Ξέρω …χάθηκα!

Είχα ψιλοεξαφανιστεί για αρκετό καιρό από την blog-όσφαιρα (πάντως κράτησα επαφή ως προς το ..παθητικό κομμάτι της παρακολούθησης τoυ blogroll μου) μιας και συνέπεσαν δουλειά και προετοιμασίες του γάμου (ναι, το έκανα το …μεγάλο βήμα!).

Οι λεπτομέρειες που πρέπει να κανονίσει κανείς κατά την προετοιμασία ενός γάμου αποδείχτηκαν τελικά αρκετές. Τώρα, μετά και από την επιστροφή από ένα -εβδομαδιαίο, άρα μίνι- ταξίδι μέλιτος, μπορώ -ίσως- να πω ένα “τέλος καλό όλα καλά”!

Η σκυτάλη (γιατί την ανθοδέσμη την διεκδίκησε και την κέρδισε η φίλη μας η Δώρα) τώρα στους φίλους μας Χρήστο και Παρασκευή που ήδη ανακοίνωσαν και επίσημα τον επικείμενο γάμο τους. (Και στων υπόλοιπων ελεύθερων τις χαρές!)

Ελπίζω να βρω χρόνο (μιας και έχουν συσσωρευθεί διάφορα) να επανέλθω με θέματα όπως ένα σεμινάριο σχετικά με την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση που παρακολούθησα πρόσφατα (είναι και σχετικά επίκαιρο με την ανακοίνωση της έναρξης λειτουργίας της Εθνικής Πύλης “ΕΡΜΗΣ”), αλλά και – γιατί όχι; – τις ..ταξιδιωτικές εμπειρίες από την Πόλη.

Υ.Γ. Εν τω μεταξύ, κάποιες φωτογραφίες από το γάμο έχουν ήδη “ανέβει” από φίλους στο σχετικό event στο Facebook (ναι, δεν μπόρεσα να αποφύγω να το ..αξιοποιήσω για τις ειδοποιήσεις των φίλων πέρα από τις κλασικές προσκλήσεις).

Ακούω ξεχνάω, βλέπω θυμάμαι

Ακούω ξεχνάω, βλέπω θυμάμαι
Κομφούκιος

Το παραπάνω μου θύμισε η ακόλουθη εικόνα (ξέρω έχουμε και “δικές μας” παροιμίες και γνωμικά σχετικά…)

Εντάξει, δεν είναι ολοκληρωμένη (π.χ. δεν κάνει λόγο για την πρακτική εξάσκηση) και ίσως να φτιάχτηκε και από το τμήμα marketing της SmartDraw (που ασχολείται με εργαλεία αναπαράστασης) αλλά πιστεύω ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα….
Πρέπει να το ‘χουμε συνεχώς στο μυαλό μας όσοι ασχολούμαστε -και- με την εκπαίδευση…

Η ..επιστροφή της ΧΑΡΑΣ

Μετά από μια περιπετειώδη …αναζήτηση έφτασε χτες στα χέρια μου (ώστε να το παραδώσω στον κατάλληλο παραλήπτη η (ατζέντα 2009) “ΧΑΡΑ” με αποσπάσματα από έργα του Κοέλ(ι)ο και χαρακτηριστική εικονογράφηση.
Λέω “περιπετειώδης” γιατί είχε εξαντληθεί σε όλα τα βιβλιοπωλεία όπου την αναζητούσα για καιρό και την εντόπισα μόνο στην ..πηγή (εκδόσεις Λιβάνη). Δυστυχώς η αρχική “ΧΑΡΑ” (που ήταν και δώρο φίλης) κάπου “χάθηκε” μεταξύ Μετρό και χώρων αναμονής…

Τα αποσπάσματα από το έργο του Κοέλ(ι)ο είναι πραγματικά μεγάλη πηγή έμπνευσης. Νομίζω πρέπει να έχει εμπνεύσει ακόμη και το χώρο της αρχιτεκτονικής λογισμικού όπως σημειώνω και στη σχετική ανάρτηση του Πάρη που τονίζει μια από τις πιο ..φωτισμένες συμβουλές:
Great software is not build, is grown
Δεν μπορεί παρά να έχει σχέση με το ακόλουθο απόσπασμα από το “Μπρίντα”:

«Ένα κείμενο της Παράδοσης, αγνώστου συγγραφέα, λέει ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να υιοθετήσει δύο στάσεις: να χτίζει ή να φυτεύει. Οι χτίστες μπορεί να χρειαστούν χρόνια για το έργο τους, κάποτε όμως τελειώνουν αυτό που χτίζουν. Τότε σταματούν και περιορίζονται από τους ίδιους τους τοίχους τους. Όταν ολοκληρώνεται το χτίσιμο, η ζωή χάνει το νόημά της. Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που φυτεύουν. Μερικές φορές οι καταιγίδες και οι εποχές τούς προκαλούν προβλήματα και σπάνια ξεκουράζονται. Σε αντίθεση με τα κτίρια όμως, ένας κήπος δε σταματά ποτέ να αναπτύσσεται. Και, παρόλο που απαιτεί την προσοχή του κηπουρού, του δίνει παράλληλα και τη δυνατότητα να ζήσει τη ζωή του σαν μια μεγάλη περιπέτεια.
Οι κηπουροί αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον, γιατί ξέρουν ότι στην ιστορία του κάθε φυτού βρίσκεται η δημιουργία όλης της Γης».

Οι καλύτεροι …Πελάτες (οι δημόσιοι ..φορείς)

Να κάνω την υπόθεση ότι θα δούμε στο άμεσο μέλλον πολλές προκηρύξεις (από τις υπόλοιπες ΕΥΔ αλλά και τους επιμέρους φορείς?) σαν κι αυτήν εδώ της προμήθειας Πληροφοριακού Συστήματος Διαχείρισης και Ελέγχου Πράξεων ΕΣΠΑ ή κινδυνεύει η ..αξιοπιστία μου;

Άραγε έχουν μεγάλες αποκλίσεις οι σχετικές προδιαγραφές και απαιτήσεις των αντίστοιχων φορέων (βλ. ΕΥΔ, Εποπτεύουσες Αρχές) για ένα τέτοιο Πληροφοριακό Σύστημα; Δεν υπάρχει άλλο μοντέλο (π.χ. μέσω της συμφωνίας πάνω σε κοινές προδιαγραφές και μετά της ανάπτυξης μιας εφαρμογής ανοικτού κώδικα ή έστω της εξασφάλισης των δικαιωμάτων επαναδιάθεσης) από το να δίνονται 90.000 ευρώ για κάθε …εγκατάσταση;

Από την άλλη, τι γίνεται με τους φορείς που “αποκτούν” τη σχετική διαχειριστική επάρκεια; Εκεί δεν χρειάζεται κάποιο αντίστοιχο πληροφοριακό σύστημα διαχείρισης των έργων, το οποίο να μπορεί να διαλειτουργεί με τα ως άνω συστήματα παρακολούθησης έργων των ΕΥΔ αλλά και το Εργόραμα του ΥΠΟΙΟ (το οποίο παρεπιπτόντως έχει θέσει κάποιες ελάχιστες προδιαγραφές επικοινωνίας, βλ εδώ κι εδώ ενώ υπάρχει και σχετικό helpdesk); Κι εδώ οι φορείς αφήνονται να …αυτοσχεδιάσουν (έχω …ακούσει από custom διαχείριση με MS Project μέχρι και ..καλοπληρωμένα συστήματα διαχείρισης έργων που όμως εξάγουν μόνο έντυπες αναφορές (!)…)

Αλλά κι η “Αγορά”, καμιά διάθεση να βοηθήσει σε ένα κοινό σετ προδιαγραφών και διαλειτουργικότητας;;

Τέτοιες συνθήκες τείνουν (στην ελληνική αγορά πληροφορικής) να θεωρηθούν καλές …επιχειρηματικές ευκαιρίες…. Αν μάλιστα συνυπολογίσει κανείς και τις …αναβαθμίσεις (που σημαίνει κι άλλες αναθέσεις για την τροποποίηση custom συστημάτων που μόνο ο αρχικός ανάδοχος μπορεί να πραγματοποιήσει ) για το …επόμενο -Ε,ΣΤ και πάει λέγοντας- ΚΠΣ, τότε κρίνεται εξαιρετικά συμφέρουσα η επένδυση σε κάτι τέτοιο …

UPDATE 2009-09-10 Στο συγκεκριμένο χώρο (της διαχείρισης έργων) φαίνεται πλέον να …κυριαρχεί (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ..φέρει κάποιο από τα παραπάνω χαρακτηριστικά) η πλατφόρμα Auditor της allweb (π.χ. δείτε εδώ κι εδώ)

Java-Bαλεντίνος 1-0

Δύσκολο να ξυπνήσεις Σάββατο πρωί και ακόμη πιο δύσκολο όταν την προηγούμενη είχε -κλασικά- μπυροκατάνυξη
Έτσι έχασα το μεγαλύτερο μέρος της αρχικής ομιλίας του JHUG Tech Day Feb 2009 που αναφερόταν στο OpenSolaris (σχετική νύξη σ’αυτό είχε γίνει και στο τελευταίο OpenCoffee από το management unit της Sun). Τουλάχιστον, το live cd που μοίρασαν κάπως μετρίασε τη …στεναχώρια.

Παρένθεση: Η αλήθεια είναι ότι με το Solaris νιώθω αρκετά πιο οικεία σε σχέση με το Linux. Είναι που από τις μέρες ακόμη της διπλωματικής αλλά και αργότερα στα πλαίσια της δουλειάς, η όποια επέμβαση στον πηγαίο κώδικα τόσο του SRI Decipher όσο και της μηχανής αναγνώρισης ομιλίας (αλλά και εκπαίδευσης μοντέλων HMM) της Nuance γινόταν στο περιβάλλον αυτό. Και όχι μόνο αυτά βέβαια …
Αξέχαστες οι εποχές της ρύθμισης των -αρκετών- μηχανημάτων Solaris (v5 τότε, αν δεν κάνω λάθος) για να μπορεί κανείς να “σπάσει” και να διανείμει (distribute) σε πολλές μηχανές τα -πολλαπλά- στάδια εκπαίδευσης…

Σίγουρα θα του δώσω ..μια ευκαιρία ακόμη (έστω και μέσα από το VirtualBox ή κάποιο παρόμοιο). Εξάλλου το ZFS αξίζει να το δει κανείς πώς ανταποκρίνεται και στην πράξη…

Από τη δεύτερη -εξαιρετικά ενδιαφέρουσα – ομιλία ξεχώρισα τα εργαλεία που βοηθούν πλέον τον έλεγχο του πόσο κοντά στο specification βρίσκεται κανείς (βλ. J2EE Verifier) σαν πρώτο βήμα ώστε να είναι εφικτή (doable) η μεταφορά (migration) σε διαφορετικό application server (μάλιστα ακόμη κι αν αυτό δεν ήταν εξαρχής στα πλάνα). Με το συγκεκριμένο θέμα ασχολείται και το blog του Sekhar.

Μιας και ο Alexis είναι μέλος της ομάδας του Glassfish δεν παρέλειψε να αναφέρει τις νέες προσθήκες (v2.1)στο συγκεκριμένο project, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζει ο GlassFish Enterprise Manager (με πλήρες JMX instrumentation, SNMP monitoring και γενικότερα μετεξέλιξη -προς το πολύ καλύτερο- των εργαλείων jconsole και visualvm) ως μέρος του επίσης νέου Glassfish Enterprise Server.

Ο Γιάννης (Δοξαράς) στο βήμα ...

Ο ομιλία του Γιάννη ήταν η μόνη που ήταν στο κλίμα της ημέρας (κρίμα που κάποιες τεχνικές δυσκολίες δεν επέτρεψαν να δούμε τα demos σχετικά με τις δυναμικές αγάπης,έρωτα κλπ — περιμένουμε με αγωνία να “ανεβάσει” τόσο την παρουσίαση όσο και τoν κώδικα). Πραγματικά ήταν ένα πολύ περιεκτικό απόσταγμα εμπειρίας (με την έννοια της καθημερινής …τριβής και όχι μια αντιμετώπισης τύπου survey) των τεχνολογιών και των πρακτικών που κυριαρχούν στο χώρο του RIA.

H επόμενη ομιλία του Alexander σχετικά με το JPA αν και πολύ καλά τεκμηριωμένη μάλλον έπεσε σε μια δύσκολη ώρα και o σχετικά μικρός χρόνος που είχε στη διάθεσή του δεν του επέτρεψε να επεκταθεί. Κατάφερε όμως να εστιάσει σε βασικά σημεία (και ..παρανοήσεις που συχνά γίνονται)…Το μόνο -κάπως- αντιφατικό σημείο ότι η παρουσίαση έκλεισε με αναφορά στις …δυνατότητες να εκτελεί κανείς SQL queries

H τελευταία ομιλία του Ανδρέα (μαζί με την κουβέντα που ακολούθησε) ήταν για μένα από τις πιο ..αποκαλυπτικές ως προς την κοινότητα open source και τον τρόπο που λειτουργεί στο ..παρασκήνιο… Η ιστορική αναδρομή από τις πιο διασκεδαστικές που έχω ακούσει αλλά και πράγματι εντός θέματος μιας και κατάφερε να αναδείξει τη διαδρομή του Maven, τις ανάγκες που κλήθηκε να αντιμετωπίσει, τις ..σχέσεις του με άλλα project (που άλλα παραμέρησε και άλλα τα “εκμεταλλεύτηκε” για να αναδειχθεί) αλλά και το αβέβαιο -όπως σε πολλές άλλες περιπτώσεις- μέλλον του.

Πλήρης κάλυψη (όπως πάντα) όλης της συνάντησης από τον Πάρη μπορεί να βρεθεί εδώ.

Υ.Γ.1 Αυτό που μπορεί να πει κανείς ότι διέτρεχε πολλές από τις παρουσιάσεις ήταν οι αναφορές στη διαδικασία Continuous Integration και στα εργαλεία, όπως π.χ. το hudson, που την υποβοηθούν. Δεν γνωρίζω κατά πόσο πρόκειται για ένα ακόμη hype ή κάτι που ακολουθείται πλέον σαν τακτική … Αν ξέρετε κάτι παραπάνω ενημερώστε.

Υ.Γ.2 Tελικά το “iv“ που άκουγα (και διάβασα κάπου) αναφέρεται στο Ivy …

Υ.Γ.3 A, και προσοχή! Η αρραβωνιαστικιά μου σπάνια διαβάζει το blog μου…Μην της πείτε πού ήμουν το Σάββατο (14/2) μέχρι αργά το μεσημέρι, σας …ικετεύω

Μαθαίνω να σερφάρω δημιουργικά και με ασφάλεια

Μπόλικες οι εκδηλώσεις -σε πολλές πόλεις της Ελλάδας- αυτές τις ημέρες σχετικά με το “ασφαλές σερφάρισμα” με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου (10 Φεβρουαρίου).

Εγώ βρέθηκα στο εκπαιδευτικό σεμινάριο «Ημέρες Γνώσης» με τον τίτλο “Μαθαίνω να σερφάρω δημιουργικά και με ασφάλεια” που διοργάνωσε ο Ελληνικός Κόμβος Ασφαλούς Διαδικτύου στην αίθουσα της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης / Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας σε συνεργασία με την Ομάδα Δράσης για την Ψηφιακή Ασφάλεια (χωρίς όμως να μου έχει γίνει απόλυτα ξεκάθαρη η σχέση τους).

Τα θέματα των παρουσιάσεων ήταν σωστά επιλεγμένα ώστε να αναδειχθούν οι διάφοροι κίνδυνοι που υποβόσκουν από την απρόσεχτη χρήση ή/και κατάχρηση της διαδικτυακής περιήγησης αλλά και γενικότερα της χρήσης του υπολογιστή (π.χ. για παιχνίδια). Έγινε αναφορά σε παθολογικές καταστάσεις που μπορεί να προκύψουν (όπως π.χ. εξάρτηση/εθισμό), όπως αυτές διερευνώνται (μαζί με τη σχέση τους με άλλες προβληματικές καταστάσεις όπως η διάσπαση προσοχής, υπερκινητικότητα SDQ κ.α.) από τη Μονάδα Εφηβικής Υγείας του νοσοκομείου “Αγλαϊα Κυριακού” αλλά και σε συνήθεις -πια- περιπτώσεις ηλεκτρονικού εγκλήματος, όπως αυτές προκύπρουν από την εμπειρία του Σώματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της ΕΛ.ΑΣ.

Πέρα από τις ενημερωτικές δράσεις (προς την κατεύθυνση της πρόληψης), στις οποίες κλήθηκαν να συμμετάσχουν και οι εκπαιδευτικοί μέσω της ένταξης διαφόρων δραστηριοτήτων στο μάθημά τους, στο τέλος παρουσιάστηκαν και οι πρωτοβουλίες για την αυτορρύθμιση (εισηγ. ο κ.Νίκος Φρυδάς) και το “καθάρισμα” του διαδικτύου πριν υπάρξει ανάγκη για επιβολή κάποιου αυστηρού (=ανελεύθερου) ρυθμιστικού πλαισίου, που όμως θα μετατρέπει τη “δημιουργική αλάνα σε ένα στείρο παιδότοπο”, μέσω προτάσεων στάθμισης των συγκρουόμενων αγαθών προς το νομοθέτη ή/και τη δυνατότητα αναφοράς του όποιου ύποπτου περιστατικού μέσω της ελληνικής ανοιχτής γραμμής για το παράνομο περιεχόμενο στο Διαδίκτυο (εισηγ. η κ. Μελιτίνη Χριστοδουλάκη).

Μια πολύ εύστοχη σειρά πρωτοβουλιών που καλό είναι να συνεχιστεί και να επεκταθεί και με επιπλέον δραστηριότητες (που όμως απαιτούν επιπλέον ..χρόνο ή έστω κάποιες θυσίες στη στείρα “ύλη”) και στα σχολεία…

H εικόνα είναι από τον ευρωπαϊκό οργανισμό ins@fe.

Εμπειρία το JBoss Experience 2009

Μάλλον έχω μια ..έφεση στα online events (μιας και η διαμονή μέχρι πολύ πρόσφατα στα Χανιά και οι συνθήκες δουλειάς άφησαν ένα …μικρο-απωθημένο ως προς τη …ζωντανή παρακολούθηση συνεδρίων, συναντήσεων κλπ). Δυστυχώς δεν μπορώ να συγκρίνω -μιας και δεν έχω τη σχετική μεγάλη εμπειρία- με την αντίστοιχη δια ζώσης εμπειρία αλλά γενικά μπορώ να πω ότι είμαι ευχαριστημένος μιας και τελικά η απόσταση δεν αποτελεί εμπόδιο για τη συναναστροφή. Τείνω να πιστεύω, μάλιστα, ότι ισχύει το αντίθετο ειδικά όταν μπορείς να εντοπίσεις σχετικά εύκολα και γρήγορα το υπόβαθρο και τους ρόλους (π.χ. στην υποδοχή, στις παρουσιάσεις κλπ) του συνομιλητή και δεν αρκείσαι στο ταμπελάκι που μπορεί να φοράει ή τις ..διασυνδέσεις/συστάσεις των άλλων μελών της παρέας (αν αυτή υπάρχει μπορεί να λειτουργήσει και περιοριστικά).

Η διαφορά στην ώρα βοήθησε ιδιαίτερα στην παρακολούθηση (έστω και με κάποια διαλείμματα – άλλο καλό κι αυτό) του χτεσινού event JBoss Experience 2009 από την JBoss. Ελάχιστα τα τεχνικά προβλήματα, κυρίως ως προς τη λειτουργία και τη λειτουργικότητα του chat client κατά τη διαχείριση ιστορικού και sessions ενώ στα θετικά ότι μπορεί κανείς να έχει πρόσβαση στο σχετικό υλικό ακόμα και ..ασύγχρονα (replays και pdf, mp3 από τις παρουσιάσεις).

Τα θέματα ήταν αρκετά ενδιαφέροντα (αν και κάπως ασαφώς κατηγοριοποιημένα κατά την άποψή μου) σε σημείο να είσαι σε μεγάλο δίλημμα για το τί θα παρακολουθήσεις. Η έμφαση δόθηκε στη ναυαρχίδα της JBoss, τον application server και τις ..συνοδευτικές τεχνολογίες (middleware, SOA) αλλά και στις προτάσεις για virtualization και cloud computing. Από την άλλη, ελάχιστα ακούστηκαν για τα πλάνα της JBoss στο χώρο των τηλεπικοινωνιακών “υποδομών” και τη σύγκλιση (βλ. telco 2.0, SDP ή/και Mobicents) ή τουλάχιστον εγώ δεν παραβρέθηκα σε σχετικές παρουσιάσεις.

Για τελευταίο αφήνω την -πολύ μικρή σε σχέση με το αναμενόμενο- συμμετοχή Ελλήνων στο συγκεκριμένο event. Ανάμεσά τους ο ..πανταχού παρών Δημήτρης Ανδρεάδης από τη μεριά της JBoss αλλά και ο Χρήστος ο Βασιλάκης από το R&D της Forthnet…

Η …σκυτάλη τώρα (ως προς τον κόσμο της Java τουλάχιστον) στο ερχόμενο JHUG Tech Day…

Τίνος δουλειά είναι τελικά;

Μια ιστορία/λογοπαίγνιο με πολλές αναφορές στα πραγματικά τεκταινόμενα στις διάφορες ομάδες έργου (με την ελλειπή κατάτμηση και ανάθεση εργασιών) αλλά και με ύφος παρακίνησης για πρωτοβουλίες, κυκλοφορεί σε πολλές εκδοχές στο web. Αντιγράφω μια από αυτές:

There were once four members of a project team:
Everyone, Someone, Anyone and No-one

Like all projects there are some important tasks to do,

Everyone was really busy and was sure that Someone had more time to do most of these tasks, but Someone thought Anyone could do them.

However Anyone couldn’t do them, and so unless Anyone made Someone realise that Someone was the best person to do those jobs, Everyone ended up allocating the jobs to No-one.

Sadly No-one wasn’t very good at getting these jobs done, so the result was a disaster, which impacted Everyone.

Everyone ended up angry with Someone, because Everyone knew that Someone could do the jobs better better than No-one.

Till next week, be the Someone who takes action!

Μου θυμίζει έντονα το …ακτιβιστικό “αν όχι εσύ τότε ποιός;” ενώ μια καλή προσπάθεια για απόδοσή του στα ελληνικά μπορεί να βρεθεί εδώ.

Εμπειρίες από Δημόσια Διοίκηση (2)

Προσωπικά, ερχόμενος (μετά από πολλά ..κύματα) στις αρχές του περασμένου φθινοπώρου σε μια Κεντρική Υπηρεσία ενός σημαντικού φορέα στο χώρο της Επαγγελματικής Κατάρτισης (ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε ), θα έβαζα στοίχημα ότι, τουλάχιστον στα βασικά θέματα Οργάνωσης και Μηχανογράφησης, θα είχε δοθει κάποια προσοχή.

Έλα όμως που:

Το Τμήμα Πληροφορικής παραμένει υποστελεχωμένο έχοντας καλλιεργήσει το ίδιο την εντύπωση ότι έχει χαμηλές απαιτήσεις (π.χ. μόνο για βλάβες περιφερειακών και δικτύου) κι έχει γίνει το ίδιο απλά Τμήμα Υποστήριξης. Κι έτσι αντιμετωπίζεται και κατά την κατανομή του όποιου διαθέσιμου προσωπικού από το Τμήμα Προσωπικού. Απορώ πώς μετά του ανατίθενται δουλειές όπως σύνταξη προδιαγραφών για ΟΠΣ και άλλα έργα υψηλού προϋπολογισμού και απαιτήσεων. Την εύκολη λύση τη φαντάζεστε: Απευθείας -τις περισσότερες φορές- ανάθεση σε εξωτερικό εμπειρογνώμονα (με απόφαση συνήθως Προέδρου). Άλλη παρενέργεια; Οι Διευθύνσεις καταφεύγουν και ζητούν “ειδικούς” μόνο και μόνο για να καλύπτουν -με αποσπασματικό προφανώς τρόπο- όσα δεν μπορεί να καλύψει το Τμήμα Πληροφορικής…Και αφού είναι “ειδικοί” ας κάνουν καμιά “συγχώνευση αλληλογραφίας” ή ένα “αποτύπωμα οθόνης”

Καλά, δεν έχει πει κανείς στους συναδέλφους που ζητούν απόσπαση ή και τους καινούριους μόνιμους ότι πια θα δουλεύουν παρέα με ΗΥ (έστω κι αν η μόνη αξιοποίησή του είναι σαν μια “έξυπνη γραφομηχανή”); Η’ να θεωρείς ότι επειδή είσαι Προϊστάμενος δεν είναι κι απαραίτητο να τον ανοίγεις καν; Έλεος!

Προφανώς το Τμήμα Εσωτερικού Ελέγχου ποτέ δεν έχει ακούσει για θέματα σχετικά με Ασφάλεια και γενικότερα για Έλεγχο Πληροφοριακών Συστημάτων (εντάξει, μην πάμε σε πιστοποιήσεις τύπου CISA, και μια απλή γνώση των σχετικών θεμάτων με προτάσεις για να αλλάξουν οι αρμοδιότητες θα αρκούσε). Σε κανέναν π.χ. δεν προκαλεί εντύπωση που τα ζευγάρια χρηστών/passwords είναι ελάχιστα και επανα-χρησιμοποιούνται από πολλούς υπαλλήλους. Πού πάει η -όποια- ατομική ευθύνη για τα -όποια- ηλεκτρονικά έγγραφα;

Η Δ/νση Προσωπικού δεν φροντίζει καν να έχει διαθέσιμα τα βιογραφικά/δικαιολογητικά (ενώ έχουν υποβληθεί!) όσων τοποθετούνται για πρώτη φορά…Προσωπικά χρειάστηκε να το επαναλάβω στη σχετική μίνι-συνέντευξη…Θα μπορούσα να δηλώσω ότι ήθελα!!

Δυστυχώς σε καμιά από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας όπου έχω βρεθεί δεν έχω συναντήσει εφαρμογή ηλεκτρονικού πρωτοκόλλου (μιλάμε για την απόδωση ενός αριθμού και μια στοιχειώδη περιγραφή του εγγράφου κι όχι για ηλεκτρονική διακίνηση του εγγράφου, έτσι;). Στο συγκεκριμένο θέμα θα περίμενε κανείς να έχουν εμπλακεί και τα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα που έχουν αντίστοιχες ανάγκες και αναπτύσσουν σε πολλές περιπτώσεις εσωτερικές λύσεις (π.χ. στο Πολυτεχνείο Κρήτης) αλλά δεν προχωρούν προς μια διαδικασία τυποποίησης και επαναδιάθεσης.

Διαδικασίες; Τι είναι τούτο; Για αρκετές ημέρες έψαχνα να ανακαλύψω αν υπάρχουν κάπου καταγεγραμμένες οι διαδικασίες και οι αρμοδιότητες των διαφόρων τμημάτων. Σιγά μην υπάρχουν θα μου πείτε. Εδώ όμως σας έπιασα! Ούτε εγώ πίστευα στα μάτια μου όταν εντόπισα το μοναδικό αντίγραφο σε ντοσιέ στο γραφείο του Διευθυντή με ικανοποιητικά -για την εποχή- διαγραμματάκια, που μάλιστα είχαν προκύψει με δουλειά (εσωτερική παραγωγή δλδ) του Τμήματος Οργάνωσης! Αρκετά καλή πρωτοβουλία που όμως αράχνιαζε -κυριολεκτικά- μιας και κανείς δεν αναφερόταν σ’αυτή, δεν την ανανέωνε, ενώ δεν υπήρχε και καμιά διαδικασία διάχυσή της γνώσης αυτής (βλ. στο επόμενο)

Εκπαίδευση και μεταφορά τεχνογνωσίας. Μιλάμε για …αριστεία στο on-the-job training (πώς το κατέχω το ..αγγλικό όμως,ε;) από τους παλιότερους συναδέλφους: Τα πάντα μεταφέρονται στους νεότερους υπαλλήλους προφορικά και χωρίς καμιά αναφορά σε διαδικασίες, αποφάσεις κλπ. Και βεβαίως κανένας υποψιασμός για πιθανές παρατυπίες, αφού “έτσι μου τα είπε ο προηγούμενος”. Προφανώς, με τον τρόπο αυτό τα όποια σφάλματα τείνουν να διαιωνίζονται – δεν βρίσκω το σχετικό Νόμο του Μέρφυ, μπορεί κανείς να βοηθήσει; Α! Και εννοείται η εκπαίδευση γίνεται με τη σειρά που τα θέματα προκύψουν. Καμιά προεργασία για ομαδοποίηση θεμάτων, σύνδεση με τη δουλειά που γίνεται στα πλαίσια της ίδιας διαδικασίας από άλλα τμήματα (βλ. “μεγάλη εικόνα”) κλπ. Το Τμήμα Επιμόρφωσης Προσωπικού (τι ωραίοι τίτλοι όμως,ε;!) απλά προωθεί στα Τμήματα -τουλάχιστον από όσα εγώ αντιλαμβάνομαι- τις δυνατότητες επιμόρφωσης από τρίτους φορείς (βλ. ΕΚΔΔ κ.α.)

Για να μην παρεξηγούμαι, η εμπειρία μου είναι σχετικά -πολύ- περιορισμένη μιας και είμαι πολύ λίγα χρόνια στο χώρο… Θέλω να ελπίζω ότι τα παραπάνω δεν γενικεύονται αλλά και ότι αποτελούν και κακά “στιγμιότυπα” μιας κατά τα άλλα …ομαλής καθημερινότητας…

ΥΓ1 Ποτέ μην ξεχνάς το ΥΣ! H πιο βασική γνώση είναι η ανταλλαγή ΥΣ (Υπηρεσιακών Σημειωμάτων) για οποιαδήποτε υπερπήδηση “διοικητικού ορίου”…Κι είναι πολλά παναθεμά αυτά τα “όρια”: από Τμήμα σε Τμήμα, από το Τμήμα στη Διεύθυνση, από Τμήμα προς Επιτροπή κλπ κλπ κλπ. Και όντως είναι απολύτως χρήσιμο σε ένα περιβάλλον με συνεχείς προσπάθειες για μετατόπιση ευθυνών. Αλλά και τι να κάνεις όταν διαρκώς δημιουργούνται λάθη λόγω της αποσπασματικής εκπαίδευσης του προσωπικού; Το αίσθημα που κυριαρχεί είναι αυτό της “προφύλαξης”! Η έννοιες της ομαδικότητας και της συνεργασίας πάνε σύννεφο κι αν υπάρχουν τείνουν να υπάρχουν σε επίπεδο υπο-τμήματος (από πολλούς εύκολα κάτι τέτοιο εκλαμβάνεται ως ..κλίκα, με ακόμη χειρότερα αποτελέσματα).
ΥΓ2 Θα προσπαθήσω να προλάβω την ερώτηση “Καλά, κι εσύ τι παρεμβάσεις έκανες;” και σας ..παραπέμπω σε …μελλοντική ανάρτηση/έκθεση πεπραγμένων (που -ακόμη- ελπίζω να μην είναι εντελώς κενή)!

Γρήγορη φιλοξενία σε Java application server και διασύνδεση με MySQL

Αν ψάχνετε για μια πλατφόρμα φιλοξενίας (είτε κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης είτε για deployment οταν ξεπεράσει το beta στάδιο) χρησιμοποιώντας τις υποδομές και τις δυνατότητες scaling του Amazon EC2) για τις δυναμικές (ναι! με διασύνδεση με βάση MySQL) web εφαρμογών που φτιάχνετε σε Java (με πλήρη υποστήριξη MVC, RIA, J2EE κλπ κλπ), χωρίς να χρειαστεί να μπλέκετε με τη διαχείριση instances στο EC2, τότε η λύση λέγεται Stax .

Η υπηρεσία φιλοξενίας “συνοδεύεται” και από (command-line) εργαλεία off-line ανάπτυξης, testing (με εύκολη διασύνδεση με δημοφιλή IDE π.χ. Eclipse), packaging και deployment.

Αν και σε beta στάδιο ακόμη, εγώ τη χρησιμοποιώ απροβλημάτιστα εδώ και λίγο καιρό για να φιλοξενώ κάποιες δοκιμαστικές εφαρμογές που “σερβίρουν” vxml, ccxml κλπ. στην πλατφόρμα της Voxeo.

Οι εναλλακτικές για (εξωτερικό και όχι τοπικά στο desktop) server side scripting για την ώρα είναι σχετικά περιορισμένες μιας και η desktop πλατφόρμα ανάπτυξης της Voxeo, το Prophecy, συνοδεύεται από PHP server ενώ η δημοφιλής εναλλακτική της φιλοξενίας στον AppServer της Google χρησιμοποιεί python…

Αν πάλι επιμένετε σε EC2 τότε δοκιμάστε το σχετικό, γρήγορης εκκίνησης Java ΑΜΙ.

UPDATE 2009-04-10: Ο ανταγωνισμός αναμένεται να είναι ..μεγάλος για την Stax μιας και το App Engine της Google ανακοίνωσε χτες την υποστήριξη Java (από .jsp μέχρι GWT και AJAX). Περισσότερα και εδώ.