόν να συμβαίνει κάτι τέτοιο!
(…)

Δεν ήταν ώρα για σκέψεις,το τουϊστ τραβούσε πάνω του όλη την προσοχή,τα κατάπιε όλα,
τα σκέπασε όλα,με κυρίευε όλο και περισσότερο.Μ’ άρεσε αυτός ο χορός,αν και δεν ήξερα να
τον χορεύω,τον ένοιωθα μεχρι τα νύχια των ποδιών μου,με χτυπούσε στα μηλίγγια,come on let’s
twist again,ξεφώνιζε το μεγάφωνο. Ω,εσύ,άγριε,παράλογε,συναρπαστικέ ρυθμέ, σκέφτηκα, μ’εσένα
δεν μπορεί να συλλογίζεται κανείς,δεν μπορεί να σε χορέψει μήτε με το μυαλό, μήτε με την καρδιά
αλλά μόνο με το κορμί.Ρυθμός! Η λατρεία του κορμιού! Ερωτοτροπία που γίνεται δημόσια. Μίμηση αυτού
που γίνεται στο κρεβάτι! Απελευθερώνει από το λογικό, καταργεί όλα εκείνα που σε δεσμεύουν, όλα,όλα είναι χωρίς λογική.Το κορμί δε σκέφτεται.Ο άνθρωπος καταφεύγει στο κορμί και με το κορμί
γλυτώνει από τη μοναξιά.Δεν υπάρχει τίποτα άλλο ,καμιά σκέψη,καμιά άλλη αίσθηση,παρά μονάχα
αυτό το εξοντωτικό ,το ευλογημένο λίκνισμα προς όλες τις μεριές,αυτός ο απελπισμένος,θλιμμένος,γλυκός
ζωώδικος σεισμός,που γκρεμίζει όλους τους φραγμούς της φρονιμάδας και του λογικού.

(…)

Τότε,σκέφτηκα,φαίνονταν όλα εντάξει και μάλλον έτσι ήταν,αφού δεν γινόταν να είναι διαφορετικά.
Βρισκόμαστε άραγε τότε πιο κοντά,ή ήμαστε από τότε απλοί γνωστοί μόνο, που τους έδενε
σφιχτότερα ο κοινός χώρος όπου μοχθούσαμε για να φτάσουμε κάποτε στο πτυχίο, κι ακόμα παραπέρα;
Όσο για τα χρόνια του γυμνασίου; Όλο και περισσότερο μου φαινόταν πως δεν υπήρξαν ποτε.
Μεγάλες αυταπάτες!Σαν να κολυμπούσαμε στον αέρα. Ήμαστε ασήμαντοι, άγνωστοι, νεοφερμένοι, που
προχωρούσαμε ψηλαφητά στη ζωή.Ακριβώς επειδή ουτε καν υποψιαζόμασταν τι είναι η αλήθεια και η
πραγματικότητα,νοιώθαμε μέσα στους εαυτούς μας μεγάλους και διάσημους άντρες, γιατρούς,
μηχανικούς,καλλιτέχνες.Τώρα τα κάναμε όλα αυτά.Οι περισσότεροι δεν γίναμε μεγάλοι,ούτε διάσημοι,αλλά όπως και τόσοι άλλοι γύρω μας, μέτριοι.Αυτές ήταν τώρα η αλήθεια και η πραγματικότητα και μερικοί τις μισούσαν.Εγώ όχι. Εγώ μισούσα πιο πολύ εκείνον τον ανόητο καιρό,που οι άλλοι επαινούν. Τώρα πατούσα στη γη και ήμουν ικανοποιημένος.Όχι ευτυχισμένος,αλλά ικανοποιημένος.Αυτό,σκεφτόμουν αν και δεν είναι το ωραιότερο έιναι το καλύτερο.
(…)

Λες: ο χρόνος θα κρίνει.Κι ίσως κρυφά να φοβάσαι και εσύ ο ίδιος την ειλικρίνεια που θα έρθει
έστω και με τόσο καλοπροαίρετες διαθέσεις από την άλλη πλευρά.Κι εσύ ζεις κάπου στο μέσον,
δεν είσαι ούτε τόσο τρελός, ούτε τόσο ιδιοφυής, που να μην αμφιβάλλεις κάποτε για τον εαυτό σου,
και να μην φοβάσαι τα χτυπήματα. Ποιος μπορεί στο κάτω-κάτω να σε βεβαιώσει πως είσαι πιο έξυπνος
από τους άλλους,και πως η δική σου αλήθεια είναι σωστή και ισχύει και για τους άλλους.
(…)

Καλοκαίρι θα μου πείτε και οι ρυθμοί πέφτουν. Όμως κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή: Όταν ο κατάλογος (κοινώς TODO list),λοιπόν, με τις -προσωπικές, επαγγελματικές ή/και κοινωνικές κλπ κλπ- εκκρεμότητες μεγαλώνει (και για να αποφευχθούν περιπτώσεις υπερχείλισης που συνήθως είναι προβλέψιμα από τα πρώτα συμπτώματα μιας και το φαινόμενο έχει μορφή χιονοστιβάδας) μπορεί κάποιος να καταφύγει σε μεθοδολογίες προσωπικής παραγωγικότητας όπως αυτές που προτείνει ο David Allen στο σύστημα GettingThingsDone.

Εργαλεία πολλά που προσπαθούν να συνδράμουν την αντιμετώπιση της κατάστασης αν και συνήθως προσθέτουν επιπλέον εργασίες (tasks) στον κατάλογο. Πρόσφατα έπεσε το μάτι μου στο GTDAgenda. Θα το δοκιμάσω και θα σας πω…