Λίγα λόγια για το blog

UPDATE: Παρόλο που πια -μπορώ να πω ότι  όσο επιτρέπει ο χρόνος μου- συχνάζω περισσότερο στον …twitter-ο-χώρο (θα με βρείτε εδώ), αποφάσισα να προσπαθήσω να διατηρήσω το χώρο αυτό τόσο σαν καταγραφή όσο και σαν μέσο συγκέντρωσης των «τιτιβισμάτων» (bloga manent, twitta volant) στο πλαίσιο καλύτερης οργάνωσης των όποιων σκέψεων.

Ο αρχικός τίτλος του blog αυτού ήταν πολύ φιλόδοξος («Λίγο από όλα» ή πιο σωστά: «Λίγο απ’ όλα»), γι’ αυτό προτίμησα να μείνω στο: @pgaval (εξάλλου είναι προσωπικό/ατομικό το blog). Από την άλλη, αφού εύκολα εγείρονται ενστάσεις ως προς το «όλα», θα έπρεπε να προβληματιστώ στο αν θα έπρεπε να δεσμεύσω και τα όποια λεκτικά παραπέμπουν στον τίτλο «λίγο από ΠΟΛΛΑ», ώστε να είναι και πιο ..ρεαλιστικός ο στόχος της ..ευρύτητας κάλυψης της θεματολογίας…

Παρόλο που ακόμη και το «πολλά» ήταν εξ’ αρχής πολύ μακριά από την πραγματικότητα, το είχα εξετάσει μια και «έκανε ρίμα» με το υπόλοιπο κομμάτι της αρχικής ονομασίας: Λίγο από όλα = μέσα σ’ όλα; Η διερεύνηση της αλήθειας (TRUE/FALSE – όπως στο εικονιζόμενο στο σχήμα βρό(γ)χο – ή μήπως μπαίνουμε στο πεδίο της ασαφούς λογικής;) της πρότασης αυτής αποτελεί κινητήρια δύναμη για αρκετά πράγματα στη ζωή μου.

Από τη μια μεριά της συνθήκης το «μέσα σ’όλα», που πρεσβεύει την ολοκληρωμένη στάση ζωής με την έννοια ότι περιλαμβάνει τόσο την ατομική ολοκλήρωση όσο και την παρακολούθηση αλλά και ενεργή συμμετοχή στις εξελίξεις αλλά και τις ευκαιρίες γύρω μας. Κι αυτό σε αντίθεση με όσα η ιστορία και η κοινωνία κατά βάση συνδέει με την «επιτυχία»: την εξειδίκευση και το ταλέντο σε κάτι συγκεκριμένο.

Από την άλλη μεριά της συνθήκης το δικό μου «(πολύ) λίγο από (π)ό(λ)λά» ως -μοναδικός εφικτός;- τρόπος επίτευξης της ολοκλήρωσης αυτής.

Άραγε θα αποδειχτεί αρκετό αυτό για να είμαι «μέσα σ’όλα»; Θα σας κρατάω ενήμερους για τις …ανακαλύψεις μου.

UPDATE 2010-03-07 Όσα αναφέρω παραπάνω προσεγγίζουν την έννοια της ημιμάθειας. Αν και είχα υπόψη μου εδώ και καιρό το Ημιμάθειας Εγκώμιο, όπου γίνεται απόπειρα ανατροπής της αρνητικής χροιάς που έχει η «ημιμάθεια» στην κουλτούρα μας, μόλις σήμερα ξανασυνάντησα μια αναφορά σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο-αφιέρωμα της Ε στο πλαίσιο της έννοιας του «λειτουργικού αναλφαβητισμού».
Αντιγράφω από εκεί:

Ευφυής ημιμάθεια
Η σφαιρική γνώση μοιάζει με ουτοπία στην εποχή της πληροφορίας. Γιατί δεν είναι μόνο η βιοποριστική ανάγκη που επιβάλλει χρονοβόρα επένδυση στην «κάθετη» γνώση και την εξειδίκευση, αλλά και το γεγονός πως καθημερινά δεχόμαστε βομβαρδισμό ενός τεράστιου όγκου πληροφορίας, που προκαλεί κούραση και κυρίως αμηχανία (…). Τη λύση μπορεί να προσφέρει η… ημιμάθεια. Αν και τόσο αρνητικά φορτισμένη, η έννοια της ημιμάθειας μπορεί να επαναπροσδιοριστεί σε μια εποχή που η κατάκτηση σε βάθος τόσο πολλών τομέων γνώσης στην ουσία καθίσταται αδύνατη.

2 thoughts on “Λίγα λόγια για το blog

  1. «Πόλλ’ ηπίστατο έργα, κακώς δ’ ηπίστατο πάντα» θεωρούσαν κάποιοι αρχαίοι συντοπίτες μας (Δεν έχω άνεση στα αρχαία ελληνικά και δεν αναφέρω το ρητό για να εντυπωσιάσω, το χρησιμοποιώ μόνο ως αφορμή για να σχολιάσω).
    Όντως μάλλον δεν θα καταφέρεις κάτι σημαντικό στην ζωή σου, εκτός του, σχετικά ασήμαντου, ό,τι θα μπορείς να συμμετέχεις με σχετική άνεση σε διάφορες ακίνδυνες χωρίς σοβαρό αντίκτυπο συζητήσεις με τους φίλους σου, αν αγγίζεις επιφανειακώς πολλά θέματα. Για να καταφέρεις όμως κάτι σημαντικό στην ζωή σου πρέπει να έχεις αγγίξει, εκτός του αντικειμένου σου, πολλά άλλα θέματα σε βάθος. Επομένως η γνώμη μου είναι ότι και οι δύο δρόμοι πρέπει να ακολουθηθούν ταυτόχρονα, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουμε την δύναμη να το κάνουμε. Γι’ αυτό και μένουμε στην λήθη της ιστορίας.
    Σε πολύ καλό δρόμο είσαι φίλε Πέτρε, αλλά φρόντισε να κατευθύνεις αυτό σου το δαιμόνιο σε κάτι που σου αρέσει περισσότερο και στο οποίο πιστεύεις ότι μπορείς να φανείς χρήσιμος, παίρνοντας όμως ιδέες, νοοτροπίες, μεθοδολογίες και κανόνες και από άλλους τομείς. Μην αφήνεις να σε αποπροσανατολίζει, πάρε το γρήγορα απόφαση ότι δεν είναι δυνατόν να γνωρίζεις σε βάθος πολλά αντικείμενα. Ακόμη και σε ένα θέμα να εστιάσεις, δύσκολα θα γλυτώσεις από τον εφιάλτη της ημιμάθειας που θα σε κυνηγά πάντα, μαλλον θα γίνεται πιο δυνατός όσο πιο δυνατός γίνεσαι εσύ στο αντικείμενό σου.

  2. Η ‘πανεπιστημοσύνη’ πράγματι είναι κάτι μη ρεαλιστικό ειδικά στις μέρες μας. Γι’αυτό και δεν εξετάζω καθόλου την εκδοχή του «πολύ από όλα».

    Ο κίνδυνος της μη εμβάθυνσης του «λίγο απ’όλα» ή του «πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης» είναι δεδομένος, όπως σημειώνει κι η «άσπρη λέξη»:

    Άραγε από ποια σχολή παίρνει το πτυχίο του ο πολυτεχνίτης και καταλήγει ερημοσπίτης; Είναι προσόν, ταλέντο ή ειρωνεία να αποκαλείται κάποιος «πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης»; Σαφέστατα και ειρωνεία, αφού «πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης» χαρακτηρίζεται κάποιος όταν καταπιάνεται με πολλές ασχολίες αλλά δεν καταφέρνει να φέρει καμία από αυτές σε πέρας, δηλαδή αποτυγχάνει σε όλες. Άρα δεν έχει απτά έργα και αποτελέσματα.

    Με παρόμοια σημασία αναφέρεται στίχος από το αρχαιοελληνικό κωμικό έπος «Μαργίτης», που ορισμένοι αποδίδουν στον Όμηρο: «Πόλλ’ ηπίστατο έργα, κακώς δ’ ηπίστατο πάντα» δηλαδή ότι όποιος καταπιάνεται με πολλές τέχνες δεν καταφέρνει να μάθει καμία σωστά.

    Ακούγοντας τη φράση, μας έρχεται στο νου η γνωστή κωμική ταινία «Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης» του Αλέκου Σακελλάριου (1963) με πρωταγωνιστή το Θανάση Βέγγο. Ο τίτλος της ταινίας αποτυπώνει ακριβώς το νόημα της γνωστής φράσης, αφού ο πρωταγωνιστής, ερχόμενος στην Αθήνα από την επαρχία, προσλαμβάνεται σε διάφορες δουλειές (σερβιτόρος, διαιτητής μποξ, υπάλληλος φαρμακείου, φωτογράφος και αστυφύλακας), αποτυγχάνει σε όλες και τελικά κάθε φορά απολύεται.

    Μήπως όμως ο συγκεκριμένος ήρωας ήταν περισσότερο «μέσα σ’όλα» από όλους τους ελιτιστές ερευνητές που ζουν μακριά από προβληματισμούς άλλων χώρων;

    Όσο για την εξειδίκευση, ναι είναι αυτή που σε κάνει γνωστό, σου δίνει τα 5′ λεπτά δημοσιότητας, σου δίνει τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης π.χ. καλύτερου μισθού από θέση ισχύος κλπ. Όμως, από προσωπικά βιώματα, ο «ειδικός» σπανίως έχει άποψη για κάτι εκτός του -πολύ περιορισμένου- χώρου του (άσε που πολλές φορές υπάρχουν και πολλές στρεβλώσεις και «ειδικοί» δεν γνωρίζουν καν το χώρο τους παρά μόνο το δικό τους «δρόμο» για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του).

    Δύσκολο να βρει κανείς τη χρυσή τομή (πόσο μάλλον αν το «λίγο απ’ όλα» το τοποθετήσει στο εύρος …αναζήτησης του ήρωα της παραπάνω ταινίας κι όχι στο δικό μου σχετικά -πολύ- περιορισμένο πεδίο).

    Θα προσπαθήσω να ακολουθήσω τις συμβουλές σου Δημήτρη, μήπως κι ο ατέλειωτος βρό(γ)χος του σχήματος λίγο πάψει να είναι τόσο …ασφυκτικός … 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s