Οι αξίες του Μηχανικού και η ανάπτυξη πληροφορι(α)κών συστημάτων

engineering_value Πρόσφατα έπεσε στην αντίληψη μου μια ανάρτηση σχετικά με μια μελέτη με το παραπάνω θέμα, και μιας και ο συγγραφέας του προτείνει να ληφθεί υπόψη ακόμη και στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, είπα να το αναφέρω και να το θέσω υπόψη των -πολλών- στη δική μας περίπτωση σχετικών φορέων.

Το βρετανικό σύστημα και η …έφεση που έχει στις πιστοποιήσεις επαγγελματικών προσόντων (βλ) δεν φαίνεται να είναι και το καλύτερο πρότυπο για πολλούς από τους φορείς στο χώρο (βλ. π.χ. αντιδράσεις στην πρόσφατη διημερίδα για τις επαγγελματικές πιστοποιήσεις) ενώ οι διαφορετική φιλοσοφία του έχει τονιστεί και σε παλιότερες σχετικές ημερίδες.

Η πρώτη θετική εντύπωση προκύπτει από τη συνεργασία του IET και του/της BCS για την έκδοση της συγκεκριμένης μελέτης. (Κάποιος που έχει εμπειρία από το σύστημα, θα μπορούσε να μας διαφωτίσει για τον εσωτερικό «ανταγωνισμό» για το ρόλο που παίζουν οι φορείς , δλδ τι κένα αφήνουν και πόσοι άλλοι φορείς προσπαθούν (ή εξαναγκάζονται εκ των πραγμάτων) να παίξουν το ρόλο τους ή να καλύψουν αυτά τα κενά; Θα απευθυνθώ σε κάποιους φίλους που έχω εκεί …)

Σ’όλη τη μελέτη φαίνεται να τονίζεται η θετική συμβολή που έχει η υιοθέτηση της προσέγγισης μηχανικού (engineering approach) στην αντιμετώπιση των θεμάτων που έχουν να κάνουν με την ανάπτυξη πληροφορι(α)κών συστημάτων, που πλέον χρειάζεται να καλύπτουν απαιτήσεις μεγάλης κλίμακας αλλά και εγγυημένης απόκρισης, μιας και θεωρείται ότι ανήκουν στη λεγόμενη «κρίσιμη υποδομή». Από την άλλη καταγράφει ακόμη και τις «αντιδράσεις» πολλών επαγγελματιών του χώρου στο να χαρακτηριστούν «μηχανικοί» (engineers), επικαλούμενοι είτε κοινωνικούς λόγους, λόγους ιστορικής συσχέτισης του όρου με παραδοσιακές εφαρμογές (π.χ. πολιτικοί μηχανικοί) και άλλους πιο ..ουσιαστικούς λόγους.

Τα πορίσματα αγγίζουν το θέμα του «επαγγελματισμού» (professionalism) σε όλα τα βήματα της προδιαγραφής, προμήθειας και ανάπτυξης τέτοιων συστημάτων, το ζήτημα της ένταξης σε ένα πλαίσιο κανόνων (εντάξει, με τις απαιτήσεις ευελιξίας που απαιτούν οι σημερινοί ρυθμοί, αλλά όχι και το απίστευτο σημερινό αλλαλούμ), της (ουσιαστικής) άδειας άσκησης επαγγέλματος, τη συνεχή ενημέρωση πάνω στα αντικείμενο (ως υποχρέωση τόσο του ενδιαφερόμενου όσο και του φορέα) κ.α.
Επιπλέον, προτείνει να επιβληθεί η απαίτηση να εμπλέκονται σε όλα αυτά τα στάδια αποκλειστικά και μόνο «επιβεβαιωμένοι» (chartered) επαγγελματίες τόσο στην δημόσια διοίκηση όσο και στη βιομηχανία.

Πιστεύω αξίζει -τουλάχιστον- μια ανάγνωση….Ελπίζω να βρω χρόνο να επανέλθω με άλλα αξιοσημείωτα αποσπάσματα από τη μελέτη…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s