Γνώση και οργάνωση

Η εικόνα είναι από το infosthetics.com

Παρόλο που στη διάρκεια των σπουδών μου συμμετείχα σε ερευνητικά προγράμματα, δεν μπορώ να πω ότι θεώρησα ποτέ τον εαυτό μου «ερευνητή» με το ρόλο τουλάχιστον που έχει (εσφαλμένα;) επικρατήσει να του αποδίδουμε σήμερα. Πιο συγκεκριμένα, από ότι αποδεικνύεται και από το ..αποτέλεσμα, δεν πρέπει να ήταν από τα ..δυνατά μου σημεία η συγγραφή επιστημονικών άρθρων (προς δημοσίευση). Σήμερα, ο συγκεκριμένος τρόπος καταγραφής και διάδοσης της επιστημονικής γνώσης εξακολουθεί να θεωρείται ο θεμελιώδης λίθος της έρευνας, παρόλο που -προσωπικά- μου φαίνεται πολύ ξεπερασμένος και τόσο «του 20ου αιώνα» που θα έλεγαν κι οι ..αγγλοσάξωνες.

Εδώ και αρκετούς μήνες έχει ξεκινήσει, μάλιστα, σχετική συζήτηση (ανάμεσά τους και από τον Luis Von Ahn, καθηγητή στο CMU μιας και τα περισσότερα τεχνικά άρθρα δεν διαβάζονται – ειδικά με τον τρόπο που διατίθενται: πολλοί οίκοι/συνέδρια/οργανωτικοί φορείς επιμένουν στην αποκλειστική έκδοση έντυπων πρακτικών-, οι αναφορές (citations) και οι μετρικές που εξάγονται από αυτές μου φαίνονται αρκετά …αυθαίρετες (μάλιστα πολλές φορές κρύβουν στοιχεία προσωπικής σχέσης και διασύνδεσης), πολλά από αυτά έχουν λάθη που ξεφεύγουν από την -επίσης διάτρητη κατά την άποψή μου- διαδικασία κρίσης τους, δύσκολα ελέγχεται η περίπτωση λογοκλοπής ή ακόμη και ακούσιας επανάληψης κλπ κλπ. Για να μην προχωρήσουμε στο πόσα από αυτά θα μπορούσαν να περάσουν δοκιμασίες σαν αυτή της σειράς ερωτήσεων του Gene Woolsey όπως παρουσιάζονται εδώ (και δεν θέλω να εξαιρέσω ούτε τις δικές μου εργασίες προφανώς😉 ). Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και εξαιρετικά άρθρα, βέβαια!

Κάτι αντίστοιχο παρατηρείται και στην περίπτωση της νομοθεσίας (καλά αν πάμε και στη νομολογία τότε πραγματικά δεν βγάζουμε άκρη). Κι εδώ έχει ξεκινήσει η κουβέντα για την αλλαγή της μορφής διάθεσής της ώστε π.χ. να είναι εύκολο να ανατρέχει κανείς σε σχετικούς νόμους και παραπομπές…

Η παραπάνω (στα …όρια του υδροκεφαλισμού) εισαγωγή έγινε για να τονιστεί ότι η διαρκώς διογκούμενη γνώση πρέπει να αναπαριστάται, να οργανώνεται και να διαχέεται πλέον διαφορετικά. Ο τρόπος της οργάνωσης των σύγχρονων project λογισμικού είναι μια καλή πρόταση προς εξέταση. Εργαλεία οπως η συνεργατική συμπλήρωση/συνδρομή τύπου wiki με παράλληλη καταγραφή των αλλαγών, η συσχέτιση/κατάταξη εννοιών μέσω χαρακτηρισμών (tags), η αυτοματοποίηση του τελευταίου σε συνδυασμό με τεχνικές indexing για εύκολη και γρήγορη αναζήτηση, η τεκμηρίωση με δοκιμές, ο αυτόματος εντοπισμός και ο συγχρονισμός με τις πιθανές εξαρτήσεις κ.α. θεωρούνται εκ των «ουκ άνευ». Ζητήματα που προκύπτουν συχνά όπως forks, κακή συντήρηση, χειρισμός των bugs (βλ. συστήματα issue tracking) πρέπει να αντιμετωπιστούν. Κι εννοείται μια εύκολη πρόσβαση/αντίληψη της τρέχουσας κατάστασης / state-of-the είναι παραπάνω από επιθυμητό.

Η ανάγκη για οργάνωση πλέον αρχίζει να εξαπλώνεται και στο πεδίο της ατομικής βάσης γνώσεων και -προσωπικά- ήδη βρίσκομαι σε αναζήτηση/διερεύνηση σχετικών λύσεων (δυστυχώς το dspace είναι αρκετά «βαρύ» για προσωπική χρήση).

Για την ώρα εστιάζομαι στην αναζήτηση ενός εργαλείου που θα συσχετίζει μια -προϋπάρχουσα» οργάνωση σε επίπεδο συστήματος αρχείων με δυνατότητες semi/supervised tagging και αυτόματης οπτικοποίησης των αποτελεσμάτων (π.χ. μέσω mindmaps)…
Μια πολύ καλή σχετική παρουσίαση μπορεί κανείς να βρει εδώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s