Πράγα – Χριστούγεννα 2008

Τώρα να το ξεκινήσω αυτό το post; Είμαι σε δίλημμα. Δύσκολο να καταφέρεις να χωρέσεις συναισθήματα, εμπειρίες και εντυπώσεις από ένα ταξίδι διακοπών σε λίγες γραμμές κειμένου.

prag

Οπότε θα καταφύγω απλά στην καταγραφή κάποιων ερεθισμάτων για περαιτέρω …αναζητήσεις. Εξάλλου είμαι της άποψης ότι οι επιτόπου επισκέψεις θα πρέπει – με την έννοια ότι κάνουν πιο ολοκληρωμένη την εμπειρία και όχι του υποχρεωτικού – να «συμπληρώνονται» (προσοχή! όχι να υποκαθιστούνται!) από επιπλέον υλικό είτε αυτό βρίσκεται σε ταξιδιωτικούς οδηγούς είτε διάσπαρτο στις τόσες άλλες πηγές πληροφοριών (βλ. google earth, wikipedia, online μουσεία, photo galleries κλπ).

Προορισμός μας (μαζι με πολλούς άλλους συν-Έλληνες ειδικά την περίοδο των γιορτών, προειδοποιώ) ήταν η Τσεχία και πιο συγκεκριμένα η πρωτεύουσά της, η Πράγα. Αν και μια τυπική επίσκεψη μέσω πρακτορείου ταξιδίων προσφέρει και επισκέψεις και σε γειτονικές πόλεις (όπως το Κάρλοβυ Βάρυ) εμείς κινηθήκαμε ανεξάρτητα και αφοσιωθήκαμε στο κέντρο της ίδιας της Πράγας (ε, και μια μικρή γεύση από τα περίχωρα).
Η κύρια αίσθηση που μου άφησε ήταν για μια «αυτόνομη» πολιτισμικά (από τα ξύλινα στολίδια της εποχής που δένουν με τον καιρό και το περιβάλλον, τα γνωστά γυάλινα δημιουργήματα της Βοημίας, τα παιχνίδια-σουβενίρ (π.χ. μαριονέτες) που όμως δένουν με τη μεσαιωνική παράδοση της πόλης, μέχρι και τους – πολλούς! (εμείς π.χ. παρακολουθήσαμε μια διασκευή του Φάουστ) – θιάσους Μαύρου Θεάτρου) περιοχή όσο κι αν είναι φιλική στις επιρροές και ανταλλαγές με γειτονικές μεγάλες πρωτεύουσες σαν ενεργό κομμάτι της Κεντρικής Ευρώπης που είναι.

Το φαγητό στο πραγματικά ατμοσφαιρικό κελλάρι της κεντρικής πλατείας αλλά και στο παραδοσιακό εστιατόριο Σβέικ (με το όνομα να παραπέμπει στο γνωστό μυθιστόρημα Ο Καλός Στρατιώτης Σβέικ του Χάσεκ) θα μας μείνει αξέχαστο.

Όπως βέβαια και οι τονωτικές ζεστές σοκολάτες με ρούμι (ή/και αψέντι, όπως αυτή που παράγγειλα σε κεντρικό καφέ δίπλα στον ποταμό Μολδάβα, όπου σύχναζε κι ο Σμέτανα), που μας έδιναν κουράγιο να συνεχίσουμε τις βόλτες στο Κάστρο, στη Γέφυρα του Καρόλου αλλά και στα σοκάκια της παλιάς πόλης.

Οι επισκέψεις στην έκθεση του Mucha (από τους σημαντικούς εκφραστές της Αρτ Νουβό) αλλά και του Νταλί (εντυπωσιάστηκα με την τεχνική του πίνακα με τον Λίνκολν!) μάλλον μόνο εν μέρει αναπλήρωσαν την αδυναμία επίσκεψης στο μουσείο του Κάφκα. Αρκούσε, βέβαια, μια επίσκεψη στο μουσείο μεσαιωνικών (και όχι μόνο) βασανιστηρίων (με …εμπνέυσεις όπως αυτή) για να σε επαναφέρει στην …πραγματικότητα.

Υ.Γ. Αν και κάπως καθυστερημένη η ανάρτηση, ελπίζω να …τσιγκλίσω και τους υπόλοιπους της παρέας να συνεισφέρουν στην καταγραφή (ελπίζω να είναι ευχάριστη και όχι τόσο μακρινή η …αναδρομή) όσο κι αν πλέον αυτό φαίνεται να το μονοπωλεί σχεδόν το Facebook και η διαδικασία ανάρτησης, διαμοιρασμού και σχολιασμού των φωτογραφιών και βίντεο από τα ταξίδια που με εύκολο τρόπο αυτό παρέχει. Παρεπιπτόντως, δείτε εδώ μερικές τέτοιες από τη συγκεκριμένη εξόρμηση …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s